Στον γαλαξία των αστερίσκων
Αντώνης Καρακούσης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2014-03-01
Εχει παρατηρηθεί στα πέντε χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης ότι το ελληνικό πρόβλημα εξελίσσεται σταθερά με τον αυτό τρόπο.
Τα πρώτα ρήγματα εμφανίζονται στον οικονομικό τομέα, όπου οι αποφάσεις είναι συνήθως ανεπαρκείς και δεν δημιουργούν αισθήματα σταθερότητας.
Αντιθέτως, διατηρούν ατμόσφαιρα αβεβαιότητας, η οποία επιτείνεται από τις κοινωνικές συνέπειες και τις επακόλουθες αντιδράσεις που συνήθως εκδηλώνονται από τις απόπειρες διόρθωσης της πορείας των οικονομικών πραγμάτων.
Οταν οι κοινωνικές αντιδράσεις διογκώνονται, σχεδόν αυτόματα ή καλύτερα με την πρώτη ευκαιρία - εκλογών ή κρίσιμων ψηφοφοριών - η κρίση μεταφέρεται στο σώμα της πολιτικής, με τις γνωστές σε όλους συνέπειες.
Τα τελευταία χρόνια ακριβώς υπό την επίδραση των αλλεπάλληλων κύκλων της κρίσης κυβερνήσεις έπεσαν, δυνάμεις υποχώρησαν, πρόσωπα ετελεύτησαν τον πολιτικό τους βίο, νέα κόμματα ιδρύθηκαν, καινούργια πρόσωπα ανεδύθησαν, αλλά και πάλι το οικονομικό πρόβλημα δεν ελύθη.
Υπήρξαν μάλιστα περίοδοι κατά τις οποίες η πολιτική περιπλοκή επιδείνωσε το οικονομικό πρόβλημα, διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο. Στην ενδιάμεση περίοδο, κατά τον χρόνο δηλαδή αντιμετώπισης του πολιτικού προβλήματος, η οικονομική κρίση επανήλθε δριμύτερη και η αντιμετώπισή της απαίτησε νέα μέτρα βαρύτερα των προηγούμενων, εξοργίζοντας την κοινωνία, με αποτέλεσμα ένας νέος γύρος πολιτικής να επακολουθήσει.
Το δυστύχημα είναι ότι η πενταετής αυτή διαδικασία των επαναλαμβανόμενων φαύλων κύκλων της κρίσης δεν εξελίχθηκε με όρους κανονικούς, ούτε επέτρεψε την καλλιέργεια εθνικής αυτογνωσίας, της μόνης ικανής να προσφέρει οριστική και πραγματική έξοδο από την κρίση.
Παρά μόνο ανέδειξε τους λεγόμενους «ήρωες προβολής».
Κάτι τέτοιο συμβαίνει και τώρα. Διανύουμε μία ακόμη εκδοχή του φαύλου οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού κύκλου.
Από τις εκλογές του 2012 ιδρύθηκαν 14 νέα κόμματα και κομματίδια! Και με τον ρυθμό που πάμε πιθανώς θα ιδρυθούν άλλα τόσα πριν και μετά τις επερχόμενες ευρωεκλογές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σε σημείο που ο πολιτικός χάρτης να παραπέμπει σε γαλαξία αστερίσκων.
Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στην παρούσα κρίσιμη φάση είναι να στουκάρει πολιτικά και να αντιμετωπίσει πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο.
Εκεί δηλαδή που διαμορφώνονται κάποιες προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση, να κακοπέσει η χώρα σε πρόσωπα που νομίζουν ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι παιχνίδι χαλαρό και εύκολο.
Ωστόσο οφείλουν να γνωρίζουν όλοι όσοι επιζητούν εμπλοκή με την πολιτική και φιλοδοξούν να ηγηθούν της χώρας ότι θα έλθει η στιγμή που θα συναντηθούν με τη σκληρή ελληνική πραγματικότητα. Και ας είναι βέβαιοι ότι θα είναι αμείλικτη μαζί τους...
