Εμπιστοσύνη και κοινός σκοπός εν μέσω πανδημίας

Για κάθε συλλογικό εγχείρημα απαιτείται εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη χτίζεται με αξιοπιστία και αμοιβαιότητα. Η απουσία εμπιστοσύνης υπονομεύει τον κοινό σκοπό. Έτσι και με την πανδημία.

Πριν οκτώ μήνες, η κυβέρνηση επέβαλε lockdown. Δύσκολη απόφαση, την οποία στήριξαν όλα τα κόμματα και ακολούθησαν πιστά οι πολίτες. Χρειαζόταν χρόνος για να προετοιμαστεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Η επιβολή νέου lockdown δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για να αξιοποιήσει την πρωτοφανή πολιτική και κοινωνική συναίνεση του προηγούμενου διαστήματος. Ή μάλλον έκανε τα πάντα για να την υπονομεύσει.

Αντιφατικά μέτρα και δηλώσεις που έστελναν το λάθος μήνυμα. Αλλοπρόσαλλη έναρξη του τουρισμού προς όφελος των ισχυρών του κλάδου. Καμία μέριμνα για την ασφάλεια στα σχολεία, στις κλειστές δομές, στους χώρους εργασίας. Το αδιαχώρητο στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αντί για γενναία επένδυση στη δημόσια υγεία, δωράκια στους επενδυτές της ιδιωτικής υγείας.

Αλαζονεία στο ύφος της εξουσίας, δυσανεξία στην κριτική, καμία ανάληψη ευθύνης - μετάθεσή της στους πολίτες. Κι όλα αυτά, σε συνθήκες αποκλεισμού της διαφορετικής άποψης από το δημόσιο διάλογο. Με το αζημίωτο φυσικά.

Η πανδημία ήρθε να διαλύσει το νεοφιλελεύθερο δόγμα “ο καθένας για τον εαυτό του”. Τελικά, κανείς δεν μπορεί μόνος του. Ωστόσο, η Ν.Δ. παραμένει δέσμια των ιδεοληψιών της. Δεν πιστεύει στα συλλογικά αγαθά. Δεν θέλει να τα ενσωματώσει στην πολιτική της.

Ο συνδυασμός υγειονομικής ανασφάλειας και οικονομικού - κοινωνικού αποκλεισμού θα δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα. Η κριτική και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στοχεύουν ακριβώς στην αντιστροφή αυτής της κατάστασης προτού να είναι πολύ αργά.