Μεγάλοι φόβοι, μικρές ελπίδες
Τάσος Παππάς, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2009-07-26
Μόνον το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑΟΣ θέλουν πρόωρες εκλογές.
Το ΠΑΣΟΚ γιατί, όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις, θα τις κερδίσει και ο ΛΑΟΣ για να λεηλατήσει ακόπως τη Νέα Δημοκρατία, να αναβαθμιστεί στην περιοχή της παράταξης και να ’ρθει πιο κοντά στον στόχο του, που δεν είναι άλλος από τη συμμετοχή του στις διεργασίες που θα ακολουθήσουν μετά την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από τη μαχόμενη πολιτική. Για ευνόητους λόγους δεν επιθυμούν να στηθούν οι κάλπες η κυβέρνηση, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ:
* Η κυβέρνηση γιατί βλέπει, ότι, παρά τις παχυλές υποσχέσεις προς πάσα κατεύθυνση, τις θηριώδεις ρουσφετολογικές ρυθμίσεις και την υπερκινητικότητα (εσχάτως) του πρωθυπουργού, η διαφορά δεν μειώνεται, ενώ το πλεονέκτημα που είχε μέχρι τώρα (η καταλληλότητα του Κ. Καραμανλή για την πρωθυπουργία) αμφισβητείται. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πρώτη φορά από την περίοδο που τα γκάλοπ μπήκαν στη ζωή μας, εν ενεργεία πρωθυπουργός υπολείπεται του αντιπάλου του στο σχετικό ερώτημα. Ο χρόνος, βεβαίως, θα δείξει αν έχουμε να κάνουμε με συγκυριακό εύρημα ή αν πρόκειται για μόνιμη κατάσταση, μη αναστρέψιμη.
* Το ΚΚΕ, παρά τη συνήθη ρητορική του, ότι είναι πάντοτε σε ετοιμότητα και δεν έχει πρόβλημα με το πότε θα διεξαχθούν εκλογές, άλλωστε αυτές κατά την αντίληψή του είναι μόνο ένα βήμα -και ούτε καν το πιο αποφασιστικό- για την επιθυμητή αλλαγή, δεν τις θέλει, γιατί διαπιστώνει ότι δεν είναι πια ο προνομιακός χώρος υποδοχής της δυσφορίας των πολιτών. Στο πεδίο αυτό απέκτησε υπολογίσιμο ανταγωνιστή, τον ΛΑΟΣ. Για να απαλλαγεί από την ενοχλητική παρουσία του απαιτούνται συντονισμένες προσπάθειες και για να είναι αυτές αποτελεσματικές πρέπει να κυλήσει ο χρόνος. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν ένα σοκ για την ηγετική ομάδα και, αν δεν είχε υποστεί ταυτόχρονη καθίζηση ο μισητός εκπρόσωπος του ρεφορμισμού, σήμερα στο ΚΚΕ θα αναζητούσαν αποδιοπομπαίους τράγους για τα ποσοστά του.
* Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βυθιστεί σε κρίση εσωστρέφειας από την οποία δύσκολα θα ξεφύγει μέχρι τον Μάρτιο. Τα ερωτήματα που τον απασχολούν είναι πολύ σοβαρά και από τις απαντήσεις που θα δώσουν οι συνιστώσες του στα συλλογικά όργανα, που θα συνέλθουν τον Οκτώβριο, θα φανεί αν μπορεί να πορευθεί στο μέλλον με ελπίδες ανάκαμψης ή αν θα οδηγηθεί σε περιπέτειες, οι οποίες θα απειλήσουν τη συνοχή του, ενδεχομένως και την ίδια την ύπαρξή του. Για τον ΣΥΡΙΖΑ πρόωρες εκλογές είτε το φθινόπωρο είτε τον Μάρτιο θα είναι μια δοκιμασία υψηλού κινδύνου.
Είναι απολύτως λογικό τα κόμματα να επιστρατεύουν διάφορα επιχειρήματα για να στηρίξουν την αντίθεσή τους στις πρόωρες εκλογές. Ωστόσο δεν μπορούν να προσβάλλουν την κοινή λογική. Για παράδειγμα, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν την αξιωματική αντιπολίτευση για μικροκομματικά παιχνίδια, ενώ και τα δύο έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν κανέναν υποψήφιο για την προεδρία της δημοκρατίας. Αφού δεν τους αφορά η υπόθεση δεν δικαιούνται να δίνουν μαθήματα στους άλλους.
Στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας, όμως, έχουμε να κάνουμε με την αποθέωση της υποκρισίας και του σαλταδορισμού. Πιάστηκε από τις απόψεις δύο συνταγματολόγων (όψιμη και επιλεκτική η ανησυχία τους) προκειμένου να εμφανιστεί ως ο προστάτης των θεσμών και να στηλιτεύσει τους αντιπάλους της επειδή τάχα βάζουν το κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό.
Εδώ πράγματι ισχύει το κλισέ «κοίτα ποιος μιλάει». Εγκαλεί το ΠΑΣΟΚ για εργαλειοποίηση των θεσμών η παράταξη που γελοιοποίησε κάθε έννοια νομιμότητας για να αλώσει το κράτος, η παράταξη που χειραγώγησε τη Δικαιοσύνη, η παράταξη που πριμοδότησε τους κολλητούς και έφερε τη χώρα στην πρώτη θέση στον κατάλογο της διαφθοράς, η παράταξη που χρησιμοποίησε τη Βουλή για να ξεπλύνει τις πομπές των στελεχών της.
Είναι κακόγουστο το θέαμα κυβερνητικών και κομματικών αξιωματούχων, το παρελθόν των οποίων βρίθει φαυλεπίφαυλων πρακτικών, που είναι οι εμπνευστές όλων των απαράδεκτων μεθοδεύσεων της τελευταίας περιόδου, να υποδύονται τους τιμητές και να διεκδικούν εύσημα θεσμικότητας.
Η συνέπεια λόγων και έργων είναι είδος εν ανεπαρκεία στο πολιτικό σύστημά μας. Χθες ήταν το ΠΑΣΟΚ με τις θλιβερές επιδόσεις (ποιος δεν θυμάται τα βεραμάν ψηφοδέλτια του 1985), σήμερα πρωταγωνιστεί στο σπορ η Νέα Δημοκρατία. Το ζητούμενο είναι αν θα συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος.
Το ΠΑΣΟΚ γιατί, όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις, θα τις κερδίσει και ο ΛΑΟΣ για να λεηλατήσει ακόπως τη Νέα Δημοκρατία, να αναβαθμιστεί στην περιοχή της παράταξης και να ’ρθει πιο κοντά στον στόχο του, που δεν είναι άλλος από τη συμμετοχή του στις διεργασίες που θα ακολουθήσουν μετά την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από τη μαχόμενη πολιτική. Για ευνόητους λόγους δεν επιθυμούν να στηθούν οι κάλπες η κυβέρνηση, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ:
* Η κυβέρνηση γιατί βλέπει, ότι, παρά τις παχυλές υποσχέσεις προς πάσα κατεύθυνση, τις θηριώδεις ρουσφετολογικές ρυθμίσεις και την υπερκινητικότητα (εσχάτως) του πρωθυπουργού, η διαφορά δεν μειώνεται, ενώ το πλεονέκτημα που είχε μέχρι τώρα (η καταλληλότητα του Κ. Καραμανλή για την πρωθυπουργία) αμφισβητείται. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πρώτη φορά από την περίοδο που τα γκάλοπ μπήκαν στη ζωή μας, εν ενεργεία πρωθυπουργός υπολείπεται του αντιπάλου του στο σχετικό ερώτημα. Ο χρόνος, βεβαίως, θα δείξει αν έχουμε να κάνουμε με συγκυριακό εύρημα ή αν πρόκειται για μόνιμη κατάσταση, μη αναστρέψιμη.
