Τρία ερωτήματα για την κεντροαριστερά και το κείμενο των 58.

Η ΔΗΜΑΡ στο ιδρυτικό της συνέδριο, έλεγε ότι η δημοκρατική ανασυγκρότηση της χώρας χρειάζεται συμπαράταξη δυνάμεων της δημοκρατικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας και της σοσιαλδημοκρατίας.Γιατί κάποιοι που ανακάλυψαν πρόσφατα, αυτή την αναγκαιότηταθέτουν χρονικό ορίζοντα δημιουργίας αυτής της συμπαράταξης τις ευρωεκλογές;Ποιά πολιτική άποψη ορίζει ότι οι κοινωνικές διαδικασίες εκβιάζονται για να εξυπηρετήσουν υποκειμενικές σκοπιμότητες αδιαφορώντας για την ετοιμότητα και την πληρότητα του εγχειρήματος;Γιατί ξεπερνά με τόσο ρηχό τρόπο ευθύνες προσώπων, πολιτικών και κομμάτων που οδήγησαν την χώρα σε αυτή την κατάσταση;Λάθη και μετριότητα κυβερνητικών χειρισμών και ιδιοτελής ολιγωρία του πολιτικού συστήματος αποφαίνεται το κείμενο των 58.Γιατί δεν κατονομάζονται οι αποδέκτες; Η ιδιοτελής ολιγωρία γιατί δεν επιμερίζεται;Η διάχυση των ευθυνών απλά συγκαλύπτει τους ενόχους καθιστώντας όλη την κοινωνία ένοχη, αδικεί την αλήθεια και παραβιάζει βάναυσα την λογική και την απαραίτητη αυτογνωσία.Θα ήθελα να σημειώσω ότι δεν είμαι οπαδός της άποψης ότι φταίνε μόνο τα κόμματα που διαχειρίστηκαν την εξουσία.Γιατί τέλος, δεν θεωρεί απαραίτητο να δηλώσει εάν οι πολιτικές που ασκήθηκαν και συνεχίζουν να ασκούνται διευκολύνουν το πολιτικό σχέδιο του υπό διαμόρφωση πολιτικού υποκειμένου ή το ακυρώνουν;Το σχέδιο της εθνικής ανασυγκρότησης, η αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου, τι σχέση έχουν με την πώληση των δικτύων της ΔΕΗ, της ΕΥΑΘ και την παραχώρηση των λιμανιών, όπως αυτή προωθείται. Ποιούς εξυπηρετεί το καθεστώς των σημερινών εργασιακών σχέσεων; Ποιά κοινωνική δικαιοσύνη υπαγορεύει να φορολογούνται εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας και να φοροδιαφεύγουν γνωστά μεγάλα εισοδήματα.Φυσικά αναφέρομαι σε αυτές τις πολιτικές που ασκούνται σήμερα και ουδεμία σχέση έχουν με μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας.Ας απαντήσει κάποιος πώς αυτός που συναινεί σήμερα σε αυτή την πολιτική συγχρόνως υπηρετεί και το αυριανό πολιτικό σχέδιο του καινούργιου φορέα για την εθνική ανασυγκρότηση της χώρας.Υ.Γ. - Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που υπογράφουν το κείμενο των 58 είναι έντιμοι και αξιόλογοι άνθρωποι και το μόνο ενδιαφέρον τους είναι η αγωνία τους για την τύχη της χώρας. Υπάρχει όμως μια μικρή μειοψηφία η οποία λαθεμένα συνδέει την τύχη της χώρας με τη διάσωση του ΠΑΣΟΚ. Όπως οι κοινωνικές ανάγκες γέννησαν αυτό το κόμμα, έτσι δυστυχώς επιφέρουν και το τέλος του.