Ο Καμίνης χαλάει τη σούπα
Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2013-11-29
Ενας επιτυχημένος δήμαρχος, που στις προηγούμενες εκλογές κατέβηκε ως ανεξάρτητος και εξελέγη χάρις στην κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών, ανακοινώνει ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος, και πάλι ως ανεξάρτητος. «Οραμά μας», δηλώνει, «είναι μια χειραφετημένη Τοπική Αυτοδιοίκηση, που θα βρίσκεται στην αιχμή και του μεγάλου μεταρρυθμιστικού σχεδίου για την πρόοδο και την ανάπτυξη της χώρας μας».
Ο Γιώργος Καμίνης έχει ξεχωρίσει τα τελευταία τρία χρόνια για τους χαμηλούς του τόνους, την αθόρυβη δουλειά του, αλλά και την αποφασιστικότητά του απέναντι σε ένα πρόβλημα που όλοι οι άλλοι δείλιαζαν για πολύ καιρό να αντιμετωπίσουν: τη νεοναζιστική πρόκληση. Κανονικά, λοιπόν, μόλις ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, θα έπρεπε όλα τα κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» να σπεύσουν να την υποστηρίξουν. Δεν το έκαναν. Ορισμένα (η ΔΗΜΑΡ, το ΠαΣοΚ) ίσως να το κάνουν στη συνέχεια. Τα δύο μεγαλύτερα όμως (η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ) θα κατεβάσουν δικούς τους υποψηφίους. Προφανώς έχουν τους λόγους τους.
Ενας λόγος είναι ότι μπορεί να μη θεωρούν τον Καμίνη επιτυχημένο. Πράγματι, ο δήμαρχος δεν έχει να επιδείξει καγκελάκια και κολωνάκια στους δρόμους της πρωτεύουσας ούτε αγάλματα εξωτικών απελευθερωτών στις πλατείες της. Δεν πριόνισε άχρηστα δέντρα όπως ο προκάτοχός του (γνωστός και ως «Ομέρ Πριώνης») για να κατασκευάσει γκαράζ ή να μεγαλώσει τον χώρο για τραπεζοκαθίσματα. Αρκέστηκε σε άυλα πράγματα, όπως η αλληλεγγύη, η προστασία του περιβάλλοντος, η τήρηση της νομιμότητας και η εξοικονόμηση πόρων.
Ενας άλλος λόγος είναι ότι τα κόμματα αυτά μπορεί να μη θεωρούν τον δήμαρχο Αθηναίων πραγματικά ανεξάρτητο. Η παράταξη Ανοιχτή Πόλη, για παράδειγμα, ανακοίνωσε ότι «η ισχυρή του εξάρτηση από τις μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης, που με τόση ευλάβεια και προσήλωση εφάρμοσε στην περίοδο της θητείας του, τον κατατάσσει καθαρά στο κόμμα του μνημονίου». Ανεξάρτητοι δεν υπάρχουν, ή μνημονιακός θα είσαι ή αντιμνημονιακός, ή με την τρόικα ή με τον λαό. Απλά πράγματα, για να τα καταλαβαίνει ο κοσμάκης.
Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο τα δυο μεγάλα κόμματα βλέπουν καχύποπτα ή εχθρικά τον Καμίνη είναι ότι χαλάει τη σούπα. Δεν ασκεί πολιτική για τις κάμερες, αλλά για τους πολίτες. Δεν κρύβεται πίσω από τις ευθύνες των προκατόχων του ή της κυβέρνησης, αλλά πέφτει στη φωτιά αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος. Δεν τρώει τις ώρες του στα τηλεπαράθυρα καταγγέλλοντας την έλλειψη πόρων, αλλά χρησιμοποιεί τους πόρους που έχει για να αναπτύξει κοινωνικές υποδομές και να βοηθήσει τους αδύναμους. Δεν κλείνει την πόλη στα ερεθίσματα, τις τάσεις, τις προκλήσεις - την ανοίγει.
