Ντόρα!
Γιώργος Λακόπουλος, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2013-11-16
Τι είπε η Ντόρα Μπακογιάννη; Αυτό που θα έλεγε κάθε πολιτικός της κυβερνητικής πλευράς που έχει πέντε γραμμάρια μυαλό στο κεφάλι του. Και πολιτική πείρα, βέβαια. Γιατί η Ντόρα δεν είναι χθεσινή, ούτε ξεκίνησε την υψηλή πολιτική από το Δίκτυο 21.
Είπε λοιπόν ότι μια κυβέρνηση που στηρίζεται σε 153 βουλευτές - από τους οποίους οι δύο τουλάχιστον δήλωσαν στη Βουλή ότι της παρέχουν, πιεζόμενοι μάλιστα, ψήφο ανοχής και όχι εμπιστοσύνης, είναι μια κυβέρνηση ασταθής. Το ξέρουν οι υπουργοί, που τρέμει το φυλλοκάρδι τους σε κάθε νομοσχέδιο που στέλνουν για συζήτηση.
Είπε λοιπόν η γυναίκα να ξανασκεφθεί ο Σαμαράς το ενδεχόμενο να καλέσει εκ νέου τον Φώτη Κουβέλη στην κυβέρνηση. Να επιστρέψει δηλαδή ο πολιτικός χρόνος στην περίοδο πριν από τους απροετοίμαστους τυχοδιωκτισμούς στην ΕΡΤ που αποδυνάμωσαν το αρχικό κυβερνητικό σχήμα. Και οι πρώτοι που έπεσαν να τη φάνε ήταν οι νεοδημοκράτες - το «σύστημα Σαμαρά», για την ακρίβεια.
Γιατί; Κάνει μπαμ από μακριά: μια τέτοια κίνηση από την πλευρά του Πρωθυπουργού θα πετούσε στα κάγκελα εκείνους που εισηγήθηκαν τις ταρζανιές του περασμένου Ιουνίου. Αλλά και όσους τον είχαν οδηγήσει στα τετ α τετ με τον Βενιζέλο, που έκαναν το κυβερνητικό σχήμα να αποτελείται «από τρεις, τους εξής δύο», και ήταν ο πραγματικός λόγος αποχώρησης του Κουβέλη.
Ενδεχομένως στο πρωθυπουργικό περιβάλλον ανησυχούν και από τη σκέψη ότι ένα νέο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να περιλαμβάνει και την Ντόρα - πολιτικά δεν έχει οικογενειακούς δεσμούς με τον Κυριάκο. Εδώ που τα λέμε, είναι η πρώτη που έπρεπε να υπουργοποιήσει ο Σαμαράς όταν έσκισε τις διαφάνειες των Ζαππείων και προσχώρησε στο Μνημόνιο, γιατί ήταν η μόνη που το ψήφισε και έχασε το κεφάλι της.
Εν πάση περιπτώσει, η πρόταση της Μπακογιάννη δεν έχει απλώς λογική. Συνιστά βασική προϋπόθεση επιβίωσης μιας «μνημονιακής» κυβέρνησης έως την άνοιξη του 2015 τουλάχιστον. Και είναι καλό να επιδιωχθεί τώρα και όχι μετά το στραπάτσο που θα υποστεί στις ευρωεκλογές ο ένας τουλάχιστον από τους σημερινούς κυβερνητικούς εταίρους. Κοντά στον νου και η γνώση.
Ο μόνος κίνδυνος είναι να αποδειχθεί η πρόταση λογαριασμός χωρίς τον ξενοδόχο. Κανείς δεν ξέρει πώς θα την αντιμετώπιζε ο Κουβέλης αν του ετίθετο επισήμως. Ωστόσο, όπως έλεγε ο αμερικανός πολιτικός Οουεν Λάγκλιν, «αν δεν ρωτήσεις, η απάντηση θα είναι πάντα "όχι"»!
Είπε λοιπόν ότι μια κυβέρνηση που στηρίζεται σε 153 βουλευτές - από τους οποίους οι δύο τουλάχιστον δήλωσαν στη Βουλή ότι της παρέχουν, πιεζόμενοι μάλιστα, ψήφο ανοχής και όχι εμπιστοσύνης, είναι μια κυβέρνηση ασταθής. Το ξέρουν οι υπουργοί, που τρέμει το φυλλοκάρδι τους σε κάθε νομοσχέδιο που στέλνουν για συζήτηση.
Είπε λοιπόν η γυναίκα να ξανασκεφθεί ο Σαμαράς το ενδεχόμενο να καλέσει εκ νέου τον Φώτη Κουβέλη στην κυβέρνηση. Να επιστρέψει δηλαδή ο πολιτικός χρόνος στην περίοδο πριν από τους απροετοίμαστους τυχοδιωκτισμούς στην ΕΡΤ που αποδυνάμωσαν το αρχικό κυβερνητικό σχήμα. Και οι πρώτοι που έπεσαν να τη φάνε ήταν οι νεοδημοκράτες - το «σύστημα Σαμαρά», για την ακρίβεια.
Γιατί; Κάνει μπαμ από μακριά: μια τέτοια κίνηση από την πλευρά του Πρωθυπουργού θα πετούσε στα κάγκελα εκείνους που εισηγήθηκαν τις ταρζανιές του περασμένου Ιουνίου. Αλλά και όσους τον είχαν οδηγήσει στα τετ α τετ με τον Βενιζέλο, που έκαναν το κυβερνητικό σχήμα να αποτελείται «από τρεις, τους εξής δύο», και ήταν ο πραγματικός λόγος αποχώρησης του Κουβέλη.
Ενδεχομένως στο πρωθυπουργικό περιβάλλον ανησυχούν και από τη σκέψη ότι ένα νέο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να περιλαμβάνει και την Ντόρα - πολιτικά δεν έχει οικογενειακούς δεσμούς με τον Κυριάκο. Εδώ που τα λέμε, είναι η πρώτη που έπρεπε να υπουργοποιήσει ο Σαμαράς όταν έσκισε τις διαφάνειες των Ζαππείων και προσχώρησε στο Μνημόνιο, γιατί ήταν η μόνη που το ψήφισε και έχασε το κεφάλι της.
Εν πάση περιπτώσει, η πρόταση της Μπακογιάννη δεν έχει απλώς λογική. Συνιστά βασική προϋπόθεση επιβίωσης μιας «μνημονιακής» κυβέρνησης έως την άνοιξη του 2015 τουλάχιστον. Και είναι καλό να επιδιωχθεί τώρα και όχι μετά το στραπάτσο που θα υποστεί στις ευρωεκλογές ο ένας τουλάχιστον από τους σημερινούς κυβερνητικούς εταίρους. Κοντά στον νου και η γνώση.
Ο μόνος κίνδυνος είναι να αποδειχθεί η πρόταση λογαριασμός χωρίς τον ξενοδόχο. Κανείς δεν ξέρει πώς θα την αντιμετώπιζε ο Κουβέλης αν του ετίθετο επισήμως. Ωστόσο, όπως έλεγε ο αμερικανός πολιτικός Οουεν Λάγκλιν, «αν δεν ρωτήσεις, η απάντηση θα είναι πάντα "όχι"»!