* Το ΚΚΕ, παρά τη συνήθη ρητορική του, ότι είναι πάντοτε σε ετοιμότητα και δεν έχει πρόβλημα με το πότε θα διεξαχθούν εκλογές, άλλωστε αυτές κατά την αντίληψή του είναι μόνο ένα βήμα -και ούτε καν το πιο αποφασιστικό- για την επιθυμητή αλλαγή, δεν τις θέλει, γιατί διαπιστώνει ότι δεν είναι πια ο προνομιακός χώρος υποδοχής της δυσφορίας των πολιτών. Στο πεδίο αυτό απέκτησε υπολογίσιμο ανταγωνιστή, τον ΛΑΟΣ. Για να απαλλαγεί από την ενοχλητική παρουσία του απαιτούνται συντονισμένες προσπάθειες και για να είναι αυτές αποτελεσματικές πρέπει να κυλήσει ο χρόνος. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν ένα σοκ για την ηγετική ομάδα και, αν δεν είχε υποστεί ταυτόχρονη καθίζηση ο μισητός εκπρόσωπος του ρεφορμισμού, σήμερα στο ΚΚΕ θα αναζητούσαν αποδιοπομπαίους τράγους για τα ποσοστά του.
* Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βυθιστεί σε κρίση εσωστρέφειας από την οποία δύσκολα θα ξεφύγει μέχρι τον Μάρτιο. Τα ερωτήματα που τον απασχολούν είναι πολύ σοβαρά και από τις απαντήσεις που θα δώσουν οι συνιστώσες του στα συλλογικά όργανα, που θα συνέλθουν τον Οκτώβριο, θα φανεί αν μπορεί να πορευθεί στο μέλλον με ελπίδες ανάκαμψης ή αν θα οδηγηθεί σε περιπέτειες, οι οποίες θα απειλήσουν τη συνοχή του, ενδεχομένως και την ίδια την ύπαρξή του. Για τον ΣΥΡΙΖΑ πρόωρες εκλογές είτε το φθινόπωρο είτε τον Μάρτιο θα είναι μια δοκιμασία υψηλού κινδύνου.
Είναι απολύτως λογικό τα κόμματα να επιστρατεύουν διάφορα επιχειρήματα για να στηρίξουν την αντίθεσή τους στις πρόωρες εκλογές. Ωστόσο δεν μπορούν να προσβάλλουν την κοινή λογική. Για παράδειγμα, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν την αξιωματική αντιπολίτευση για μικροκομματικά παιχνίδια, ενώ και τα δύο έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν κανέναν υποψήφιο για την προεδρία της δημοκρατίας. Αφού δεν τους αφορά η υπόθεση δεν δικαιούνται να δίνουν μαθήματα στους άλλους.
Στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας, όμως, έχουμε να κάνουμε με την αποθέωση της υποκρισίας και του σαλταδορισμού. Πιάστηκε από τις απόψεις δύο συνταγματολόγων (όψιμη και επιλεκτική η ανησυχία τους) προκειμένου να εμφανιστεί ως ο προστάτης των θεσμών και να στηλιτεύσει τους αντιπάλους της επειδή τάχα βάζουν το κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό.
Εδώ πράγματι ισχύει το κλισέ «κοίτα ποιος μιλάει». Εγκαλεί το ΠΑΣΟΚ για εργαλειοποίηση των θεσμών η παράταξη που γελοιοποίησε κάθε έννοια νομιμότητας για να αλώσει το κράτος, η παράταξη που χειραγώγησε τη Δικαιοσύνη, η παράταξη που πριμοδότησε τους κολλητούς και έφερε τη χώρα στην πρώτη θέση στον κατάλογο της διαφθοράς, η παράταξη που χρησιμοποίησε τη Βουλή για να ξεπλύνει τις πομπές των στελεχών της.
Είναι κακόγουστο το θέαμα κυβερνητικών και κομματικών αξιωματούχων, το παρελθόν των οποίων βρίθει φαυλεπίφαυλων πρακτικών, που είναι οι εμπνευστές όλων των απαράδεκτων μεθοδεύσεων της τελευταίας περιόδου, να υποδύονται τους τιμητές και να διεκδικούν εύσημα θεσμικότητας.
Η συνέπεια λόγων και έργων είναι είδος εν ανεπαρκεία στο πολιτικό σύστημά μας. Χθες ήταν το ΠΑΣΟΚ με τις θλιβερές επιδόσεις (ποιος δεν θυμάται τα βεραμάν ψηφοδέλτια του 1985), σήμερα πρωταγωνιστεί στο σπορ η Νέα Δημοκρατία. Το ζητούμενο είναι αν θα συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος.
