Το 42% και ο ΣΥΝ

Ο ΣΥΝ μέσα από ιδιαίτερα έντονη συζήτηση στην ΚΠΕ του κατέληξε, κατά πλειοψηφία με 56 ψήφους υπέρ και 29 κατά, σε μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή σε ότι αφορά την καταρχήν διάταξη των δυνάμεών του στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006. Αυτή συνοψίζεται στα εξής: «Είναι φανερό ότι οι αυτοδιοικητικές κινήσεις θα αποφασίσουν από μόνες τους για τον τρόπο καθόδου τους στις εκλογές, στα πλαίσια βέβαια του αυτοδιοικητικού προγράμματός τους, αλλά και του πολιτικού πλαισίου που διαμορφώνεται σε κάθε αυτοδιοικητικό χώρο. Και επειδή στις Νομαρχίες, στις 3 μεγαλύτερες πόλεις και στους μεγάλους Δήμους της χώρας, η αυτοδιοικητική πολιτική θα αναφέρεται εντονότερα στην κεντρική πολιτική και ο ΣΥΝ διαφωνεί μ΄ αυτή των δύο κυβερνητικών κομμάτων, πρέπει να επιδιωχθεί η παρουσία του στις εκλογές μέσα από ψηφοδέλτια συσπείρωσης των δυνάμεων της ευρύτερης αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, των κινημάτων και της ριζοσπαστικής οικολογίας».

Η κυβέρνηση της ΝΔ προσανατολίζεται προς το γνωστό 42-43% για την εκλογή από τον πρώτο γύρο του δημάρχου ή νομάρχη.

Δεν χρειάζεται εδώ να επιχειρηματολογήσουμε για την προφανή ριζική μας αντίθεση.

Χρειάζεται όμως να παρακολουθήσουμε, ιδιαιτέρως κριτικά, τις παράπλευρες προσεγγίσεις- προτάσεις πολιτικού επαναπροσανατολισμού που άρχισαν να εμφανίζονται στο πολιτικό προσκήνιο και έχουν την αναφορά τους στην «αναγκαία» πλέον στάση του ΣΥΝ, αν και εφόσον η ΝΔ προχωρήσει.

Η πρώτη: «Τώρα είναι μια ανάγκη να δοθεί ένα μάθημα στην ΝΔ μέσα από μια γενικευμένη σύμπραξη ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ στα αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια».

Η δεύτερη: « Τώρα απαιτείται η μεγαλύτερη σύμπραξη των δυνάμεων της αριστεράς, βλέπε ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις, ώστε αυτός ο τρίτος πόλος να μπει σφήνα, μη επιτρέποντας την εμφάνιση του 42% σε καμιά πλευρά και να ακυρώσει στην πράξη το «κόλπο» των δυνάμεων του δικομματισμού».

Και οι δύο προσεγγίσεις είναι λαθεμένες.

Η απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ παρέχει τη δυνατότητα στις δυνάμεις του ΣΥΝ και στις αυτοδιοικητικές κινήσεις όπου συμμετέχει ο ΣΥΝ ώστε με γνώμονα τα προγράμματα, τα πρόσωπα και τις ίδιες τις απαιτήσεις των τοπικών κοινωνιών να αποφασίσουν για τα σχήματα και τις συνεργασίες εν όψη των εκλογών.

Αυτό μπορεί και πρέπει να συμβεί στη μεγάλη πλειοψηφία των δήμων αλλά και σε αρκετούς νομούς.

Το πρόγραμμα και η προγραμματική βάση συνεννόησης για τις εκλογές για την αυτοδιοίκηση όπου αποφασίζεται η τετράχρονη εξουσία και το πρόγραμμα διοίκησης των δήμων αλλά και των νομών έχει μεγάλο βάρος και σημασία. Με την έννοια αυτή η οποιαδήποτε σκέψη για σύγκλιση με το ΚΚΕ είναι αφεαυτής «εκτός πεδιάς» μια και οι διαφορές στον τομέα της αυτοδιοίκησης του ΣΥΝ με το ΚΚΕ δεν είναι απλά τακτικού χαρακτήρα αλλά στρατηγικού.

Σε ότι τώρα αφορά την πολυσυζητούμενη προσέγγιση και θρυλούμενο γράμμα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΝ είμαι βέβαιος ότι, με την εμπειρία των ιδιαιτέρως ατυχών, κατά το παρελθόν, αποπειρών(;) προσεγγίσεων των δύο χώρων, από την πλευρά του Γ. Παπανδρέου τουλάχιστον θα επιδιωχθεί η αποφυγή εντυπωσιασμών και «τρύκ» και θα επιδιωχθεί η ουσία, ο προγραμματικός λόγος, και οι προτάσεις δράσης. Άλλως μια τέτοια πρωτοβουλία- αν πράγματι σχεδιάζεται - δεν θα έχει κανένα λόγο ύπαρξης.