Το στοίχημα της ΔΗΜΑΡ

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως με φίλους/ες αγαπητούς/ες, με κοινή ή παράλληλη διαδρομή χρόνων, την τελευταία περίοδο και πιο συγκεκριμένα μετά τον εξαναγκασμό της ΔΗΜΑΡ να εγκαταλείψει την τρικομματική κυβέρνηση τον περασμένο Ιούνιο, έχουμε μια διαφωνία ουσίας για την πορεία των πολιτικών εξελίξεων. Η επιλογή μας βεβαίως θα κριθεί εκ του αποτελέσματος. Υποθέτω ότι όλοι/ες συμφωνούμε ότι το αποτέλεσμα δεν θα αφορά μόνο τα ποσοστά της ΔΗΜΑΡ στις επόμενες ευρωεκλογές ή και τις επόμενες εκλογές. Το μείζον στοιχείο θα είναι το εάν και το πώς η ΔΗΜΑΡ θα μπορεί με τη συγκατάθεση των ελλήνων πολιτών να συμβάλλει σε θετική και προοδευτική πορεία του τόπου. Αυτό θα είναι και το στοίχημά μας.

«Οι αριθμοί, όμως, και τα τελευταία δημοσκοπικά αποτελέσματα αναδεικνύουν πτώση της ΔΗΜΑΡ σε σχέση με το τελευταίο εκλογικό σκορ» μας υπενθυμίζουν. Ξεχνούν όμως ότι τα πτωτικά χαρακτηριστικά υπήρχαν από τότε που ήμασταν στην κυβέρνηση!

Ας δούμε, πέρα από τα ποσοστά, και ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά της τελευταίας δημοσκόπησης της Metron Analysis, που δημοσίευσε το «Έθνος της Κυριακής».

Το ποσοστό των αναποφάσιστων παραμένει ιδιαιτέρως υψηλό.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, θεωρούμενος ως ο «βασικός υπαίτιος» της αποχώρησης μετά τον περασμένο Ιούνιο και ενώ είχε υποχωρήσει στην τρίτη θέση της δημοτικότητας των αρχηγών …εκτινάσσεται ( με + 5ποσοστιαίες μονάδες) και πάλι στην πρώτη θέση. Να σημειώσουμε ότι ο Β. Βενιζέλος, σε συνεχιζόμενη πτώση, είναι μόνο πάνω από τον Μιχαλολιάκο;

Την ίδια στιγμή το 31% των πολιτών θεωρούν ότι η ΔΗΜΑΡ έχει να διαδραματίσει αυξημένο ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Τον ίδιο όπως και η ΝΔ. Μακράν των υπολοίπων κομμάτων.

Ορισμένοι/ες μας προτρέπουν: «διορθώστε το λάθος που κάνατε τον Ιούνιο με τη συμμετοχή σας στη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς …όπως προτείνεται αυτή την περίοδο από τους«58» και τον Β. Βενιζέλο».

Ακριβώς σε αυτό εμείς από την πλευρά μας έχουμε απαντήσει. Σε καμιά περίπτωση δεν θα συντρέξουμε στη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής μέσω… της «νέας κεντροαριστεράς».

Έτσι στα συλλογικά μας όργανα μετά τις σχετικές αποφάσεις στο 2ο Συνέδριό μας, θα ήθελα να διαβεβαιώσω πως ουδόλως ασχολούμαστε με «αναθέματα και κατάρες».

Έχουμε, απλά, καταλήξει, ότι θα είμαστε ανοικτοί σε κάθε πρωτοβουλία, σε κάθε αναζήτηση για το μέλλον του τόπου και της συγκρότησης του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Δεν θα στέρξουμε όμως σε μια κοινή παρουσία σε λίστα( εν προκειμένου των ευρωεκλογών) μαζί με το σημερινό ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει κατανοητό από τους έλληνες πολίτες δυο κόμματα , που το ένα συμμετέχει στην κυβέρνηση και το άλλο δεν συμμετέχει να τους ζητούν από κοινού την ψήφο τους.

Τέλος, αλλά όχι έσχατο. Για το τελευταίο που θα μπορούσε να κατηγορηθεί η ΔΗΜΑΡ είναι για το ότι δεν ασχολείται και δεν την ενδιαφέρουν οι εξελίξεις μετά τις εκλογές. Με άλλα λόγια, τι θα κάνει σε σχέση με τη στήριξη ή όχι ενός κυβερνητικού σχήματος και την ανάληψη της αντίστοιχης ευθύνης.

Με περισσή φροντίδα- πολλές φορές και ως μη όφειλε στον τρέχοντα χρόνο, όπου δεν έχει ανοίξει η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές- συζητάμε, ομιλούμε για αυτά. Κατά σύμπτωση ο Φ. Κουβέλης, μόλις πριν δύο ημέρες, απαντούσε με μεγάλη σαφήνεια σε σχετικό ερώτημα. Ότι δηλαδή η ΔΗΜΑΡ είναι υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας και των ευρύτερων συμπαρατάξεων για τη προώθηση μιας πολιτικής διεξόδου από την κρίση. Η όποια συνεργασία μετεκλογικά πρέπει να βασίζεται σε μια δεσμευτική προγραμματική συμφωνία και συμφωνημένο πλαίσιο κανόνων συλλογικής λειτουργίας που θα αποτρέπει τον μονοκομματικό επικαθορισμό της ασκούμενης πολιτικής.

Ο προεκλογικός μας λόγος μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2012 και η πράξη μας, δηλαδή η στήριξη κυβέρνησης, είναι τα πειστικότερα εχέγγυα ότι αυτά όχι μόνο τα λέμε αλλά και τα εννοούμε.