Ανάγκη για νέο προσαναντολισμό
Θόδωρος Μαργαρίτης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-01-22
Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι ο ΣΥΝ βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Δεν αποτελούν την απόλυτη αλήθεια αλλά καταγράφουν ανησυχητικά φαινόμενα στασιμότητας και υποχώρησης.
Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για τα αίτια αυτής της δυσμενούς εικόνας που προκαλεί αβεβαιότητα στον κόσμο μας.
Η αλαζονεία της συνεδριακής πλειοψηφίας δεν μπόρεσε τελικά να εκτιμήσει ούτε την ανάγκη των ευρύτερων συναινέσεων μέσα στο κόμμα ούτε τον χαρακτήρα των πολιτικών εξελίξεων άρα και των κατάλληλων εναλλακτικών προτάσεων.
Δεν είναι η στιγμή για να ανοίξει αυτή η συζήτηση. Το κόμμα βγαίνει βαθιά τραυματισμένο και διχασμένο από τις εσωτερικές διαδικασίες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ιδιαίτερα από τους αδιέξοδους χειρισμούς στον ορισμό υποψήφιου δημάρχου για το Δήμο της Αθήνας. Από παντού έρχονται σήματα κινδύνου…
Οι πρόσφατες επιλογές για το ψηφοδέλτιο της Υπερνομαρχίας Αθηνών-Πειραιώς με την υποψηφιότητα του καθηγητή Γ. Πανούση κινούνται σε θετική κατεύθυνση καθώς βρίσκονται στον αντίποδα των μέχρι σήμερα αποφάσεων.
Η ανανεωτική πτέρυγα του κόμματος αντιμετώπισε τη συγκεκριμένη πρόταση με αίσθημα ευθύνης για την πορεία του ΣΥΝ χωρίς μεμψιμοιρίες και ρεβανσισμούς. Το συγκεκριμένο αυτοδιοικητικό σχήμα –με τη συμμετοχή από πλευράς κόμματος του συντρόφου Σπύρου Λυκούδη και τη συνολική τελική διαμόρφωση του– θα αποτελέσει μια αξιόπιστη πρόταση για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Κατά τη γνώμη μου σηματοδοτεί μια πολιτική ανοιχτών οριζόντων δηλαδή κινείται έξω από τον αριστερό μικρόκοσμο, τις δεδομένες συμμαχίες. Προβάλλει ένα πολιτικό σχέδιο που δεν περιχαρακώνεται στον κύκλο της παραδοσιακής κομμουνιστογενούς Αριστεράς.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η συντηρητική εικόνα του ΠΑΣΟΚ, η αφασία της αντιπολιτευτικής του γραμμής και η απουσία σοβαρής στρατηγικής για την αλλαγή των συσχετισμών, προκαλούν εύλογα ερωτήματα στον πλατύ κόσμο του ΠΑΣΟΚ στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Οι συγκεκριμένες επιλογές του ΣΥΝ με τον προγραμματικό λόγο των συγκεκριμένων υποψηφίων του αυτοδιοικητικού σχήματος, έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν όχι μόνο μια επαρκή γραμμή άμυνας στον δικομματισμό, αλλά και μια ορισμένη κινητικότητα προς τα αριστερά.
Εδώ έγκειται η θετική πλευρά στις κατευθύνσεις της ΠΓ του ΣΥΝ. Ότι δηλαδή διαμορφώνεται ένας νέος προσανατολισμός προς το πληθωρικό χώρο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ χωρίς να εγκλωβιζόμαστε σε παλαιοκομμουνιστικές και αριστερίστικες αναζητήσεις. Φυσικά το κάθε στέλεχος του ΣΥΝ, το κάθε μέλος και φίλος μπορεί να δώσει τη δική του οπτική, το δικό του χρώμα, στις συγκεκριμένες επιλογές. Αυτό είναι θεμιτό. Εδώ κατατίθεται ένας προβληματισμός για τις αντικειμενικές σηματοδοτήσεις που προκύπτουν. Το κύριο τώρα πια είναι να δοθεί με αποφασιστικό τρόπο η μάχη της Υπερνομαρχίας η οποία αφορά το μεγαλύτερο κομμάτι ψηφοφόρων στη χώρα μας.
Θα μπορούσε να ανοίξει μια άγονη συζήτηση για τα λάθη και τους δογματισμούς που έγιναν με αφορμή την απόρριψη της πρότασης για την υποψηφιότητα του Μ.Παπαγιαννάκη στο Δήμο της Αθήνας. Αν δηλαδή «χωράει» στο πολιτικό σχέδιο του κόμματος, αν «χρωματίζει» την αριστερή στροφή, αν βοήθησαν οι υπερβολές περί ανανέωσης και τόσα άλλα απίθανα!
Τα σήματα κινδύνου για την πορεία του κόμματος είναι πιο ισχυρά από τις υποκειμενικές προσεγγίσεις. Επομένως με ψυχραιμία και νηφαλιότητα ας επανεκτιμήσουμε τα δεδομένα. Με αφορμή τις κατευθύνσεις για το ψηφοδέλτιο της Υπερνομαρχίας ας ανοίξει μια εποικοδομητική συζήτηση χωρίς εμμονές για επιβεβαιώσεις. Πριν να είναι αργά…
Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για τα αίτια αυτής της δυσμενούς εικόνας που προκαλεί αβεβαιότητα στον κόσμο μας.
