Η "θριαμβευτική" επιστροφή της πειρατείας...
Κάκη Μπαλλή, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2009-04-19
Σχεδόν για έναν αιώνα τα πληρώματα των ποντοπόρων πλοίων φοβούνταν μόνο τα ξαφνικά μποφόρ- και τις αποφάσεις των εργοδοτών τους σε μακρινά λιμάνια. Ο φόβος και ο τρόμος των επτά θαλασσών, οι πειρατές, είχαν σχεδόν εξαφανιστεί, μόνο στη θάλασσα της Μάλακα απειλούσαν μια στις τόσες τα περαστικά πλοία. Ακόμη και σε χωριά, όπως η Καλλιράχη της Θάσου- που πήρε κατʼ ευφημισμόν το όνομά της, επειδή ήταν αρκετά κακοτράχαλη για να μην την φτάνουν οι πειρατές- οι μόνες γνωστές εικόνες πειρατείας ξεπηδάνε από τις ταινίες του Χόλιγουντ, από ποιήματα, τραγούδια και παραμύθια.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, η πειρατεία επέστρεψε δυναμικά. Σομαλοί, πρώην ψαράδες, με έδρα μια επαρχία δίχως νόμο, κάνουν σχεδόν σε καθημερινή βάση ρεσάλτο στα πλοία που διασχίζουν τον κόλπο του Άντεν. Μέχρι να ανακαλύψουν αυτή την άκρως κερδοφόρα «απασχόληση»- λέγεται ότι μόνο το πρώτο τρίμηνο φέτος τους έχει αποφέρει περί τα 50 εκατομμύρια δολάρια σε λύτρα, χωρίς να υπολογίζονται αυτά που ετοιμάζεται να πληρώσει η πλοιοκτήτρια εταιρεία του τάνκερ Σίριους Σταρ- οι πειρατές ζούσαν από το ψάρεμα του τόνου. Στα παράλια της Σομαλίας ο Ινδικός ωκεανός ήταν πολύ πλούσιος σε ψάρι, ο τόνος μπορούσε να προσφέρει όλη την απαραίτητη πρωτεΐνη για να γλυτώσουν από τον υποσιτισμό οι κάτοικοι στο κέρας της Αφρικής. Μέχρι που ουσιαστικά καταλύθηκε η κρατική οντότητα της Σομαλίας, κι άρχισαν να ψαρεύουν παρανόμως- και ανεμπόδιστοι- στόλοι από την Ευρώπη και την Ασία. Μετά ήρθε το τσουνάμι και ξέβρασε στις ακτές της Σομαλίας, τοξικά απόβλητα που πετούσαν επί χρόνια τα πλοία στον κόλπο του Άντεν.
Η απάντηση των Σομαλών ψαράδων ήταν να αγοράσουν όπλα και να αρχίσουν να επιτίθεται στα ξένα αλιευτικά, απαιτώντας «δασμούς». Κάποια στιγμή κατέλαβαν ένα αλιευτικό και εισέπραξαν λύτρα για το αφήσουν ελεύθερο. Η επιχείρηση ήταν εύκολη, τα λεφτά πολλά, οι ψαράδες έγιναν πειρατές. Με τη βοήθεια του καλού καιρού, που επιτρέπει στα ταχύπλοά τους να απομακρύνονται πολύ από τις ακτές και με τα λεφτά από τα λύτρα, που τα επενδύουν σε ταχύτερα σκάφη και σύγχρονα όπλα, μπορούν να κάνουν όλο και πιο εντυπωσιακά ρεσάλτα.