Είχαν τεθεί υψηλοί στόχοι, να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών χωρών στην ανάπτυξη των ΑΠΕ. Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο βάρος είχε δοθεί στο κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων, θέσαμε στόχους μπροστά κι από τη Γερμανία σε αυτό το πεδίο, έγινε αντιληπτό στη συνέχεια ότι οι στόχοι ήταν υπερβολικοί, ήρθε η ενεργειακή κρίση, μετά ήρθε κι ο πόλεμος και η σχετική συζήτηση άλλαξε δραματικά: το θέμα δεν είναι πόσο γρήγορα θα φύγουμε από τα ορυκτά καύσιμα και δη το φυσικό αέριο, αλλά πόσο γρήγορα θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες από αυτά.

Στον γνωστό μύθο του Αισώπου, μια αλεπού που ένα δόκανο της έκοψε την ουρά, προσπαθούσε να πείσει και τις άλλες αλεπούδες να κόψουν τις δικές τους για να γίνουν ίδιες με εκείνη. Στον διδακτικό αυτόν μύθο θα πρέπει ίσως να αναζητηθεί μια εξήγηση για την υποστήριξη της Γερμανίας στην πρόταση της Επιτροπής για δυνατότητα υποχρεωτικής επιβολής σε κάθε κράτος-μέλος περικοπής 15% στην κατανάλωση φυσικού αερίου σε περίπτωση που «υπάρχει ένας σημαντικός κίνδυνος μεγάλης έλλειψης αερίου ή μία εξαιρετικά υψηλή ζήτηση που καταλήγει σε σημαντική επιδείνωση της κατάστασης προσφοράς αερίου…». Η περικοπή θα γίνεται υποχρεωτική αν το ζητήσουν τρία τουλάχιστον κράτη-μέλη.

Η βραχυπρόθεσμη λύση για τη Γερμανία και πολλές άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι η πρόσβαση σε κάθε δυνατό είδος ενέργειας που δεν είναι ρωσικό και, δυστυχώς, αυτό περιλαμβάνει τον... άνθρακα. Τα λόγια ανήκουν στον Χένινγκ Γκλόισταϊν, διευθυντή ενέργειας, κλίματος και πόρων της εταιρείας συμβουλευτικών υπηρεσιών Eurasia Group. Ο ίδιος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου σε σχέση με την ανάγκη οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να καταφέρουν να αποφύγουν το... δελτίο στη διάθεση της ενέργειας τον χειμώνα που έρχεται! Και προειδοποίησε ότι «τα πράγματα μπορεί πραγματικά να γίνουν πολύ δυσάρεστα» αν πάψει η προμήθεια με ρωσικό φυσικό αέριο όταν θα κάνει πολύ κρύο

Η χώρα μας ακολουθώντας τη στρατηγική ενεργειακής μετάβασης της ΕΕ επέλεξε το φυσικό αέριο (ΦΑ), ως μεταβατική ενεργειακή πηγή, όταν αυτό προσφερόταν άφθονο κυρίως από την Ρωσική Ομοσπονδία, σε σχετικά χαμηλές τιμές και ως -υποτίθεται- λιγότερο επιβλαβές από τον άνθρακα (λιγνίτη).

– Οι πολίτες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με «αστρονομικά» τιμολόγια ρεύματος, όμως η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει διάθεση για ουσιαστικές παρεμβάσεις. Πώς αντιμετωπίζουν την ακρίβεια στο ρεύμα άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και τι θα μπορούσε να κάνει άμεσα η κυβέρνηση;

ΠΡΟΣΦΑΤΗ άνοδος των τιμών της ενέργειας (ηλεκτρική, φυσικό αέριο, υγρά καύσιμα κ.λπ.) σε συνδυασμό με τις σχετιζόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις αναδεικνύουν την κορυφή του παγόβουνου που λέγεται ενεργειακή μετάβαση προς την απανθρακοποίηση του ενεργειακού μίγματος. Οι γεωπολιτικές εξελίξεις και εντάσεις επιδέχονται πολλές ερμηνείες.

Τον Μάρτιο του 2002, στην ευρωπαϊκή Σύνοδο της Βαρκελώνης αποφασίστηκε η απελευθέρωση της ενέργειας. Η απόφαση άρχισε να εφαρμόζεται από το 2004 με διακηρυγμένο στόχο την κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου, ώστε το κοινό να μπορεί να κάνει ελεύθερη επιλογή παρόχου και οι διανομείς να μπορούν ελεύθερα να ανοίγουν εταιρείες.

Tον χειμώνα 2021-2022 η Ευρώπη βιώνει έκρηξη τιμών φυσικού αερίου. Κατʼ αρχήν η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να ομολογήσει έλλειμμα πολιτικής για το φυσικό αέριο αφού δεν έλαβε μέτρα προστασίας, τόσο μέσω μηχανισμών αντιστάθμισης των τιμών (price hedging), όσο και μέσω διασφάλισης επάρκειας προσφοράς (αφού υστερεί η προσφορά από τη Ρωσία και οι αποθήκες φυσικού αερίου δεν είναι πλήρεις).

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015 - 2019 επικεντρώθηκε στη διατήρηση σταθερών τιμών στην ενέργεια με τάση μείωσης 12%

Η ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. και ο τρόπος που διαμόρφωσε την αγορά ενέργειας βρίσκονται στην καρδιά του προβλήματος της ενεργειακής κρίσης σήμερα. Τέσσερα ήταν τα θέματα που διαμόρφωσαν το πλαίσιο που οδήγησε στην αδυναμία διαχείρισης της σημερινής κρίσης.

Την πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα ελληνικά σχέδια απολιγνιτοποίησης εκφράζει ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Κομισιόν για την ευρωπαϊκή «Πράσινη» Συμφωνία Φρανς Τίμερμανς. Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε έξι ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων και η «Κ», την παραμονή της παρουσίασης του νέου, ακόμα πιο φιλόδοξου στόχου για μείωση εκπομπών κατά 55% ώς το 2030 σε σύγκριση με το 1990, ο κ. Τίμερμανς δηλώνει: «Επικροτώ τις ελληνικές αρχές για την τόλμη τους! Είμαστε σε επαφή με την Ελλάδα εδώ και αρκετούς μήνες γιατί κινήθηκαν πολύ νωρίς στην κατεύθυνση της απανθρακοποίησης».

Η κυβέρνηση προωθεί νομοθετική ρύθμιση για τη δημιουργία μίας εταιρείας (μικρή ΔΕΗ) που θα προέλθει από τη ΔΕΗ Α.Ε. με μεταβίβαση ποσοστού της τάξεως του 30% του παραγωγικού δυναμικού της μαζί με τα αντίστοιχα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και με αναλογικό ποσοστό (pro rata) της πελατειακής βάσης της.

Η ελληνική πολιτική τάξη και μέρος της κοινωνίας πολώνονται άλλη μια φορά, αλλά στη βάση, πάλι, λανθασμένων διλημμάτων. Η όποια συζήτηση για τη ΔΕΗ με τον τρόπο που γίνεται αφορά – τουλάχιστον από άποψη πολιτικού διλήμματος - σε ένα μοντέλο που δεν έχει σχέση με την πραγματική κοσμογονία που συντελείται στα θέματα της ενέργειας