Αρχείο κειμένων: Άρθρα/ Κίνηση Ιδεών - Σελίδα: 2

«Το πανδημικό κράτος είναι μια κατάσταση εξαίρεσης»

Τάσος Τσακίρογλου, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 23/05/2021

«Ο μόνος στόχος που ενώνει πραγματικά τη ριζοσπαστική Δεξιά διεθνώς είναι η κατάληψη της εξουσίας. Επιθυμούν την κρατική εξουσία – με κάθε κόστος. Με τη βία εάν είναι αναγκαίο, όπως έδειξε και η εισβολή στο Καπιτώλιο. Σε αυτή τη διαδικασία, ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι η νέα δεξιά προσπαθεί να υφαρπάξει το κοινωνικό ζήτημα από την Αριστερά»

ΤΑ 5+ είδη ομοφοβίας

Μιχάλης Σακελλαρίου, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 17/05/2021

Η ανησυχία ότι ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε θα καταρρεύσει, ο φόβος ότι οι σκοτεινές πτυχές του ανεξερεύνητου Εαυτού ίσως εξεγερθούν, η ανάγκη για εξιλαστήρια θύματα μιας οργής με νεφελώδεις και απροσδιόριστες αιτίες, κάπου εκεί, στις παρυφές του συνειδητού και στο λυκόφως της συναισθηματικής μνήμης, πλέκονται οι ρίζες της ομοφοβίας, αμφιφοβίας και τρανσφοβίας.

Τώρα θα κριθεί η Ελλάδα του 21ου αιώνα

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 15/05/2021

Γιάννης Βούλγαρης
Γιάννης Βούλγαρης

Από την πολυσχολιασμένη προγραμματική ομιλία του Τζο Μπάιντεν στη Γερουσία κράτησα την εκτίμηση ότι μέσα στη επόμενη δεκαετία θα κριθεί η θέση των ΗΠΑ στον 21ο αιώνα. Δεν πρόκειται για μαντεία, ούτε για πρόβλεψη αστρολόγου που προφητεύει για το πώς θα είναι η Αμερική το 2080 ή το 2090. Πρόκειται για τεκμηριωμένη πολιτική εκτίμηση που βασίζεται στο ότι ο κόσμος γυρίζει σελίδα, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη μείζονες αλλαγές - γεωπολιτικές, τεχνολογικές, κλιματικές, κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές - και ότι τώρα παίζεται πώς θα πλασαριστεί κάθε χώρα στο νέο τοπίο.

Οταν ο εθνικός ύμνος επισκιάζει το «Χριστός Ανέστη»

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή της Κυριακής, 09/05/2021

Τα περισσότερα από τα έθιμα που έδιναν κάποτε απλό και απτό νόημα στη Μεγάλη Εβδομάδα και στην αναστάσιμη κορύφωσή της έχουν περάσει στη δικαιοδοσία της νοσταλγίας. Εκεί τα εκτόπισαν οι σαρωτικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών. Δεν έχει νόημα να κλαιγόμαστε. Σε τέτοιου είδους παράπονα ο Χρόνος και η Ιστορία βαριακούνε πεισματικά. Και δεν πείθονται από τα εγχειρήματα «αναβίωσης», ίσως επειδή όλα τους ανακαλύπτουν αναδρομικά κάποιον αντιτουρκοκρατικό χαρακτήρα.

«Μη μου άπτου»

Κώστας Δουζίνας, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 04/05/2021

Κάθε Πάσχα ακούγοντας ξανά την εξιστόρηση της Ανάστασης γυρίζω σε ένα από τα μεγάλα μυστήρια που αγγίζουν την πιο καθημερινή και συνηθισμένη πράξη: την αφή, το άγγιγμα, το φιλί. Καθημερινή και μυστήρια. Ο παπάς διαβάζει το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο με τις τρεις γυναίκες που πήγαν στον τάφο και συνάντησαν τον λευκοντυμένο νεαρό.

Οι αόρατοι ιοί και οι αόρατοι άνθρωποι

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή της Κυριακής, 18/04/2021

Εχει τα όριά του το δόγμα του Καρτέσιου «Σκέφτομαι, άρα υπάρχω», λένε οι εκ συστήματος ή εκ του προχείρου φιλοσοφούντες. Αίφνης, διατείνονται οι πρακτικοί άνθρωποι, η φύση έχει να μας υποδείξει αναρίθμητες μορφές ύπαρξης που δεν σκέφτονται (τον εαυτό τους, τους άλλους, και τον εαυτό τους σε συνάρτηση με τους άλλους): ζουζούνια, φυτά, τα βότσαλα της παραλίας και τ’ αστέρια στο στερέωμα, τα πάντα, εξαιρουμένου του ευφυούς διπόδου. Μπορεί να μη σκέφτονται όπως εννοούμε εμείς τη σκέψη, μπορεί να μη διαβάζουμε τα απομνημονεύματά τους, τα χαρτώα τεκμήρια της ύπαρξής τους, ή να μην ακούμε τη μουσική τους, την παρουσία τους όμως την επαληθεύουν όλες μας οι αισθήσεις.

Η διάκριση Δεξιάς - Αριστεράς

Θανάσης Γιαλκέτσης, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 10/04/2021

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ιταλού ιστορικού Κάρλο Γκρέπι «Si stava meglio quando si stava peggio» (Chiarelettere 2021).

