Δίστομο
Δημήτρης Καλουδιώτης, Μεταρρύθμιση, Δημοσιευμένο: 2011-01-15
Ξαφνικά ένα πολύ δύσκολο θέμα. Το μαρτυρικό χωριό Δίστομο .
Η κυβέρνηση, την τελευταία μέρα της προθεσμίας παρέμβασης, κάπου στα Ιταλικά δικαστήρια, απεδέχθη να παραστεί ως διάδικος ή κάτι ανάλογο (δεν είμαι νομικός). Στην πράξη βοηθά στο να συνεχιστεί η δικαστική πρωτοβουλία για αποζημιώσεις του μακαρίτη δικηγόρου ( βουλευτή, νομάρχη, εκλεκτού φίλου του Α.Παπανδρέου κλπ) Σταμούλη ενώ όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν αρνηθεί να τον συνδράμουν.
Να μην αναφερόμαστε σε λεπτομέρειες. Άλλωστε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα παρουσίασαν το θέμα και μας βομβάρδισαν και πάλι με αναμνήσεις από γεγονότα του πιο σκληρού παρελθόντος. Η χιτλερική Γερμανία και όχι μόνο στο ελληνικό τηλεοπτικό εδώλιο.
Και μην νομίσουμε ότι δεν συμβαίνουν κι αλλού ανάλογα. Στον Γερμανικό τύπο δημοσιεύονται επιστολές όπου καλοί Γερμανοί κατατροπώνουν κακούς Έλληνες και τούμπαλιν. Τι μπορεί κανείς να αντιτάξει;
Να αρνηθεί το μαρτύριο στο Δίστομο και στις υπερεκατό κωμοπόλεις και χωριά που ισοπέδωσαν οι Γερμανοί της χιτλερικής περιόδου; Είναι δυνατόν;
Αλλά σε τι αποσκοπεί η αποδοχή από την κυβέρνηση συνέχισης ενός ζητήματος υλικών αποζημιώσεων από την Γερμανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάπου εξήντα χρόνια μετά;
Όταν είναι κοινά αποδεκτό ότι μια από τις αιτίες της κακοδαιμονίας που μαστίζει τώρα την Ευρώπη είναι οι πολιτικές εθνικής αναδίπλωσης, ενός μεταμοντέρνου εθνικισμού, που εισήγαγαν στην πολιτική ατζέντα των χωρών και στη ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση οι συντηρητικοί. Και η Μέρκελ και οι πολιτικοί σύμμαχοί της έχουν το πρώτο μερίδιο. Άλλωστε η παγίδευσή τους σ αυτό τον εθνικισμό, τους εμποδίζει να αντιμετωπίσουν τη θύελλα που μαίνεται στην Ευρώπη.
Η ως τώρα προσπάθεια (αν έχουμε καταλάβει) της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και των προοδευτικών δυνάμεων του συνόλου της Ευρώπης, για την σωτηρία της χώρας και της ίδιας της ΕΕ, στηρίζεται ακριβώς στην υπέρβαση αυτής της συντηρητικής ατζέντας και στη χάραξη, μπροστά στην πιο δύσκολη κρίση, μιας νέας πολιτικής αλληλεγγύης των κοινωνιών της .
Τώρα πως συμβιβάζεται αυτή η αιφνίδια παρέμβαση στο δικαστικό θέμα του Διστόμου, που έχει μεταφερθεί στην Ιταλία, με την γενικότερη στρατηγική της κυβέρνησης;
Κουραστήκαμε από τους αδιόρθωτους Γερμανούς και τους απαντούμε με το ίδιο νόμισμα. Όχι ευρωομόλογο εσείς. Δίστομο εμείς.
Επιστρέφουμε στο εθνικό συμφέρον όπως το προσδιόριζε ο μακαρίτης Σταμούλης την δεκαετία του 80; Ή κουβέντα να γίνεται; Η όλα αυτά μαζί και χώρια.
