Αθλιότητες σε μια αρρωστημένη κοινωνία
Μιχάλης Κυριακίδης, Μεταρρύθμιση, Δημοσιευμένο: 2016-05-26
Μία από τις επιπτώσεις της κρίσης – πολιτικής και οικονομικής – η χειρότερη, είναι ότι σπάει ο κοινωνικός ιστός, τίθενται σε αμφισβήτηση όλα τα κεκτημένα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τα κεκτημένα του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως είναι η ελευθερία της έκφρασης και αυτοδιάθεσης, η φιλελεύθερη σκέψη, το δημοκρατικό δικαίωμα της αμφισβήτησης, αλλά και της ανοχής της διαφορετικής άποψης, της διαφορετικότητας…
Αρχές, τις οποίες θεωρούσαμε δεδομένες αμφισβητούνται και τη θέση της αλληλεγγύης, της συνοχής, της συλλογικότητας αλλά και της ατομικής ελευθερίας, καταλαμβάνουν σιγά- σιγά το μίσος, οι ακραίες συμπεριφορές μαζών και η ποινικοποίηση και διώξεις της διαφορετικής άποψης. Το παρατηρούμε αυτό στη σημερινή Ευρώπη, η οποία κλυδωνίζεται από την κρίση και αυξάνεται επικίνδυνα η ακροδεξιά του μίσους και ιδέες του ολοκληρωτισμού.
Το παρατηρούμε και στη χώρα μας πολύ περισσότερο, καθώς βιώνει μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση.
Αφορμή για αυτές τις σκέψεις, είναι το φαινόμενο των τελευταίων ημερών- αν και δεν είναι το πρώτο, ούτε δυστυχώς το τελευταίο- όπου πλημμύρησε το διαδίκτυο από απαξιωτικές και χαιρέκακες αναφορές για την κρίση του MEGA.
Άνθρωποι που δηλώνουν «αριστεροί», δεν κρύβουν τη χαρά τους που ένα τηλεοπτικό κανάλι με μεγάλη ιστορία κινδυνεύει να κλείσει και περίπου 450 εργαζόμενοι , δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι, θα μείνουν χωρίς δουλειά, σε μια περίοδο όπου η ανεργία είναι στα ύψη, ιδιαίτερα στο χώρο των μέσων ενημέρωσης.
Οι αρχές της Αριστεράς για ισότητα, δικαίωμα στην εργασία και αλληλεγγύη, αντικαθίστανται από μίσος και κακία κατά αυτών που δεν θεωρούνται «δικοί» μας. Και όλα αυτά με το πρόσχημα ότι το κλείσιμο του συγκεκριμένου καναλιού, είναι «χτύπημα στη διαπλοκή».
Πάντοτε οι αρχάγγελοι του μίσους επικαλούνται «μεγάλες αξίες» και αρχές, προκειμένου να πετύχουν τα σχέδιά τους. Συχνά, επενδύουν στη μαζική ανοησία και ηλιθιότητα. Αυτή την περίοδο και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά περισσεύουν στην ελληνική κοινωνία. Καλλιεργήθηκαν, εξάλλου, συστηματικά, ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης από τη λαίλαπα του λαϊκισμού που σάρωσε τη χώρα και κατόρθωσε να υποτάξει κάθε φωνή λογικής και μετριοπάθειας. Όλα αυτά στο όνομα δήθεν μεγάλων αξιών.
Οι εργαζόμενοι του MEGA κατηγορούνται ως «όργανα της διαπλοκής» επειδή εργάζονται σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, που κατά τους ανόητους αυτούς δεν είναι «δικός» τους, επειδή ασκεί κριτική στην κυβέρνηση των «αντιμνημονιακών» ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και δεν λειτουργεί ως φερέφωνό της. Σύμφωνα με τη δική τους διεστραμμένη λογική, ανήκει στους «εχθρούς». Είναι τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούν πάντοτε τα ολοκληρωτικά καθεστώτα για να εξοντώνουν τους αντιπάλους τους. Συχνά χρησιμοποιώντας τις μάζες ως «χρήσιμους ηλίθιους».
Οι εργαζόμενοι στο MEGA δεν είναι τα μόνα θύματα, αυτού του φαινομένου. Οι εργαζόμενοι πχ στις Σκουριές, δέχθηκαν τις επιθέσεις ανόητων και φανατικών ηλιθίων και κατηγορήθηκαν ως όργανα των εργοδοτών, επειδή διεκδικούσαν το δικαίωμά τους στην εργασία.
