Ακυρώθηκε ο σχεδιασμός για δομικές αλλαγές

Ο ανασχηματισμός φέρει την σφραγίδα του απρόοπτου και του τυχαίου γεγονότος που τον προκάλεσε, γιʼ αυτό χαρακτηρίζεται από «ισορροπίες» και «αντίβαρα». Ουσιαστικά ακυρώθηκε ο κυβερνητικός σχεδιασμός για δομικές αλλαγές που θα σηματοδοτούσαν την έξοδο από τα Μνημόνια και το προανάκρουσμα της μεταμνημονιακής Ελλάδας.

Γιʼ αυτόν τον λόγο ο ανασχηματισμός θα βρισκόταν εκτός υψηλής επικαιρότητας, αν δεν σηματοδοτούταν από τις επιλογές των προσώπων, καθώς η επικαιρότητα τον τιτλοφόρησε και ως «ανασχηματισμό Κουβέλη». Η αναμενόμενη, πλην όμως καθυστερημένη υπουργοποίηση του πρώην προέδρου της ΔΗΜΑΡ, προκάλεσε θύελλα δημοσιευμάτων και ποικίλων σχολιασμών, τόσο διαφορετικών όσο και η αντιφατικότητα και ανακολουθία των επιλογών του προσώπου, κυρίως κατά τα τέσσερα τελευταία χρόνια της πολύχρονης πολιτικής σταδιοδρομίας του.

Ως ιστορικό στέλεχος του πολιτικού ρεύματος της ανανεωτικής Αριστεράς, εκλήθη ως επικεφαλής της πρόσφατης και, ελπίζω, όχι τελευταίας κομματικής έκφανσής της, να εκπροσωπήσει και να υπερασπιστεί τα ιδεολολογικά προτάγματα και παραδόσεις του ρεύματος αυτού. Από κοινού, συνοδοιπόροι και έμπιστοι πορευτήκαμε υπερασπίζοντας αυτές τις αρχές. Στον πυρήνα τους βρίσκονται σε περίοπτη θέση η ανυποχώρητη, αταλάντευτη και σαφής αντιπαράθεση με κάθε μορφής εθνικισμού, λαϊκισμού, ακραίου και διχαστικού πολιτικού ζυγού. Η αντιπαράθεσή μας επικεντρώθηκε, όπως είναι φυσικό, και πέραν της Χρυσής Αυγής, στο κόμμα των ΑΝΕΛ και στον επικεφαλής του, Πάνο Καμμένο -και ήταν σκληρή. Έχουν δει το φως της δημοσιότητας ακραίες εκφράσεις από τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ, χαρακτηρισμοί κατά του Φώτη Κουβέλη προσωπικά όσο και κατά των στελεχών της ΔΗΜΑΡ.

Όπως είναι απολύτως κατανοητό, η συγκεκριμένη επιλογή του Φώτη Κουβέλη ακυρώνει ουσιαστικά το σύνολο της πολιτικής αφήγησης του ιστορικού ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς και αυτό προκάλεσε τις εύλογες αντιδράσεις και πικρίες των στελεχών που μένουν πιστά σʼ αυτές τις αρχές. Η έκφρασή τους, όμως, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί συμπεριφορές ανθρωποφαγίας και ισοπεδωτικού λόγου, που είναι ξένες μʼ αυτήν.