Θα σωθεί ο Πλανήτης;

Εάν δεν ήταν το αποτρόπαιο τρομοκρατικό χτύπημα και τα όσα δραματικά συμβαίνουν στη Μ. Ανατολή, το Παρίσι θα ήταν σήμερα στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Και τούτο γιατί στο Παρίσι αρχίζει σήμερα (30/11) η μεγάλη διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής (COP21/CMP11) με τη συμμετοχή 200 περίπου κρατών που με τις αποφάσεις που θα λάβει (ή δεν θα λάβει) θα κρίνει την προοπτική επιβίωσης του πλανήτη. Κατά μία εκδοχή, κλιματική αλλαγή και τρομοκρατία συνδέονται άμεσα. Πρώτα απ’όλα η κλιματική αλλαγή με τις ζημιογόνες επιπτώσεις (ξηρασία, κ.λπ.) που έχει στις οικονομίες ιδιαίτερα των αναπτυσσόμενων χωρών (υποσαχαρικής Αφρικής, κ.ά.) συμβάλλει στην κατάρρευση των οικονομιών και στη φτωχοποίηση ευρύτερων τμημάτων του πληθυσμού με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι συνθήκες για την επώαση των ακραίων πολιτικών απόψεων, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και τελικώς της τρομοκρτίας του Ισλαμικού Τζιχαντισμού. Από μια άλλη άποψη, όπως σωστά έχει υποστηριχθεί, ενώ η τρομοκρατία σκοτώνει ακαριαία και σπέρνει το φόβο, η κλιματική αλλαγή σκοτώνει με ένα σχετικά ύπουλο μεν αλλά μαζικό τρόπο. Και, παρά τους διάφορους αρνητές κυρίως στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η κλιματική αλλαγή δεν είναι ούτε αναπόφευκτο φυσικό φανόμενο ούτε θεόσταλτη κατάσταση για την τιμωρία της ανθρωπότητας για τις αμαρτίες της. Είναι τοξικό φαινόμενο που οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα με την παραγωγή αυξανόμενων εκπομπών (emissions) διοξειδίου του άνθρακα. Επομένως μόνο με δραστικές ανθρώπινες αποφάσεις και μέτρα μπορεί να αντιμετωπισθεί.

Η διάσκεψη του Παρισιού έχει ως άμεσο στόχο να λάβει αποφάσεις για τη μείωση των εκπομπών που θα περιορίσουν την αύξηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη από του να φθάσει σε «επικίνδυνα επίπεδα» (αν και ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έχει ήδη φθάσει). Για να επιτευχθεί αυτό η μέση άνοδος της θερμοκρασίας δεν θα πρέπει να ξεπεράσει τους 2 βαθμούς Κελσίου. Απαιτούνται επομένως δραστικές μειώσεις των εκπομπών μέχρι την πλήρη εξάλειψή τους στο κάπως απώτερο μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) προσέρχεται στη διάσκεψη των Παρισίων με ιδιαίτερα φιλόδοξη ατζέντα. Επιδιώκει μείωση των εκπομπών κατά 50% μέχρι το 2050 και κατά 100% μέχρι το 2100, ως προϋπόθεση για τη σωτηρία του πλανήτη. Επίσης η ΕΕ παραμένει σταθερή στη θέση ότι η οποιαδήποτε συμφωνία προκύψει από το Παρίσι θα πρέπει να έχει νομιικά δεσμευτικό χαρακτήρα ( Συνθήκη) , ενώ θα πρέπει να διατεθούν σημαντικοί οικονομικοί πόροι στις αναπτυσσόμενες χώρες προκειμένου να πετύχουν τους κλιματικούς στόχους.