Συνειδητοποιούμε καθημερινά πως βαθαίνει όλο και περισσότερο η ηθική καταρράκωση μιας κοινωνίας, που βρίσκεται στο ναδίρ πολιτισμικά, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και ηθικά. Μια αρρωστημένη κοινωνία που τρώει τις ίδιες της τις σάρκες και αυτοκαταστρέφεται.
Αρχές, τις οποίες θεωρούσαμε δεδομένες αμφισβητούνται και τη θέση της αλληλεγγύης, της συνοχής, της συλλογικότητας αλλά και της ατομικής ελευθερίας, καταλαμβάνουν σιγά- σιγά το μίσος, οι ακραίες συμπεριφορές μαζών και η ποινικοποίηση και διώξεις της διαφορετικής άποψης. Το παρατηρούμε αυτό στη σημερινή Ευρώπη, η οποία κλυδωνίζεται από την κρίση και αυξάνεται επικίνδυνα η ακροδεξιά του μίσους και ιδέες του ολοκληρωτισμού.
Το παρατηρούμε και στη χώρα μας πολύ περισσότερο, καθώς βιώνει μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση.
Αφορμή για αυτές τις σκέψεις, είναι το φαινόμενο των τελευταίων ημερών- αν και δεν είναι το πρώτο, ούτε δυστυχώς το τελευταίο- όπου πλημμύρησε το διαδίκτυο από απαξιωτικές και χαιρέκακες αναφορές για την κρίση του MEGA.
Άνθρωποι που δηλώνουν «αριστεροί», δεν κρύβουν τη χαρά τους που ένα τηλεοπτικό κανάλι με μεγάλη ιστορία κινδυνεύει να κλείσει και περίπου 450 εργαζόμενοι , δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι, θα μείνουν χωρίς δουλειά, σε μια περίοδο όπου η ανεργία είναι στα ύψη, ιδιαίτερα στο χώρο των μέσων ενημέρωσης.
Οι αρχές της Αριστεράς για ισότητα, δικαίωμα στην εργασία και αλληλεγγύη, αντικαθίστανται από μίσος και κακία κατά αυτών που δεν θεωρούνται «δικοί» μας. Και όλα αυτά με το πρόσχημα ότι το κλείσιμο του συγκεκριμένου καναλιού, είναι «χτύπημα στη διαπλοκή».
Πάντοτε οι αρχάγγελοι του μίσους επικαλούνται «μεγάλες αξίες» και αρχές, προκειμένου να πετύχουν τα σχέδιά τους. Συχνά, επενδύουν στη μαζική ανοησία και ηλιθιότητα. Αυτή την περίοδο και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά περισσεύουν στην ελληνική κοινωνία. Καλλιεργήθηκαν, εξάλλου, συστηματικά, ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης από τη λαίλαπα του λαϊκισμού που σάρωσε τη χώρα και κατόρθωσε να υποτάξει κάθε φωνή λογικής και μετριοπάθειας. Όλα αυτά στο όνομα δήθεν μεγάλων αξιών.
Οι εργαζόμενοι του MEGA κατηγορούνται ως «όργανα της διαπλοκής» επειδή εργάζονται σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, που κατά τους ανόητους αυτούς δεν είναι «δικός» τους, επειδή ασκεί κριτική στην κυβέρνηση των «αντιμνημονιακών» ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και δεν λειτουργεί ως φερέφωνό της. Σύμφωνα με τη δική τους διεστραμμένη λογική, ανήκει στους «εχθρούς». Είναι τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούν πάντοτε τα ολοκληρωτικά καθεστώτα για να εξοντώνουν τους αντιπάλους τους. Συχνά χρησιμοποιώντας τις μάζες ως «χρήσιμους ηλίθιους».
Οι εργαζόμενοι στο MEGA δεν είναι τα μόνα θύματα, αυτού του φαινομένου. Οι εργαζόμενοι πχ στις Σκουριές, δέχθηκαν τις επιθέσεις ανόητων και φανατικών ηλιθίων και κατηγορήθηκαν ως όργανα των εργοδοτών, επειδή διεκδικούσαν το δικαίωμά τους στην εργασία.
Συνειδητοποιούμε καθημερινά πως βαθαίνει όλο και περισσότερο η ηθική καταρράκωση μιας κοινωνίας, που βρίσκεται στο ναδίρ πολιτισμικά, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και ηθικά. Μια αρρωστημένη κοινωνία που τρώει τις ίδιες της τις σάρκες και αυτοκαταστρέφεται.