Το μεγάλο όπλο του Καμίνη θα είναι και αυτήν τη φορά η κοινωνία των πολιτών. Αϋλη κι αυτή, κάπως απροσδιόριστη, αντίθετα με τις εκπλήξεις που μερικές φορές επιφυλάσσει.
Ο Γιώργος Καμίνης έχει ξεχωρίσει τα τελευταία τρία χρόνια για τους χαμηλούς του τόνους, την αθόρυβη δουλειά του, αλλά και την αποφασιστικότητά του απέναντι σε ένα πρόβλημα που όλοι οι άλλοι δείλιαζαν για πολύ καιρό να αντιμετωπίσουν: τη νεοναζιστική πρόκληση. Κανονικά, λοιπόν, μόλις ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, θα έπρεπε όλα τα κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» να σπεύσουν να την υποστηρίξουν. Δεν το έκαναν. Ορισμένα (η ΔΗΜΑΡ, το ΠαΣοΚ) ίσως να το κάνουν στη συνέχεια. Τα δύο μεγαλύτερα όμως (η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ) θα κατεβάσουν δικούς τους υποψηφίους. Προφανώς έχουν τους λόγους τους.
Ενας λόγος είναι ότι μπορεί να μη θεωρούν τον Καμίνη επιτυχημένο. Πράγματι, ο δήμαρχος δεν έχει να επιδείξει καγκελάκια και κολωνάκια στους δρόμους της πρωτεύουσας ούτε αγάλματα εξωτικών απελευθερωτών στις πλατείες της. Δεν πριόνισε άχρηστα δέντρα όπως ο προκάτοχός του (γνωστός και ως «Ομέρ Πριώνης») για να κατασκευάσει γκαράζ ή να μεγαλώσει τον χώρο για τραπεζοκαθίσματα. Αρκέστηκε σε άυλα πράγματα, όπως η αλληλεγγύη, η προστασία του περιβάλλοντος, η τήρηση της νομιμότητας και η εξοικονόμηση πόρων.
Ενας άλλος λόγος είναι ότι τα κόμματα αυτά μπορεί να μη θεωρούν τον δήμαρχο Αθηναίων πραγματικά ανεξάρτητο. Η παράταξη Ανοιχτή Πόλη, για παράδειγμα, ανακοίνωσε ότι «η ισχυρή του εξάρτηση από τις μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης, που με τόση ευλάβεια και προσήλωση εφάρμοσε στην περίοδο της θητείας του, τον κατατάσσει καθαρά στο κόμμα του μνημονίου». Ανεξάρτητοι δεν υπάρχουν, ή μνημονιακός θα είσαι ή αντιμνημονιακός, ή με την τρόικα ή με τον λαό. Απλά πράγματα, για να τα καταλαβαίνει ο κοσμάκης.
Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο τα δυο μεγάλα κόμματα βλέπουν καχύποπτα ή εχθρικά τον Καμίνη είναι ότι χαλάει τη σούπα. Δεν ασκεί πολιτική για τις κάμερες, αλλά για τους πολίτες. Δεν κρύβεται πίσω από τις ευθύνες των προκατόχων του ή της κυβέρνησης, αλλά πέφτει στη φωτιά αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος. Δεν τρώει τις ώρες του στα τηλεπαράθυρα καταγγέλλοντας την έλλειψη πόρων, αλλά χρησιμοποιεί τους πόρους που έχει για να αναπτύξει κοινωνικές υποδομές και να βοηθήσει τους αδύναμους. Δεν κλείνει την πόλη στα ερεθίσματα, τις τάσεις, τις προκλήσεις - την ανοίγει.
Το μεγάλο όπλο του Καμίνη θα είναι και αυτήν τη φορά η κοινωνία των πολιτών. Αϋλη κι αυτή, κάπως απροσδιόριστη, αντίθετα με τις εκπλήξεις που μερικές φορές επιφυλάσσει.
