Δημοκρατική Συμπαράταξη.Την θέλουν όλοι;

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη οφείλει την γέννησή της όχι μόνο στις προεκλογικές ανάγκες των πολιτικών φορέων, αλλά και στην ανάγκη για την διαμόρφωση ενός πόλου της σοσιαλδημοκρατίας με όρους και προϋποθέσεις μακρυά από την παλαιοκομματική λειτουργία,με προγραμματική σύγκλειση σε βασικά θέματα ,και με την προοπτική της περαιτέρω συνεργασίας των δύο κομμάτων ΠΑΣΟΚ -ΔΗΜΑΡ.

Η αρχή ήταν καλή ,και με ελάχιστες εξαιρέσεις,η προεκλογική περίοδος σε επίπεδο ηγεσίας ,αλλά κύρια σε επίπεδο βάσης (Νομαρχιακές Επιτροπές) ήταν ομαλή ,με μικρές παραφωνίες που άπτονται προσωπικών φιλοδοξιών.Μικτές ομάδες λειτούργησαν ,μοιράσθηκαν οι αρμοδιότητες,έγιναν μικτές συνελεύσεις,και το αποτέλεσμα των εκλογών μπορεί να μην ήταν θεαματικό, έδινε όμως την ελπίδα μιας καλύτερης προοπτικής.Τα ακούσματα που έφταναν στα αφτιά μας από τον κόσμο ήταν ότι η προσπάθεια θα πρέπει να συνεχισθεί,να ενισχυθεί,και να δώσει καρπούς,διότι θεωρούσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναξιόπιστος και δεν μπορούσε να εφαρμόσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ό τόπος διότι και δεν τις πιστεύει ,και πάσχει από τις ιδεοληψίες της αριστεράς,που πηγάζουν από την κομμουνιστικογενή του προέλευση.

Στους μήνες όμως που πέρασαν τα πράγματα έμειναν στάσιμα.Ισως δεν καταλάβαμε ότι η διαθέσεις του κόσμου, που πολλές φορές προηγούνται των ηγεσιών,ήταν να συνεχιστεί η προπτική της συμπόρευσης,όχι όμως ως ΠΑΣΟΚ η ΔΗΜΑΡ αλλά σαν Δημοκρατική Συμπαράταξη.Και ναι μεν στο επίπεδο της κορυφής έγιναν κάποια δειλά βήματα(λειτουργία κοινοβουλευτικής ομάδας-κεντρικό συντονιστικό όργανο) στο επίπεδο της κόσμου,της καθημερινότητας ,ουδέν νεώτερον.Κρίνοντας από την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης,αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα,ότι η διαδικασία όσμωσης των δύο πολιτικών φορέων εμποδίζεται,με αιτιάσεις του τύπου “τι θα πουν τα κεντρικά”,κύρια από το ΠΑΣΟΚ,διότι τουλάχιστον στο επίπεδο της περιφέρειας τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν ,πλην όμως οι φωνές τους απευθύνονται εις ώτα κωφών .

Στις σχέσεις μας πρέπει να είμαστε καθαροί.Εμείς πιστεύουμε ότι το όχημα με το οποίο πρέπει να πορευτεί η σοσιαλδημοκρατία ,είναι η Δημοκρατική Συμπαράταξη.Γνωρίζω ότι πολλοί από τους εταίρους μας ονειρεύονται δόξες παλιές,που όμως δυστυχώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.Μόνο η αναγέννηση ενός καινούργιου υποκειμένου πολιτικής,δηλαδή ενός νέου κόμματος,με νέους ανθρώπους, νέες βάσεις,νέα κουλτούρα μπορεί να ανταποκριθεί στα κελεύσματα των νέων καιρών ,των νέων προκλήσεων.Και αυτό θέλει γενναίες αποφάσεις,κύρια από τις ηγεσίες,που πρέπει να κόψουν τις εξαρτήσεις από την παλαιοκομματική νομενκλατούρα,και να στρέψουν το βλέμμα του στους καινούργιους ανθρώπους ,σε νέες πρωτότυπες πολιτικές.

Ας διδαχθούμε από τις εσωκομματικές εκλογές της Ν.Δ,όπου 400.000 και πλέον άτομα πήγαν και ψήφισαν ξεπερνώντας τις προβλέψεις της ηγεσίας της.Και αν κάνει την κεντροδεξιά στροφή τότε θα είναι δύσκολες οι εξελίξεις και για μας,και για το Ποτάμι,και για τον Λεβέντη.

Ας τολμήσουμε λοιπόν να πράξουμε το απλούστερο,Μικτές ομάδες (επιτροπές) σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα(Νομαρχίες),για να λύνουμε προβλήματα της τοπικής κοινωνίας,να διοργανώνουμε πολιτικές εκδηλώσεις ως Δημοκρατική Συμπαράταξη, για να επέλθει η σύσφιξη,η σύγκλειση πολιτικών και ιδεολογιών,που κατά την γνώμη μου την επιτυχία αυτής της διαδικασίας,θα την ακολουθήσει αναγκαστικά και το Ποτάμι.

Το πρώτο βήμα το κάναμε.Ο χρόνος πιέζει για γενναίες αποφάσεις,γρήγορες και σταθερές για να ζωντανέψει η ελπίδα.