Δύο αιώνες ακριβώς χωρίζουν το 1789 από το 1989. Η Γαλλική Επανάσταση και πάλι, επειδή από αυτήν κατάγεται η χρήση των όρων «Δεξιά» και «Αριστερά», χωρικών μεταφορών που αποκτούν πολιτικό νόημα, για να υποδείξουν «τοποθετήσεις» και συναφείς αξίες. Πράγματι, στην Εθνοσυνέλευση που έγινε μετά την Επανάσταση, οι «συντηρητικοί» κάθισαν τυχαία στα δεξιά έδρανα, ενώ οι «προοδευτικοί» εξίσου τυχαία κάθισαν στα αριστερά.

Η απώλεια της αρχέγονης, συναισθηματικής, ποιητικής επικοινωνίας

Αλέκος Αλαβάνος, Τα Νέα, 10/04/2021

Μου ζητήθηκε από την εφημερίδα ένα πολιτικό άρθρο. Συμφώνησα, αλλά, περιέργως, η σκέψη μου άρχισε να απασχολείται όχι με τα σοβαρά πολιτικά θέματα του σήμερα, αλλά με το ζήτημα της επικοινωνίας. Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με τους αναγνώστες, όταν εδώ κι ένα χρόνο όλες οι γέφυρες επαφής μου με τον έξω κόσμο έχουν πυρποληθεί και καταστραφεί; «Οταν ο κόσμος πίσω μας θα καίγεται, όταν τα γεφύρια πίσω μας θα κόβονται», που λέει ο Σαββόπουλος. Οταν ο καθένας μας είναι ένα είδος Ροβινσώνα Κρούσου. Υπάρχει, βέβαια, το τηλέφωνο, το γραπτό κείμενο ή μήνυμα, το Zoom, το Skype - είναι όμως εντελώς ανεπαρκή. Ο λόγος, προφορικός ή γραπτός, είναι βασικό εργαλείο συνομιλίας.

Τα σκέλεθρα του «21»

Τάκης Καφετζής, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 04/04/2021

Πόσα πολλά δεν έχουν γραφτεί, δεκάδες χρόνια τώρα, για τον υπολειμματικό αστισμό σε τούτη τη χώρα, που της πήρε κοντά εκατόν είκοσι χρόνια για να γίνει, όσο έγινε, επικράτεια. Και πόσες έριδες δεν σημάδεψαν τους τρόπους επιτέλεσης του «Εθνους-Ονείρου», όπως μας αφηγείται γι’ αυτό το μακρύ ταξίδι ο Γουργουρής.

Οι γυναίκες, χριστιανές και μουσουλμάνες, ήταν ο αδύναμος κρίκος το 1821

Βασιλική Λάζου, Συνέντευξη στη Π. Κρημνιώτη, Αυγή, 28/03/2021

Η Μπουμπουλίνα και η Μαυρογένους δεν γίνονταν αποδεκτές στα κέντρα λήψης αποφάσεων ως γυναίκες, αλλά ως εκπρόσωποι της τάξης τους

Τι κι αν πολέμησαν, τι κι αν πρόσφεραν τις ζωές και τις προίκες τους στον αγώνα, τι κι αν αιχμαλωτίστηκαν και συχνά πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα και τα χαρέμια της εποχής; Παραμένουν βουβές και αθέατες στην κυρίαρχη ιστορική αφήγηση. Ηρωίδες ή θύματα; Οι γυναίκες στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 δεν αρκέστηκαν στη μοίρα τους και μπήκαν στον αγώνα με όποια όπλα διέθεταν και όποιο ρόλο τους επέτρεπε η κοινωνική θεώρηση της εποχής.

1821: Όταν οι επαναστάτες γκρέμισαν τον μόνο κόσμο που μπορούσε να τους χωρέσει

Νίκος Θεοτοκάς, Αυγή, 25/03/2021

Οι πρώτες δεκαετίες του νέου βασιλείου σφραγίστηκαν από τις αντιδράσεις του παραδοσιακού κόσμου

Αν και δεν έχει γίνει ακόμη κτήμα της κοινής γνώμης, εντούτοις, στην τελευταία δεκαπενταετία, η ματιά των Ελλήνων ιστορικών μπολιάζεται πια από την ιδέα πως η Ελληνική Επανάσταση εντάσσεται στην οικουμενική δυναμική των μεγάλων κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών ανατροπών που σφράγισαν τη νεοτερικότητα.

Η επικαιρότητα του Εικοσιένα

Αλέξης Τσίπρας, 24/03/2021

Πέρασαν ακριβώς δύο αιώνες από την Επανάσταση που μας οδήγησε στην εθνική και πολιτική μας ανεξαρτησία. Κι αν οι επέτειοι έχουν μια κάποια αξία, είναι κυρίως γιατί μας δίνουν την ευκαιρία να αναστοχαστούμε πάνω στα γεγονότα. Να διερευνήσουμε το βάθος της συλλογικής μας συνείδησης πάνω σε αυτά. Και κυρίως, να ανιχνεύσουμε στο σήμερα τη συλλογική μας ταυτότητα. Ως λαού και ως έθνους. Να συνειδητοποιήσουμε τι διαχρονικά πρεσβεύουμε, τι εκπροσωπούμε στη διεθνή κοινότητα. Τι γέννησε τη Μεγάλη Επανάσταση και τι το νέο Ελληνικό κράτος συμβόλισε στην εποχή του, για τις ιδέες της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης. Και για την υπόθεση της Προόδου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σύνολο καταγραφών: 694

Αρχείο κειμένων

Άρθρα/ Κίνηση Ιδεών

Σύνολο καταγραφών: 694

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι