Πέρα από τον Κουρτς
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2021-10-12
Η παραίτηση Κουρτς αποβλέπει στον περιορισμό ζημιών για το δεξιό Λαϊκό Κόμμα (OVP), σε καμιά όμως περίπτωση δεν σημαίνει επιστροφή στην προ του 2000 εθνική και ευρωπαϊκή πολιτική ορθότητα της Βιέννης.
Η Αυστρία θα εξακολουθήσει να είναι η κατ’ εξοχήν χώρα της Ε.Ε. όπου οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Δεξιάς και Ακροδεξιάς είναι δυσδιάκριτες ή και αόρατες, αλλά και η χώρα της παλαιάς Ε.Ε. των 15, που εντάσσει στο πλαίσιο μιας διευρυμένης και χαλαρής κανονικότητας κυβερνήσεις όπως οι σημερινές στη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε το 2000 όταν το Λαϊκό Κόμμα υπό τον Σούσελ τερμάτισε την κυβερνητική συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες και επέλεξε ως κυβερνητικό εταίρο το ακροδεξιό κόμμα της Ελευθερίας που είχε ιδρύσει ο Χάιντερ.
Η Αυστρία, σε αντίθεση με τη μεταπολεμική Γερμανία, για χάρη των σκοπιμοτήτων του Ψυχρού Πολέμου βαπτίστηκε το 1945 ως το πρώτο θύμα των επεκτατικών σχεδίων του Χίτλερ, καθώς ενσωματώθηκε στο Ράιχ την Ανοιξη του 1938.
Ετσι στην Αυστρία δεν εφαρμόστηκαν οι πολιτικές αποναζιστικοποίησης, που επιβλήθηκαν στη Δυτική και την Ανατολική Γερμανία, με το πολιτικό προσωπικό να έχει σκελετούς στα ντουλάπια του.
Το 1955 τερματίστηκε η στρατιωτική κατοχή της Αυστρίας από τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ , τη Γαλλία και τη Βρετανία και η χώρα ανέκτησε την κυριαρχία της υπό τον όρο ότι θα παραμείνει ουδέτερη στο διηνεκές.
Στο διάστημα 1955-1989 ουδείς επιχείρησε να σκαλίσει το σκοτεινό παρελθόν της Αυστρίας που είναι η γενέτειρα του παγγερμανισμού και του αντισημιτισμού.
Στο Λαϊκό Κόμμα και αργότερα στο κόμμα της Ελευθερίας στεγάστηκαν όχι μόνον πρώην ναζί, αλλά και στελέχη της σκληρής Δεξιάς του καγκελάριου Ντόλφους που αιματοκύλισε τη Βιέννη στις αρχές του 1934 με τη σφαγή σοσιαλδημοκρατών και κομμουνιστών.
Μοναδική παραφωνία στην παραπάνω ωραία ατμόσφαιρα ήταν οι αποκαλύψεις το 1986 για το σκοτεινό παρελθόν του πρώην γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και μετέπειτα προέδρου της Αυστρίας Κουρτ Βάλντχαϊμ, ο οποίος ως αξιωματικός του Α2 της Βέρμαχτ στη Θεσσαλονίκη δεν μπορεί παρά να είχε εμπλοκή στην εξόντωση των Εβραίων της πόλης.
Πέρα από τις προσωπικές περιπτώσεις των Σούσελ, Χάιντερ και Κουρτς, η Αυστρία προβάλλει σήμερα σαν μια Γερμανία χωρίς ιστορικές ενοχές.
Η Αυστρία θα εξακολουθήσει να είναι η κατ’ εξοχήν χώρα της Ε.Ε. όπου οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Δεξιάς και Ακροδεξιάς είναι δυσδιάκριτες ή και αόρατες, αλλά και η χώρα της παλαιάς Ε.Ε. των 15, που εντάσσει στο πλαίσιο μιας διευρυμένης και χαλαρής κανονικότητας κυβερνήσεις όπως οι σημερινές στη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε το 2000 όταν το Λαϊκό Κόμμα υπό τον Σούσελ τερμάτισε την κυβερνητική συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες και επέλεξε ως κυβερνητικό εταίρο το ακροδεξιό κόμμα της Ελευθερίας που είχε ιδρύσει ο Χάιντερ.
Η Αυστρία, σε αντίθεση με τη μεταπολεμική Γερμανία, για χάρη των σκοπιμοτήτων του Ψυχρού Πολέμου βαπτίστηκε το 1945 ως το πρώτο θύμα των επεκτατικών σχεδίων του Χίτλερ, καθώς ενσωματώθηκε στο Ράιχ την Ανοιξη του 1938.
Ετσι στην Αυστρία δεν εφαρμόστηκαν οι πολιτικές αποναζιστικοποίησης, που επιβλήθηκαν στη Δυτική και την Ανατολική Γερμανία, με το πολιτικό προσωπικό να έχει σκελετούς στα ντουλάπια του.
Το 1955 τερματίστηκε η στρατιωτική κατοχή της Αυστρίας από τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ , τη Γαλλία και τη Βρετανία και η χώρα ανέκτησε την κυριαρχία της υπό τον όρο ότι θα παραμείνει ουδέτερη στο διηνεκές.
Στο διάστημα 1955-1989 ουδείς επιχείρησε να σκαλίσει το σκοτεινό παρελθόν της Αυστρίας που είναι η γενέτειρα του παγγερμανισμού και του αντισημιτισμού.
Στο Λαϊκό Κόμμα και αργότερα στο κόμμα της Ελευθερίας στεγάστηκαν όχι μόνον πρώην ναζί, αλλά και στελέχη της σκληρής Δεξιάς του καγκελάριου Ντόλφους που αιματοκύλισε τη Βιέννη στις αρχές του 1934 με τη σφαγή σοσιαλδημοκρατών και κομμουνιστών.
Μοναδική παραφωνία στην παραπάνω ωραία ατμόσφαιρα ήταν οι αποκαλύψεις το 1986 για το σκοτεινό παρελθόν του πρώην γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και μετέπειτα προέδρου της Αυστρίας Κουρτ Βάλντχαϊμ, ο οποίος ως αξιωματικός του Α2 της Βέρμαχτ στη Θεσσαλονίκη δεν μπορεί παρά να είχε εμπλοκή στην εξόντωση των Εβραίων της πόλης.
Πέρα από τις προσωπικές περιπτώσεις των Σούσελ, Χάιντερ και Κουρτς, η Αυστρία προβάλλει σήμερα σαν μια Γερμανία χωρίς ιστορικές ενοχές.
