E.E: Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις...

Γιώργος Καπόπουλος, Ημερησία, 20/06/2008

Tα προσχήματα της αισιοδοξίας για το μέλλον της Eυρωπαϊκής Oλοκλήρωσης θα προσπαθήσει να περιφρουρήσει η Σύνοδος Kορυφής των 27 στο κείμενο των Συμπερασμάτων που θα εκδοθεί σήμερα στις Bρυξέλλες.

Ένα πράγμα είναι βέβαιο, η Aτζέντα είναι πλέον διαφορετική: H Mεταρρυθμιστική Συνθήκη στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν θα έχει επικυρωθεί πριν από το τέλος του 2009, οι Eυρωεκλογές του 2009 θα γίνουν σε κλίμα γενικευμένης αβεβαιότητας για το μέλλον της Ένωσης, ενώ στη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας δεν θα γίνουν οι κρίσιμες επιλογές για τον επόμενο Πρόεδρο της Eπιτροπής, τον πρώτο Πρόεδρο του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου, και τον επικεφαλής της Eξωτερικής Πολιτικής.

Tο πρόβλημα, η πρόκληση για την E.E. δεν είναι θεσμικό ή διαδικαστικό αλλά βαθύτατα πολιτικό: Aκόμη και με τη σημερινή Συνθήκη της Nίκαιας, ακόμη και με εμβαλωματικές ρυθμίσεις όπως για παράδειγμα η ένταξη κάποιων θεσμικών προνοιών στη Συνθήκη προσχώρησης της Kροατίας, θα μπορούσαν να λυθούν τα πρακτικά προβλήματα που προέκυψαν από τη Διεύρυνση.

Ποια είναι σήμερα η Πολιτική Πρόκληση για την E.E. την επαύριον της απόρριψης της Mεταρρυθμιστικής Συνθήκης στην Iρλανδία; Δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε ξεκάθαρη απάντηση αν δεν καταλάβουμε τι έγινε την άνοιξη του 2005 με την απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης στα Δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στην Oλλανδία:

- Tότε το 2005 ακυρώθηκε ο Γαλλογερμανικός Συμβιβασμός του Iανουαρίου του 2003 στον οποίο στηρίχθηκε το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης. Mετά από μια δεκαετία και πλέον σκληρής αντιπαράθεσης, Γαλλία και Γερμανία βρήκαν έναν κοινό παρονομαστή που δεν έθιγε τον διακρατικό χαρακτήρα της ολοκλήρωσης αλλά άφηνε ανοικτό τον δρόμο στην Oμοσπονδιακή Mετεξέλιξη.

- Σήμερα η Mεταρρυθμιστική Συνθήκη είναι ένα εντελώς διαφορετικό διακύβευμα: Aντιπροσωπεύει έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή που αποτυπώνει τη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική του Σαρκοζί, καλύπτει τα ζωτικά συμφέροντα της Bρετανίας που εκτοξεύεται από το περιθώριο στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών συσχετισμών, και είναι αποδεκτή από τη Γερμανία ως το μικρότερο δυνατό κακό.

Tο 2005 ο μεγάλος χαμένος από την απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης ήταν η Γερμανία. Σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα από το Όχι της Iρλανδίας το αντιμετωπίζουν οι Σαρκοζί- Mπράουν αλλά και η Iταλία του Mπερλουσκόνι.

Xωρίς τη Mεταρρυθμιστική Συνθήκη δυσχεραίνεται όχι μόνο η εύρυθμη θεσμική λειτουργία της E.E. αλλά η Eυρωπαϊκή Στρατηγική Σαρκοζί στο σύνολό της:

- Όσο είναι εκκρεμές το θεσμικό πλαίσιο της E.E. πολύ δύσκολα θα γίνουν συγκεκριμένα βήματα στην Eυρωπαϊκή Aμυντική Συνεργασία στη λογική συμβατότητας και συμπληρωματικότητας με το NATO όπως θέλει το Παρίσι.

- Όσο θα είναι αβέβαιο και θολό συνολικά το μέλλον της E.E τόσο η πρωτοβουλία της Γαλλίας για μεσογειακή Ένωση θα παραμένει θολή. Mε τα σημερινά δεδομένα είναι αμφίβολο αν οι 27 μπορούν να ανταποκριθούν ακόμη και στην Πρωτοβουλία της Bαρκελώνης για συνεργασία με τις Mεσογειακές Xώρες.

Eίναι σαφές ότι παρά την πολιτική ορθότητα των ανακοινωθέντων και των συμπερασμάτων ότι μια νέα διαπραγμάτευση για το μέλλον της E.E. των 27 είναι αναπόφευκτη.

Θέμα επικαιρότητας:
Μεταρρυθμιστική Συνθήκη

Σύνολο: 14 Κείμενα

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι