Ευρωεκλογές: πρόβα πολιτικού θανάτου;

Χωρίς αλεξίπτωτο
πέφτουν από τον ουρανό οι λέξεις.
Π. Καραβασίλης, Συναξάρι συμμετρίας

Έξη μήνες Κρίσεως (και όχι απλώς κρίσεων). Στο διάστημα αυτό θα κριθούν όλα και όλοι.

Προεδρία, Ευρωεκλογές, εκλογές αυτοδιοίκησης ίσως και βουλευτικές εκλογές. Και ενδιαμέσως ανεργία, ύφεση, τρομοκρατία, φασισμός, φτώχια, ρατσισμός, έγκλημα, ανασφάλεια.

Η Ελλάδα βρίσκεται στον αέρα, παρά τα παχιά λόγια των κρατούντων.

Το ερώτημα είναι προς τα πού μας πάει ο άνεμος.

• Μια Ευρώπη που παραπαίει ανάμεσα στην ενοποίηση και την επικυριαρχία, πολύ μακρυά από τις παρακαταθήκες του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

• Μια χώρα που αρνείται τις σταθερές, τα όρια, τους κανόνες και μια κοινωνία που δεν πιστεύει σε κανένα και σε τίποτα.

• Μια δημοκρατία που δεν πείθει ούτε τους δημοκρατικούς πολίτες ότι αξίζει τον κόπο ν’ αγωνιστούν για την προστασία της.

• Ένα πολιτικό σύστημα που κοιμάται και ξυπνάει με το φόβο της ηθικής κατάρρευσης όλων (ενόχων και αθώων) και της αδυναμίας στήριξης των θεσμών.

• Τοπικές κοινωνίες που «απαρνούνται» το (συνενοχικό και όχι συμμετοχικό) παρελθόν τους αναζητώντας αποδιοπομπαίους τράγους που θα θυσιαστούν για όλα τα κρυμμένα μυστικά της κοινότητας.

Έξη μήνες. Ελπίζω χωρίς κόλπα και δίχως τρικ.

Για μια έσχατη φορά μόνον αλήθεια.

Μεταξύ μας και για όλους.

Υ.Γ: Αυτοί που υπερασπίζονται τους ριψάσπιδες, τάχατες αθώους της διαφθοράς και της διαπλοκής του χθες, ανεύθυνους και αναπολόγητους ηγετίσκους, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι δεν καθίστανται έτσι αναδρομικά συμ-πράξαντες;