Η αλαζονεία της συνεδριακής πλειοψηφίας δεν μπόρεσε τελικά να εκτιμήσει ούτε την ανάγκη των ευρύτερων συναινέσεων μέσα στο κόμμα ούτε τον χαρακτήρα των πολιτικών εξελίξεων άρα και των κατάλληλων εναλλακτικών προτάσεων.
Δεν είναι η στιγμή για να ανοίξει αυτή η συζήτηση. Το κόμμα βγαίνει βαθιά τραυματισμένο και διχασμένο από τις εσωτερικές διαδικασίες για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ιδιαίτερα από τους αδιέξοδους χειρισμούς στον ορισμό υποψήφιου δημάρχου για το Δήμο της Αθήνας. Από παντού έρχονται σήματα κινδύνου…
Οι πρόσφατες επιλογές για το ψηφοδέλτιο της Υπερνομαρχίας Αθηνών-Πειραιώς με την υποψηφιότητα του καθηγητή Γ. Πανούση κινούνται σε θετική κατεύθυνση καθώς βρίσκονται στον αντίποδα των μέχρι σήμερα αποφάσεων.
Η ανανεωτική πτέρυγα του κόμματος αντιμετώπισε τη συγκεκριμένη πρόταση με αίσθημα ευθύνης για την πορεία του ΣΥΝ χωρίς μεμψιμοιρίες και ρεβανσισμούς. Το συγκεκριμένο αυτοδιοικητικό σχήμα –με τη συμμετοχή από πλευράς κόμματος του συντρόφου Σπύρου Λυκούδη και τη συνολική τελική διαμόρφωση του– θα αποτελέσει μια αξιόπιστη πρόταση για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Κατά τη γνώμη μου σηματοδοτεί μια πολιτική ανοιχτών οριζόντων δηλαδή κινείται έξω από τον αριστερό μικρόκοσμο, τις δεδομένες συμμαχίες. Προβάλλει ένα πολιτικό σχέδιο που δεν περιχαρακώνεται στον κύκλο της παραδοσιακής κομμουνιστογενούς Αριστεράς.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η συντηρητική εικόνα του ΠΑΣΟΚ, η αφασία της αντιπολιτευτικής του γραμμής και η απουσία σοβαρής στρατηγικής για την αλλαγή των συσχετισμών, προκαλούν εύλογα ερωτήματα στον πλατύ κόσμο του ΠΑΣΟΚ στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Οι συγκεκριμένες επιλογές του ΣΥΝ με τον προγραμματικό λόγο των συγκεκριμένων υποψηφίων του αυτοδιοικητικού σχήματος, έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν όχι μόνο μια επαρκή γραμμή άμυνας στον δικομματισμό, αλλά και μια ορισμένη κινητικότητα προς τα αριστερά.
Εδώ έγκειται η θετική πλευρά στις κατευθύνσεις της ΠΓ του ΣΥΝ. Ότι δηλαδή διαμορφώνεται ένας νέος προσανατολισμός προς το πληθωρικό χώρο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ χωρίς να εγκλωβιζόμαστε σε παλαιοκομμουνιστικές και αριστερίστικες αναζητήσεις. Φυσικά το κάθε στέλεχος του ΣΥΝ, το κάθε μέλος και φίλος μπορεί να δώσει τη δική του οπτική, το δικό του χρώμα, στις συγκεκριμένες επιλογές. Αυτό είναι θεμιτό. Εδώ κατατίθεται ένας προβληματισμός για τις αντικειμενικές σηματοδοτήσεις που προκύπτουν. Το κύριο τώρα πια είναι να δοθεί με αποφασιστικό τρόπο η μάχη της Υπερνομαρχίας η οποία αφορά το μεγαλύτερο κομμάτι ψηφοφόρων στη χώρα μας.
Θα μπορούσε να ανοίξει μια άγονη συζήτηση για τα λάθη και τους δογματισμούς που έγιναν με αφορμή την απόρριψη της πρότασης για την υποψηφιότητα του Μ.Παπαγιαννάκη στο Δήμο της Αθήνας. Αν δηλαδή «χωράει» στο πολιτικό σχέδιο του κόμματος, αν «χρωματίζει» την αριστερή στροφή, αν βοήθησαν οι υπερβολές περί ανανέωσης και τόσα άλλα απίθανα!
Τα σήματα κινδύνου για την πορεία του κόμματος είναι πιο ισχυρά από τις υποκειμενικές προσεγγίσεις. Επομένως με ψυχραιμία και νηφαλιότητα ας επανεκτιμήσουμε τα δεδομένα. Με αφορμή τις κατευθύνσεις για το ψηφοδέλτιο της Υπερνομαρχίας ας ανοίξει μια εποικοδομητική συζήτηση χωρίς εμμονές για επιβεβαιώσεις. Πριν να είναι αργά…
