Το σχέδιο και οι ελπίδες...

Ενα από τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών του «όχι» είναι ότι στο μέλλον θα υπάρξουν κι άλλες ευκαιρίες για λύση. Ουδείς αμφισβητεί ότι είναι πιθανόν κάποια στιγμή να υπάρξει κάποιο άλλο σχέδιο. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι γιατί αυτό το πιθανό νέο σχέδιο θα είναι καλύτερο και ποιοι θα είναι οι σύμμαχοί μας που θα το υποστηρίξουν και θα πιέσουν για να το δεχτούν οι Τουρκοκύπριοι και η Τουρκία.

*** Ξέρουμε πολύ καλά και καλύτερα όλων οι Κύπριοι, ότι εδώ και 20 χρόνια, υπήρξαν πολλές διαπραγματεύσεις, αλλά κανένα ουσιαστικό σχέδιο λύσης. Το σχέδιο Ανάν υπήρξε για δύο αποφασιστικούς λογους. Ο ένας είναι η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση και η στρατηγική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να συνδέσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας με τη λύση του Κυπριακού. Ο δεύτερος λόγος είναι η απόφαση της τουρκικής ελίτ, να διεκδικήσει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Χωρίς αυτούς τους δύο παράγοντες είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα υπήρχε σήμερα στο τραπέζι το σχέδιο Ανάν.

*** Γνωρίζουν επίσης πολύ καλά οι Κύπριοι και καλύτερα όλων η κυπριακή ηγεσία ότι η αποδοχή του σχεδίου ήταν ο καταλυτικός λόγος για να προχωρήσει η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. Γι’ αυτό και μέχρι τώρα, υπήρχαν μεν επιμέρους αντιρρήσεις που επί της ουσίας δεν έθεταν σε αμφισβήτηση τις γενικές αρχές του σχεδίου. Αν η κυπριακή ηγεσία είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις που εκφράζει σήμερα για το πρώτο σχέδιο -που κατά τη δική της εκτίμηση ήταν αισθητά χειρότερο από το σημερινό- η ένταξη δεν θα ήταν καθόλου δεδομένη...

*** Εχει λοιπόν απόλυτο δίκιο ο κ. Πάγκαλος όταν υποστηρίζει ότι οι συνθήκες που οδήγησαν στο σχέδιο Ανάν, με τις δεδομένες αδυναμίες του εξαφανίζονται οριστικά. Και είναι εξαιρετικά απίθανο να εμφανιστεί ξανά τέτοια συρροή περιστάσεων που θα ευνοεί την ενοποίηση του νησιού. Αλλωστε η ιστορική εμπειρία 40 και πλέον χρόνων μάς διδάσκει ότι κάθε νέο σχέδιο ήταν σαφώς χειρότερο του προηγούμενου...