Η Αναθεώρηση ακυρώθηκε πριν την εξαγγελία της

Επιβεβαιώνονται, δυστυχώς, οι φωνές που διαμήνυαν ότι οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα δεν μπορούν να υλοποιηθούν όταν εντάσσονται στους εκλογικούς σχεδιασμούς των κομμάτων.

Είναι πλέον πασιφανές ότι ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης είναι μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης να εκθέσει την αντιπολίτευση, την αξιωματική και το ΚΙΝΑΛ. Γιʼ αυτό διάχυτη είναι πλέον η εντύπωση ότι η διαδικασία εξαγγέλθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία προκειμένου να «καεί».

Ετσι, αντί η διαβούλευση να ανταποκρίνεται στις εξαγγελίες του κ. Τσίπρα, περί «...ενός Συντάγματος που θα σηματοδοτήσει το πέρασμα στη νέα μεταπολίτευση και στη νέα Ελλάδα του 2021..», φαίνεται ότι θα εξελιχθεί σε ένα καταστροφικό brad e fair για τον καταλογισμό των ευθυνών.

Με δεδομένο ότι Αναθεωρητική Βουλή θα είναι η επόμενη και με διαφορικούς -απʼ ό,τι φαίνεται- συσχετισμούς, προβλέπεται ως σχεδόν βέβαιη η επανάληψη της αναθεώρησης - φιάσκο του 2008.

Ποιος θα αναλάβει την τελική ευθύνη για το φιάσκο; Η σημερινή Βουλή και συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ ή η επόμενη, αναθεωρητική και συνεπώς η διαφαινόμενη πλειοψηφία της ΝΔ;

Εκτιμάται έτσι ότι η όλη διαδικασία, αν δε ματαιωθεί ολοκληρωτικά, θα είναι πολύ περιορισμένη, θα αφορά σε λίγα και αυτονόητα άρθρα και σε καμία περίπτωση δεν θα ανταποκρίνεται στις βαθιές τομές που απαιτεί η χώρα.

Επειδή στο Κίνημα Αλλαγής διαβλέψαμε την ακαταλληλότητα της πολιτικής συγκυρίας για μια τόσο σοβαρή θεσμική διαδικασία και συγκεκριμένα τις ιδιοτελείς εκλογικές επιδιώξεις της Κυβέρνησης αλλά και την αντίστοιχη ανταπόκριση της ΝΔ, περιοριστήκαμε στη διατύπωση πρότασης για περιορισμένη και για συγκεκριμένα άρθρα αναθεώρηση.

Οι προτάσεις μας αποβλέπουν

α) Στη δημιουργία σοβαρών θεσμικών αντίβαρων ενίσχυσης της Αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών, με τη θωράκιση των θεσμών και της λειτουργίας από τις ανομολόγητες επιθυμίες κάθε Εκτελεστικής Εξουσίας για έλεγχο και χειραγώγησή τους. Ετσι ενισχύουμε, λελογισμένα, τις αρμοδιότητες του ΠτΔ και τον καθιστούμε τελικό παράγοντα στις επιλογές της διοίκησης της Δικαιοσύνης και των Ανεξαρτήτων Αρχών,

β) στην αναβάθμιση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος και των φορέων του, με την κατάργηση των προνομίων των πολιτικού προσωπικού

(άρθρο 86 και βουλευτική ασυλία), το ασυμβίβαστο μεταξύ κομματικών αξιωμάτων και δημόσιων λειτουργιών, τη μόνιμη και αξιοκρατική επιλογή των στελεχών και των ειδικών στην κυβερνητική και κρατική πυραμίδα κ.λπ.,

γ) Στη βελτίωση της πολιτικής λειτουργίας με την καθιέρωση σταθερών κοινοβουλευτικών κύκλων, αφού αποσυνδέουμε την εκλογή του ΠτΔ από τη πρόωρη διάλυση της Βουλής, τον δραστικό περιορισμό και με αυστηρές εγγυήσεις της πρόωρης διάλυσης της Βουλής με την προσχηματική, εκ μέρους της Κυβέρνησης, επίκλησης δήθεν «εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας» κ.λπ.

δ) Στην αλλαγή των όρων αναθεώρησης του Συντάγματος με την πρόβλεψη πιο ελαστικών χρονικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων. Ενώ, λοιπόν, υφίσταται μια ευρεία κοινωνική προδιάθεση για σοβαρές συνταγματικές αλλαγές, οι δύο βασικοί μονομάχοι θα θυσιάσουν το ζωτικό αυτό συμφέρον της χώρας προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις κομματικές τους κάλπες. Και η «Νέα Ελλάδα του 2021» θα έχει την πολυτέλεια να αναμένει για μια 10ετία, μέχρι την επόμενη αναθεώρηση