Αλλά σε τι φταίνε οι επιζήσαντες ήδη μεγάλης ηλικίας συνέλληνες του Διστόμου.
Η κυβέρνηση, την τελευταία μέρα της προθεσμίας παρέμβασης, κάπου στα Ιταλικά δικαστήρια, απεδέχθη να παραστεί ως διάδικος ή κάτι ανάλογο (δεν είμαι νομικός). Στην πράξη βοηθά στο να συνεχιστεί η δικαστική πρωτοβουλία για αποζημιώσεις του μακαρίτη δικηγόρου ( βουλευτή, νομάρχη, εκλεκτού φίλου του Α.Παπανδρέου κλπ) Σταμούλη ενώ όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν αρνηθεί να τον συνδράμουν.
Να μην αναφερόμαστε σε λεπτομέρειες. Άλλωστε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα παρουσίασαν το θέμα και μας βομβάρδισαν και πάλι με αναμνήσεις από γεγονότα του πιο σκληρού παρελθόντος. Η χιτλερική Γερμανία και όχι μόνο στο ελληνικό τηλεοπτικό εδώλιο.
Και μην νομίσουμε ότι δεν συμβαίνουν κι αλλού ανάλογα. Στον Γερμανικό τύπο δημοσιεύονται επιστολές όπου καλοί Γερμανοί κατατροπώνουν κακούς Έλληνες και τούμπαλιν. Τι μπορεί κανείς να αντιτάξει;
Να αρνηθεί το μαρτύριο στο Δίστομο και στις υπερεκατό κωμοπόλεις και χωριά που ισοπέδωσαν οι Γερμανοί της χιτλερικής περιόδου; Είναι δυνατόν;
Αλλά σε τι αποσκοπεί η αποδοχή από την κυβέρνηση συνέχισης ενός ζητήματος υλικών αποζημιώσεων από την Γερμανία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάπου εξήντα χρόνια μετά;
Όταν είναι κοινά αποδεκτό ότι μια από τις αιτίες της κακοδαιμονίας που μαστίζει τώρα την Ευρώπη είναι οι πολιτικές εθνικής αναδίπλωσης, ενός μεταμοντέρνου εθνικισμού, που εισήγαγαν στην πολιτική ατζέντα των χωρών και στη ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση οι συντηρητικοί. Και η Μέρκελ και οι πολιτικοί σύμμαχοί της έχουν το πρώτο μερίδιο. Άλλωστε η παγίδευσή τους σ αυτό τον εθνικισμό, τους εμποδίζει να αντιμετωπίσουν τη θύελλα που μαίνεται στην Ευρώπη.
Η ως τώρα προσπάθεια (αν έχουμε καταλάβει) της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και των προοδευτικών δυνάμεων του συνόλου της Ευρώπης, για την σωτηρία της χώρας και της ίδιας της ΕΕ, στηρίζεται ακριβώς στην υπέρβαση αυτής της συντηρητικής ατζέντας και στη χάραξη, μπροστά στην πιο δύσκολη κρίση, μιας νέας πολιτικής αλληλεγγύης των κοινωνιών της .
Τώρα πως συμβιβάζεται αυτή η αιφνίδια παρέμβαση στο δικαστικό θέμα του Διστόμου, που έχει μεταφερθεί στην Ιταλία, με την γενικότερη στρατηγική της κυβέρνησης;
Κουραστήκαμε από τους αδιόρθωτους Γερμανούς και τους απαντούμε με το ίδιο νόμισμα. Όχι ευρωομόλογο εσείς. Δίστομο εμείς.
Επιστρέφουμε στο εθνικό συμφέρον όπως το προσδιόριζε ο μακαρίτης Σταμούλης την δεκαετία του 80; Ή κουβέντα να γίνεται; Η όλα αυτά μαζί και χώρια.
Αλλά σε τι φταίνε οι επιζήσαντες ήδη μεγάλης ηλικίας συνέλληνες του Διστόμου.
