Η πειρατεία του κράτους
Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2008-04-05
Δεδομένου του ύψους της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα θα περίμενε κανείς ότι η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (παλιά: ΣΔΟΕ) θα έπεφτε με τα μούτρα στην καταπολέμησή της. Ή έστω στην είσπραξη των προστίμων από τα πλαστά τιμολόγια που εκδίδουν κάποιοι καναλάρχες. Φευ! Τα δεύτερα ρυθμίζονται με σκανδαλώδεις αποφάσεις του κ. Γιώργου Αλογοσκούφη, ενώ ο πρώην ΣΔΟΕ ασχολείται με την καταπολέμηση της πειρατείας λογισμικού!
Ενα απίστευτο έγγραφο της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων φτάνει αυτές τις μέρες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τους ζητείται να απογράψουν τα προγράμματα υπολογιστών που χρησιμοποιούν και τα τιμολόγια αγοράς των. Χρήσιμη δουλειά για τον Bill Gates κι άλλους επιχειρηματίες στην αγορά λογισμικού, αλλά πόσο αναγκαία για την ελληνική οικονομία και τα δημόσια οικονομικά;
Δεν γνωρίζουμε αν σε άλλη χώρα ολόκληρη κρατική (και ακριβοπληρωμένη) υπηρεσία τέθηκε τόσο απροσχημάτιστα στην υπηρεσία λίγων επιχειρήσεων αλλά εδώ τίθενται ορισμένα ερωτήματα. Τι δουλειά έχει η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων να κυνηγά την πειρατεία λογισμικού; Οι επιχειρήσεις πληροφορικής έχουν στήσει τον δικό τους μηχανισμό και εκ των δελτίων τύπου που εκδίδουν τα πάνε καλά. Τώρα, αυτή τη δουλειά την ανέλαβε μια κρατική υπηρεσία εξόδοις ημών των φορολογουμένων. Γιατί; Και με ποια ανταλλάγματα;
Αυτό είναι το δεύτερο σκάνδαλο -γιατί η χρήση κρατικών μηχανισμών και δημοσίων πόρων για εξυπηρέτηση ολίγων, είναι σκάνδαλο- του υπουργείου Οικονομικών στον χώρο της πληροφορικής. Το πρώτο ήταν η πρόσδεση του δημόσιου συστήματος πληροφορικής στο άρμα της Microsoft. Ενώ όλος ο κόσμος προχωρά στην υιοθέτηση των ανοιχτών συστημάτων πληροφορικής, ο κ. Αλογοσκούφης υπέγραψε πέρσι συμφωνία για την προμήθεια προϊόντων και υπηρεσιών της Microsoft για την κάλυψη των αναγκών του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Ετσι έβαλε όλα τ’ αυγά σε ένα καλάθι, αλλά κυρίως: το καλάθι είναι πολύ ακριβό και πολύ αφερέγγυο. Ακόμη και οι απλοί αναγνώστες περιοδικών πληροφορικής γνωρίζουν ότι σ’ αυτή την ευαίσθητη αγορά η πρόσδεση στο άρμα μιας εταιρείας είναι η χειρότερη λύση. Οι Νορβηγοί και Ιάπωνες το κατάλαβαν. Την εποχή που ο κ. Αλογοσκούφης υπέγραφε την συμφωνία με την Microsoft η Νορβηγία και η Ιαπωνία κατήγγειλαν τις δικές τους συμβάσεις. Σύμφωνα με τον υπουργό εργασίας της Σκανδιναβικής χώρας η νορβηγική κυβέρνηση ακύρωσε το αποκλειστικό συμβόλαιο που είχε με τον Bill Gates «διότι έδινε σε μια εταιρεία το μονοπώλιο στις εφαρμογές γραφείου (...) ενώ ο ανταγωνισμός φέρνει καλύτερες και φτηνότερες λύσεις».
Εκτός αυτού, σύμφωνα με ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας των δικαιωμάτων του Πολίτη στον Ψηφιακό κόσμο», η συμφωνία με τη Microsoft, που ήρθε στη Βουλή με νομοσχέδιο, «παραπέμπει σε δέκα άλλες συμβάσεις που δεν έχουν γίνει γνωστές.» Ετσι βουλευτές ουσιαστικά υπέγραψαν «λευκή επιταγή στη Microsoft.»