Τα πρώτα ρήγματα εμφανίζονται στον οικονομικό τομέα, όπου οι αποφάσεις είναι συνήθως ανεπαρκείς και δεν δημιουργούν αισθήματα σταθερότητας.
Αντιθέτως, διατηρούν ατμόσφαιρα αβεβαιότητας, η οποία επιτείνεται από τις κοινωνικές συνέπειες και τις επακόλουθες αντιδράσεις που συνήθως εκδηλώνονται από τις απόπειρες διόρθωσης της πορείας των οικονομικών πραγμάτων.
Οταν οι κοινωνικές αντιδράσεις διογκώνονται, σχεδόν αυτόματα ή καλύτερα με την πρώτη ευκαιρία - εκλογών ή κρίσιμων ψηφοφοριών - η κρίση μεταφέρεται στο σώμα της πολιτικής, με τις γνωστές σε όλους συνέπειες.
Τα τελευταία χρόνια ακριβώς υπό την επίδραση των αλλεπάλληλων κύκλων της κρίσης κυβερνήσεις έπεσαν, δυνάμεις υποχώρησαν, πρόσωπα ετελεύτησαν τον πολιτικό τους βίο, νέα κόμματα ιδρύθηκαν, καινούργια πρόσωπα ανεδύθησαν, αλλά και πάλι το οικονομικό πρόβλημα δεν ελύθη.
Υπήρξαν μάλιστα περίοδοι κατά τις οποίες η πολιτική περιπλοκή επιδείνωσε το οικονομικό πρόβλημα, διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο. Στην ενδιάμεση περίοδο, κατά τον χρόνο δηλαδή αντιμετώπισης του πολιτικού προβλήματος, η οικονομική κρίση επανήλθε δριμύτερη και η αντιμετώπισή της απαίτησε νέα μέτρα βαρύτερα των προηγούμενων, εξοργίζοντας την κοινωνία, με αποτέλεσμα ένας νέος γύρος πολιτικής να επακολουθήσει.
Το δυστύχημα είναι ότι η πενταετής αυτή διαδικασία των επαναλαμβανόμενων φαύλων κύκλων της κρίσης δεν εξελίχθηκε με όρους κανονικούς, ούτε επέτρεψε την καλλιέργεια εθνικής αυτογνωσίας, της μόνης ικανής να προσφέρει οριστική και πραγματική έξοδο από την κρίση.
Παρά μόνο ανέδειξε τους λεγόμενους «ήρωες προβολής».
Κάτι τέτοιο συμβαίνει και τώρα. Διανύουμε μία ακόμη εκδοχή του φαύλου οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού κύκλου.
Από τις εκλογές του 2012 ιδρύθηκαν 14 νέα κόμματα και κομματίδια! Και με τον ρυθμό που πάμε πιθανώς θα ιδρυθούν άλλα τόσα πριν και μετά τις επερχόμενες ευρωεκλογές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σε σημείο που ο πολιτικός χάρτης να παραπέμπει σε γαλαξία αστερίσκων.
Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στην παρούσα κρίσιμη φάση είναι να στουκάρει πολιτικά και να αντιμετωπίσει πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο.
Εκεί δηλαδή που διαμορφώνονται κάποιες προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση, να κακοπέσει η χώρα σε πρόσωπα που νομίζουν ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι παιχνίδι χαλαρό και εύκολο.
Ωστόσο οφείλουν να γνωρίζουν όλοι όσοι επιζητούν εμπλοκή με την πολιτική και φιλοδοξούν να ηγηθούν της χώρας ότι θα έλθει η στιγμή που θα συναντηθούν με τη σκληρή ελληνική πραγματικότητα. Και ας είναι βέβαιοι ότι θα είναι αμείλικτη μαζί τους...
