Δημοκρατία των ορίων ή έγκλημα uber alles;
Γιάννης Πανούσης, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2010-04-04
Αλλά η φωνή ταλαντεύτηκε
ανάμεσα γλώσσα και χείλη
ανάμεσα σε καιρούς που αφαιρούν
και καιρούς που προσθέτουν
Στ. Ζαφειρίου, Συναιρέσεις
Είναι βέβαιο ότι έχουμε ποιοτική και ποσοτική αύξηση της εγκληματικότητας που περισσότερο προκύπτει από τα προσωπικά βιώματα και τα ΜΜΕ, παρά από ενδελεχείς επιστημονικές καταστροφές (αφού η ελληνική πολιτεία αρνείται να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο Ινστιτούτο Αντεγκληματικής Πολιτικής).
Κατά την εκτίμησή μου:
* Έχουμε ραγδαία αύξηση των εγκλημάτων μεγάλης θεατότητας (ή και θέασης) (χρήση βίας, ληστείες, διαρρήξεις, κλοπές).
* Έχουμε μεγάλη αύξηση στα αθέατα εγκλήματα (διακίνηση μαύρου χρήματος, απαγορευμένων ουσιών και σε οικονομικά εγκλήματα).
* Έχουμε θεαματική αύξηση (και πτώση των ηλικιών των χρηστών) στη χρήση ναρκωτικών.
* Έχουμε ανησυχητική αύξηση στα εγκλήματα μεταξύ γνωστών (ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική παρενόχληση, παιδεραστία).
* Έχουμε σχετική αύξηση σε φαινόμενα εφηβικής βίας (συμπλοκές, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, ομαδοποιήσεις).
* Έχουμε αρχή εγκλημάτων επιβίωσης (κλοπή φαγώσιμων ειδών) και αύξηση επαιτείας.
* Έχουμε αρχή εγκλημάτων ρατσισμού και κοινωνικού μίσους.
* Έχουμε εγκλήματα πολλαπλών εκμεταλλεύσεων και θυματοποιήσεων (παιδικής πορνείας, αλλοδαπών, trafficking).
* Έχουμε αύξηση στα περί τα καζίνο εγκλήματα (τοκογλυφία, προστασία, πορνεία κ.λπ.).
* Έχουμε -δυστυχώς- αυξητική τάση της πολιτικής διαφθοράς (με ό,τι αυτή σημαίνει και με όποιους διαπλέκεται).
* Έχουμε ιδιόμορφη ταύτιση τρομοκρατίας και κοινωνικής / πολιτικής ανυπακοής.
Υπάρχουν φαινόμενα από τα παραπάνω που μπορούν να εξηγηθούν από την παγκοσμιοποίηση του εγκλήματος και την ελεύθερη διακίνηση των εγκληματιών στην Ευρώπη χωρίς σύνορα. Ορισμένα εξηγούνται από τους κοινωνικούς αποκλεισμούς που συνεπάγεται το νέο διεθνές οικονομικό σύστημα. Άλλα οφείλονται σε σύγκρουση πολιτισμών, χαρακτηριστικό των πολυπολιτισμικών κοινωνιών και τα περισσότερα στη μαύρη αγορά που έχει αναπτυχθεί σε πολλές χώρες. Τα εγκλήματα των νέων άλλοτε έχουν τον χαρακτήρα "πρόκλησης" και άλλοτε "μύησης στους κανόνες του παιχνιδιού". Τους νέους εξακολουθώ να τους θεωρώ περισσότερο "θύματα" του δικού μας κόσμου του ανταγωνισμού, της επικράτησης, της ανομίας, παρά λιγότερο ευαίσθητους ή χειρότερους από εμάς. Τούτο όμως δεν τους εξαιρεί από την προσωπική ευθύνη.
Από τα παραπάνω γίνεται -κατά τη γνώμη μου- φανερό ότι η δράση της ελληνικής πολιτείας και των θεσμών της πρέπει να είναι πολυεπίπεδη, εξειδικευμένη, συγχρονισμένη και ισόρροπη. Τούτο σημαίνει ότι πρέπει για κάθε καταγεγραμμένη (ποιοτικά και ποσοτικά) μορφή σύγχρονης σοβαρής εγκληματικότητας να λαμβάνονται ταυτόχρονα:
- μέτρα πρόληψης
- μέτρα κοινωνικής πολιτικής
- μέτρα αστυνομικής προστασίας
- μέτρα νομοθετικής δικαστικής διαχείρισης
- μέτρα νομοθετικής / δικαστικής διαχείρισης
- μέτρα επανένταξης.
Όλα δε αυτά τα μέτρα -εξειδικευμένα, αποκεντρωμένα και μη αλληλοσυγκρουόμενα- θα σχεδιάζονται από έναν οργανισμό, αλλά θα εκτελούνται / εφαρμόζονται από πολλούς θεσμικούς / κοινωνικούς / επιστημονικούς φορείς.
Μολονότι χρειάζεται να μη σχετίζονται ευθέως η εγκληματικότητα του λευκού κολάρου με την ενδοοικογενειακή βία, η άποψή μου είναι ότι το έγκλημα λειτουργεί όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία και συνεπώς ή χτυπάμε όλα τα συστήματα μαζί ή το ένα θα τροφοδοτεί το πλαϊνό του και ο φαύλος κύκλος θ’ αρχίζει πάλι από την αρχή.
Τέλος, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όσο δεν αποδεχόμαστε τη δημοκρατία των ορίων και δεν απεμπλέκουμε την ευθύνη των μεν από την αυθαιρεσία των δε (συμψηφίζονται τα πάντα), την μαύρη τρύπα "Ανομία - Παρανομία - Διαφθορά - Ανασφάλεια" θα μας ρουφήξει όλους.
ανάμεσα γλώσσα και χείλη
ανάμεσα σε καιρούς που αφαιρούν
και καιρούς που προσθέτουν
Στ. Ζαφειρίου, Συναιρέσεις
Είναι βέβαιο ότι έχουμε ποιοτική και ποσοτική αύξηση της εγκληματικότητας που περισσότερο προκύπτει από τα προσωπικά βιώματα και τα ΜΜΕ, παρά από ενδελεχείς επιστημονικές καταστροφές (αφού η ελληνική πολιτεία αρνείται να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο Ινστιτούτο Αντεγκληματικής Πολιτικής).
Κατά την εκτίμησή μου:
* Έχουμε ραγδαία αύξηση των εγκλημάτων μεγάλης θεατότητας (ή και θέασης) (χρήση βίας, ληστείες, διαρρήξεις, κλοπές).
* Έχουμε μεγάλη αύξηση στα αθέατα εγκλήματα (διακίνηση μαύρου χρήματος, απαγορευμένων ουσιών και σε οικονομικά εγκλήματα).
* Έχουμε θεαματική αύξηση (και πτώση των ηλικιών των χρηστών) στη χρήση ναρκωτικών.
* Έχουμε ανησυχητική αύξηση στα εγκλήματα μεταξύ γνωστών (ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική παρενόχληση, παιδεραστία).
* Έχουμε σχετική αύξηση σε φαινόμενα εφηβικής βίας (συμπλοκές, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, ομαδοποιήσεις).
* Έχουμε αρχή εγκλημάτων επιβίωσης (κλοπή φαγώσιμων ειδών) και αύξηση επαιτείας.
* Έχουμε αρχή εγκλημάτων ρατσισμού και κοινωνικού μίσους.
* Έχουμε εγκλήματα πολλαπλών εκμεταλλεύσεων και θυματοποιήσεων (παιδικής πορνείας, αλλοδαπών, trafficking).
* Έχουμε αύξηση στα περί τα καζίνο εγκλήματα (τοκογλυφία, προστασία, πορνεία κ.λπ.).
* Έχουμε -δυστυχώς- αυξητική τάση της πολιτικής διαφθοράς (με ό,τι αυτή σημαίνει και με όποιους διαπλέκεται).
* Έχουμε ιδιόμορφη ταύτιση τρομοκρατίας και κοινωνικής / πολιτικής ανυπακοής.
Υπάρχουν φαινόμενα από τα παραπάνω που μπορούν να εξηγηθούν από την παγκοσμιοποίηση του εγκλήματος και την ελεύθερη διακίνηση των εγκληματιών στην Ευρώπη χωρίς σύνορα. Ορισμένα εξηγούνται από τους κοινωνικούς αποκλεισμούς που συνεπάγεται το νέο διεθνές οικονομικό σύστημα. Άλλα οφείλονται σε σύγκρουση πολιτισμών, χαρακτηριστικό των πολυπολιτισμικών κοινωνιών και τα περισσότερα στη μαύρη αγορά που έχει αναπτυχθεί σε πολλές χώρες. Τα εγκλήματα των νέων άλλοτε έχουν τον χαρακτήρα "πρόκλησης" και άλλοτε "μύησης στους κανόνες του παιχνιδιού". Τους νέους εξακολουθώ να τους θεωρώ περισσότερο "θύματα" του δικού μας κόσμου του ανταγωνισμού, της επικράτησης, της ανομίας, παρά λιγότερο ευαίσθητους ή χειρότερους από εμάς. Τούτο όμως δεν τους εξαιρεί από την προσωπική ευθύνη.
Από τα παραπάνω γίνεται -κατά τη γνώμη μου- φανερό ότι η δράση της ελληνικής πολιτείας και των θεσμών της πρέπει να είναι πολυεπίπεδη, εξειδικευμένη, συγχρονισμένη και ισόρροπη. Τούτο σημαίνει ότι πρέπει για κάθε καταγεγραμμένη (ποιοτικά και ποσοτικά) μορφή σύγχρονης σοβαρής εγκληματικότητας να λαμβάνονται ταυτόχρονα:
- μέτρα πρόληψης
- μέτρα κοινωνικής πολιτικής
- μέτρα αστυνομικής προστασίας
- μέτρα νομοθετικής δικαστικής διαχείρισης
- μέτρα νομοθετικής / δικαστικής διαχείρισης
- μέτρα επανένταξης.
Όλα δε αυτά τα μέτρα -εξειδικευμένα, αποκεντρωμένα και μη αλληλοσυγκρουόμενα- θα σχεδιάζονται από έναν οργανισμό, αλλά θα εκτελούνται / εφαρμόζονται από πολλούς θεσμικούς / κοινωνικούς / επιστημονικούς φορείς.
Μολονότι χρειάζεται να μη σχετίζονται ευθέως η εγκληματικότητα του λευκού κολάρου με την ενδοοικογενειακή βία, η άποψή μου είναι ότι το έγκλημα λειτουργεί όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία και συνεπώς ή χτυπάμε όλα τα συστήματα μαζί ή το ένα θα τροφοδοτεί το πλαϊνό του και ο φαύλος κύκλος θ’ αρχίζει πάλι από την αρχή.
Τέλος, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όσο δεν αποδεχόμαστε τη δημοκρατία των ορίων και δεν απεμπλέκουμε την ευθύνη των μεν από την αυθαιρεσία των δε (συμψηφίζονται τα πάντα), την μαύρη τρύπα "Ανομία - Παρανομία - Διαφθορά - Ανασφάλεια" θα μας ρουφήξει όλους.
