«Η σωτηρία της ψυχής»...

Χρειάζεται, όσο ποτέ άλλοτε, μια υπεύθυνη Αριστερά, ικανή, με το κύρος και τη στάση της, να αντισταθμίσει μια φθίνουσα «κεντροαριστερά» που ψάχνει για την «ψυχή της»...

Το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της μεταπολίτευσης αναδείχθηκε ως ο κύριος φορέας έκφρασης (με όλες τις αντιφάσεις του) του κεντροαριστερού χώρου. Μετά το «μνημόνιο» και το τραγικό τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου, είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να ξαναγίνει το ΠΑΣΟΚ, σαν να μη συνέβη τίποτα, η... «μονοκατοικία» της κεντροαριστεράς. Θα ’χει τις απώλειες της αντιπαροχής... Μια «πολυκατοικία» με πολλά «διαμερίσματα»!

Είναι χαρακτηριστικό ότι μια «απαγορευμένη» και εντελώς ξεχασμένη λέξη της τελευταίας διετίας επανέρχεται ραγδαία στο πασοκικό προσκήνιο. Η χαμένη γοητεία της... κεντροαριστεράς επανεμφανίζεται! Είτε ως «πρόσχημα» είτε ως «μετάνοια», είτε και ως «γνήσια ανάγκη». Εξάλλου, οι πιο «κολασμένες ψυχές» έχουν περισσότερο ανάγκη τον «παράδεισο». Είτε είναι... τρεις, είτε... δεκατρείς, είτε και... μία! Ολοι έχουν δικαίωμα επανατοποθέτησης. Ουδείς μπορεί να τους το αφαιρέσει... Αν και στην πολιτική, πολλές φορές, το ποιος το λέει και το πότε το λέει, υπερκαλύπτει το τι λέει! Εν πάση περιπτώσει, εν όψει εκλογών (μικρή... λεπτομέρεια), τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ ψάχνουν να ξαναβρούν την απολεσθείσα... «ψυχή» του ΠΑΣΟΚ και μαζί με του ΠΑΣΟΚ (υποθέτω) και τη δική τους... Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Και δεν μπορεί να γίνει χωρίς μια μεγάλη κοινωνική συμμετοχή -πολύ περισσότερο ερήμην της- όσες «αυτοκριτικές» κι αν πέσουν στο τραπέζι... Δεν αρκούν. Χρειάζονται «νέες αφίξεις» και «νέες προσμείξεις». Πολλά πρόσωπα της «διετίας» και παλαιότερα πρέπει να κάνουν «ένα βήμα» στην άκρη ή «ένα βήμα» πίσω. Και νέα «πολιτικά υποκείμενα» να εμφανισθούν. Και κυρίως, μια υπεύθυνη Αριστερά, ικανή να αντισταθμίσει με το κύρος των ιδεών και της στάσης της μιας φθίνουσα παραδοσιακή «κεντροαριστερά» που πελαγοδρομεί αναζητώντας την «ψυχή της»... Η κοινωνία προηγείται. Δεν είναι απ’ αυτή την άποψη καθόλου τυχαία η δημοσκοπική (προς το παρόν) έκρηξη της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη, που ξεκίνησε από ένα ταπεινό 2-2,5% και έχει φτάσει σ’ ένα... 7%, ενώ στη Β’ Αθηνών εμφανίζεται από κάποιες δημοσκοπήσεις ως... δεύτερη δύναμη! Ολα αυτά είναι προφανώς ακόμα πρόωρα. Ομως δείχνουν τάσεις, κοινωνικές συμπεριφορές και ανάγκες.

Οι κεντροαριστερές αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ είναι θετικές με την έννοια ότι «κάτι ξυπνάει», έστω κι αν δεν έχουν υπέρ τους το στοιχείο της αξιοπιστίας. Η ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού περνάει και μέσα από το ΠΑΣΟΚ και από έξω. Μάλιστα στην παρούσα συγκυρία, το «έξω» ίσως είναι πιο σημαντικό από το «μέσα», ως «εμβρυουλκός»...

panpan@pegasus.gr