ΟΙ «ΗΡΩΕΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ

Αν θέλουμε να δούμε λίγο πιο περα από την ιστορία των Κεντέρη-Θάνου, αν δεν θέλουμε να αισθανόμαστε ότι έχουμε υποστεί μια εθνική τραγωδία με όσα τραγελαφικά συνέβησαν τις τελευταίες μέρες, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα και εμείς ως θεατές, ως πολίτες, ως τελικοί αποδεκτες εν τέλει ενός οποιουδήποτε αθλητικού αποτελέσματος... Να ξεκινήσουμε από το αυτονόητο. Σε όλους αρέσει να υπάρχουν επιτυχίες, σε όλους αρέσει να υπάρχουν αθλητές που κάνουν ρεκόρ, που φέρνουν μετάλλια, που μας κάνουν υπερήφανους... Γι’ αυτό και τρέχουμε και γεμίζουμε τα στάδια μετά για να πανηγυρίσουμε τις νίκες τους, γι’ αυτό τους εξυψώνουμε μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο, γι’ αυτό ανεχόμαστε υπερβολές, γι’ αυτό τους επιβραβεύουμε με ονομασίες δρόμων, διορισμούς στο στρατό και δεν ξέρω τι άλλο.

*** Με λίγα λόγια, μας αρέσει, μας γοητεύει να νιώθουμε ότι υπάρχουν και Ελληνες που αποτελούν μέλη του κλαμπ των υπερανθρώπων... Ο κ. Τζέκος και ο κάθε κ. Τζέκος -γιατί είναι μάλλον ουτοπικό να πιστεύουμε ότι είναι ο μοναδικός- δεν ήρθε από το πουθενά, αυτήν ακριβώς την ανάγκη ήρθε να καλύψει με την ανοχή πολιτείας, αθλητικών αρχών και βέβαια των ίδιων των αθλητών... Γιατί είναι παγκοίνως γνωστό ότι τα ρεκόρ δεν έρχονται μόνα τους, ότι δεν αρκεί μόνο η σκληρή προπόνηση, αλλά χρειάζεται και άλλου είδους «υποστήριξη». Οπως είναι κοινό μυστικό ότι υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία από πίσω που αναζητά και βρίσκει συνεχώς νέους τρόπους για να κρύβονται αυτού του είδους οι «ενισχύσεις»...

*** Ας μην κάνουμε λοιπόν ότι πέσαμε από τα σύννεφα... Ας μη μας πιάνει ένα είδος εθνικής κατάθλιψης επειδή λόγω βλακείας, ανευθυνότητας ή δεν ξέρω τι άλλο δύο υπερπρωταθλητές μας πιάστηκαν στα πράσα... Βεβαίως υπάρχει ένα θέμα για τη στάση που κράτησαν οι δύο αθλητές, για τη στιγμή που συνέβη το «ατύχημα» να βρεθούν στην τσιμπίδα... Αλλα ας μην παριστάνουμε τις αρσακειάδες... Αυτοί είναι οι αγώνες σήμερα, αυτοί είναι οι Ολυμπιακοί, αυτός είναι ο ανταγωνισμός που φτιάχνει τους ήρωες που έχουμε ανάγκη... Η εποχή που κάποιοι αγωνίζονταν για έναν κλάδο ελαίας έχει περάσει, δυστυχώς, ανεπιστρεπτί...