Εκλογές, αριστερά και οικολογία

Λίγο πριν τις εκλογές, είναι χρήσιμη μια πρώτη ανάλυση των διεργασιών και εξελίξεων που συμβαίνουν στο χώρο της αριστεράς.

Με τη διεθνή εμπειρία από το Κοινωνικό Φόρουμ, την Γένοβα και το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, οι δυνάμεις της ελληνικής αριστεράς συνειδητοποίησαν την δυναμική που αναπτύχθηκε με κοινή δράση. Αυτό αποτέλεσε βάση για την διαμόρφωση μετώπων, όπως αυτό της παιδείας και που οδήγησε στην ανάπτυξη κουλτούρας συνεργασίας. Ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη αν αναλογιστεί κανείς τον κατακερματισμό, τις περιχαρακώσεις και την αυτόνομη καταγραφή δυνάμεων που κυριάρχησαν τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Η πίεση και η ανάγκη για συνεργασίες αποτυπώνεται σε όλα τα ψηφοδέλτια (ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ΜΕ.Ρ.Α., ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α) εκτός από το ΚΚΕ που συνεχίζει σταθερά να διεκδικεί την μοναδική πρωτοπορία της παγκόσμιας αριστεράς. Ιδιαίτερα το ψηφοδέλτιο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελεί τόπο συνάντησης δυνάμεων της αριστεράς με διαφορετικές ιδεολογικές προελεύσεις και πρακτικές με στόχο την παρέμβαση και την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, συνειδητοποιώντας την ανάγκη να ξαναβρεθεί η αριστερά στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής. Ζητούμενο αποτελεί η συνάντηση της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής, μεταρρυθμιστικής, εναλλακτικής και οικολογικής αριστεράς να αποκτήσει συνέχεια και σταθερότητα διευρύνοντας το πεδίο των συνεργασιών και με το χώρο της οικολογίας. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η δημιουργία ουσιαστικού διαλόγου και όχι διεργασίες σε επίπεδο κορυφής, για τη δημιουργία ενός καταστατικού χάρτη μεταξύ των συνεργαζομένων καθορίζοντας μεταξύ άλλων ένα κώδικα δεοντολογίας για δημοκρατική λήψη αποφάσεων, τρόπο δράσης και εκπροσώπηση μακριά από παραγοντισμούς, αποκλεισμούς και αδιαφάνεια.

Η επίτευξη των παραπάνω μπορεί να συμβάλει στην ενδυνάμωση του ρόλου της πολιτικής αποτελεσματικότητας της αριστεράς, αποτελεί όμως ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα. Βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενοποιητικής βάσης και πολιτικού προτάγματος. Ο αγώνας για ατομικές ελευθερίες, ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα στην εργασία, ισότητα στις ευκαιρίες αποτελεί τον ένα πυλώνα της ενοποιητικής βάσης. Στις μέρες μας το οικολογικό ζήτημα γίνεται κυρίαρχο. Ήδη ο προσανατολισμός της δράσης των αριστερών οργανώσεων συναντά την αφυπνισμένη συνείδηση αρκετών πολιτών σε θέματα περιβάλλοντος, και ελεύθερων χώρων. Η οικολογικοποίηση της δράσης αποτελεί πρόταγμα για κάθε ενεργό πολίτη, αποτελεί πεδίο παρέμβασης για την αφύπνιση συνειδήσεων σε πολλαπλά πεδία, αποτελεί πεδίο σκληρής σύγκρουσης σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, πεδίο πάλης και αλλαγής κοινωνικών συσχετισμών. Η στροφή της δράσης της αριστεράς σε αυτή την κατεύθυνση έχει ήδη οδηγήσει στην οικολογικοποίηση σχεδόν του συνόλου των συγκροτημένων δυνάμεων. Οι πρόσφατες πυρκαγιές σπάνε τους κάθετους διαχωρισμούς και διαμορφώνουν ένα νέο ακροατήριο που διψά για παρεμβάσεις με οριζόντια και καθολικά χαρακτηριστικά.

Μετά τις εκλογές είναι ανάγκη η αριστερά να διαμορφώσει ακόμα πιο ισχυρό πλαίσιο οικολογικής πολιτικής απευθυνόμενη στο σύνολο της κοινωνίας. Στο πλαίσιο της συνάντησης της αριστεράς με την οικολογία χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει τις διεργασίες με τους Οικολόγους Πράσινους, να συνεχίσει την διεύρυνση του μετώπου των κοινωνικών δυνάμεων που αντιστέκονται στο μοντέλο του κέρδους και επιδιώκουν την κοινωνική ανατροπή με οικολογική ισορροπία.