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι η συμμαχία που στήθηκε σε χρόνο ρεκόρ από τον υπόλοιπο κόσμο για την αντιμετώπιση των πειρατών: Αμερικανοί, Ευρωπαίοι, Ινδοί, Κινέζοι και Ιάπωνες έχουν στείλει ολόκληρη αρμάδα στον κόλπο του Άντεν για να προστατέψουν τα πλοία- και να φρενάρουν την εκρηκτική αύξηση των ασφάλιστρων που γονατίζει ακόμη περισσότερο τις εταιρείες των θαλάσσιων μεταφορών, μεσούσης της κρίσης. Αλλά τα πάνοπλα πλοία και οι καλά εκπαιδευμένοι άντρες δεν επαρκούν για να περιπολήσουν σε ολόκληρη την περιοχή, που είναι μεγαλύτερη από τη Μεσόγειο και την Ερυθρά θάλασσα μαζί. Και η πειρατεία πανηγυρίζει την αναγέννησή της.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, η πειρατεία επέστρεψε δυναμικά. Σομαλοί, πρώην ψαράδες, με έδρα μια επαρχία δίχως νόμο, κάνουν σχεδόν σε καθημερινή βάση ρεσάλτο στα πλοία που διασχίζουν τον κόλπο του Άντεν. Μέχρι να ανακαλύψουν αυτή την άκρως κερδοφόρα «απασχόληση»- λέγεται ότι μόνο το πρώτο τρίμηνο φέτος τους έχει αποφέρει περί τα 50 εκατομμύρια δολάρια σε λύτρα, χωρίς να υπολογίζονται αυτά που ετοιμάζεται να πληρώσει η πλοιοκτήτρια εταιρεία του τάνκερ Σίριους Σταρ- οι πειρατές ζούσαν από το ψάρεμα του τόνου. Στα παράλια της Σομαλίας ο Ινδικός ωκεανός ήταν πολύ πλούσιος σε ψάρι, ο τόνος μπορούσε να προσφέρει όλη την απαραίτητη πρωτεΐνη για να γλυτώσουν από τον υποσιτισμό οι κάτοικοι στο κέρας της Αφρικής. Μέχρι που ουσιαστικά καταλύθηκε η κρατική οντότητα της Σομαλίας, κι άρχισαν να ψαρεύουν παρανόμως- και ανεμπόδιστοι- στόλοι από την Ευρώπη και την Ασία. Μετά ήρθε το τσουνάμι και ξέβρασε στις ακτές της Σομαλίας, τοξικά απόβλητα που πετούσαν επί χρόνια τα πλοία στον κόλπο του Άντεν.
Η απάντηση των Σομαλών ψαράδων ήταν να αγοράσουν όπλα και να αρχίσουν να επιτίθεται στα ξένα αλιευτικά, απαιτώντας «δασμούς». Κάποια στιγμή κατέλαβαν ένα αλιευτικό και εισέπραξαν λύτρα για το αφήσουν ελεύθερο. Η επιχείρηση ήταν εύκολη, τα λεφτά πολλά, οι ψαράδες έγιναν πειρατές. Με τη βοήθεια του καλού καιρού, που επιτρέπει στα ταχύπλοά τους να απομακρύνονται πολύ από τις ακτές και με τα λεφτά από τα λύτρα, που τα επενδύουν σε ταχύτερα σκάφη και σύγχρονα όπλα, μπορούν να κάνουν όλο και πιο εντυπωσιακά ρεσάλτα.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι η συμμαχία που στήθηκε σε χρόνο ρεκόρ από τον υπόλοιπο κόσμο για την αντιμετώπιση των πειρατών: Αμερικανοί, Ευρωπαίοι, Ινδοί, Κινέζοι και Ιάπωνες έχουν στείλει ολόκληρη αρμάδα στον κόλπο του Άντεν για να προστατέψουν τα πλοία- και να φρενάρουν την εκρηκτική αύξηση των ασφάλιστρων που γονατίζει ακόμη περισσότερο τις εταιρείες των θαλάσσιων μεταφορών, μεσούσης της κρίσης. Αλλά τα πάνοπλα πλοία και οι καλά εκπαιδευμένοι άντρες δεν επαρκούν για να περιπολήσουν σε ολόκληρη την περιοχή, που είναι μεγαλύτερη από τη Μεσόγειο και την Ερυθρά θάλασσα μαζί. Και η πειρατεία πανηγυρίζει την αναγέννησή της.