Ετσι, σαν να μην έφτανε αυτή η αποικιοκρατικού τύπου συμφωνία, τώρα διαπιστώνουμε ότι ολόκληρος κρατικός μηχανισμός τέθηκε στην υπηρεσία του κ. Bill Gates και μάλιστα χωρίς ανταλλάγματα. Τουλάχιστον ημών των φορολογούμενων.
Ενα απίστευτο έγγραφο της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων φτάνει αυτές τις μέρες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τους ζητείται να απογράψουν τα προγράμματα υπολογιστών που χρησιμοποιούν και τα τιμολόγια αγοράς των. Χρήσιμη δουλειά για τον Bill Gates κι άλλους επιχειρηματίες στην αγορά λογισμικού, αλλά πόσο αναγκαία για την ελληνική οικονομία και τα δημόσια οικονομικά;
Δεν γνωρίζουμε αν σε άλλη χώρα ολόκληρη κρατική (και ακριβοπληρωμένη) υπηρεσία τέθηκε τόσο απροσχημάτιστα στην υπηρεσία λίγων επιχειρήσεων αλλά εδώ τίθενται ορισμένα ερωτήματα. Τι δουλειά έχει η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων να κυνηγά την πειρατεία λογισμικού; Οι επιχειρήσεις πληροφορικής έχουν στήσει τον δικό τους μηχανισμό και εκ των δελτίων τύπου που εκδίδουν τα πάνε καλά. Τώρα, αυτή τη δουλειά την ανέλαβε μια κρατική υπηρεσία εξόδοις ημών των φορολογουμένων. Γιατί; Και με ποια ανταλλάγματα;
Αυτό είναι το δεύτερο σκάνδαλο -γιατί η χρήση κρατικών μηχανισμών και δημοσίων πόρων για εξυπηρέτηση ολίγων, είναι σκάνδαλο- του υπουργείου Οικονομικών στον χώρο της πληροφορικής. Το πρώτο ήταν η πρόσδεση του δημόσιου συστήματος πληροφορικής στο άρμα της Microsoft. Ενώ όλος ο κόσμος προχωρά στην υιοθέτηση των ανοιχτών συστημάτων πληροφορικής, ο κ. Αλογοσκούφης υπέγραψε πέρσι συμφωνία για την προμήθεια προϊόντων και υπηρεσιών της Microsoft για την κάλυψη των αναγκών του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Ετσι έβαλε όλα τ’ αυγά σε ένα καλάθι, αλλά κυρίως: το καλάθι είναι πολύ ακριβό και πολύ αφερέγγυο. Ακόμη και οι απλοί αναγνώστες περιοδικών πληροφορικής γνωρίζουν ότι σ’ αυτή την ευαίσθητη αγορά η πρόσδεση στο άρμα μιας εταιρείας είναι η χειρότερη λύση. Οι Νορβηγοί και Ιάπωνες το κατάλαβαν. Την εποχή που ο κ. Αλογοσκούφης υπέγραφε την συμφωνία με την Microsoft η Νορβηγία και η Ιαπωνία κατήγγειλαν τις δικές τους συμβάσεις. Σύμφωνα με τον υπουργό εργασίας της Σκανδιναβικής χώρας η νορβηγική κυβέρνηση ακύρωσε το αποκλειστικό συμβόλαιο που είχε με τον Bill Gates «διότι έδινε σε μια εταιρεία το μονοπώλιο στις εφαρμογές γραφείου (...) ενώ ο ανταγωνισμός φέρνει καλύτερες και φτηνότερες λύσεις».
Εκτός αυτού, σύμφωνα με ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας των δικαιωμάτων του Πολίτη στον Ψηφιακό κόσμο», η συμφωνία με τη Microsoft, που ήρθε στη Βουλή με νομοσχέδιο, «παραπέμπει σε δέκα άλλες συμβάσεις που δεν έχουν γίνει γνωστές.» Ετσι βουλευτές ουσιαστικά υπέγραψαν «λευκή επιταγή στη Microsoft.»
Ετσι, σαν να μην έφτανε αυτή η αποικιοκρατικού τύπου συμφωνία, τώρα διαπιστώνουμε ότι ολόκληρος κρατικός μηχανισμός τέθηκε στην υπηρεσία του κ. Bill Gates και μάλιστα χωρίς ανταλλάγματα. Τουλάχιστον ημών των φορολογούμενων.
