Τόσο λίγο γνωρίζει τη βάση "του" το ΠΑΣΟΚ;

Μιχάλης Παπαγιαννάκης, 10/10/2003

Η κυβέρνηση διαμορφώνει ένα συνολικό και σύνθετο πρόγραμμα... αντιοικολογικής δράσης, μακράς διάρκειας και εμβέλειας. Δεν χρειάζεται να το παρουσιάσω αναλυτικά, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν στο κείμενο της "Γκρίνπις", όπου υπάρχει συστηματική, κατά τομέα, παρουσίαση των πράξεων και παραλείψεων που στοιχειοθετεί την αρχική διαπίστωση. Από τη νιοστή τελευταία νομιμοποίηση αυθαιρέτων μέχρι τον αποχαρακτηρισμό δασών και περνώντας από την ευνοϊκή μεταχείριση του ΙΧ ο κατάλογος περιλαμβάνει και επιλογές και ασάφειες ως προς τα απορρίμματα και τη διάθεσή τους, τις διακηρύξεις περί ενίσχυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας χωρίς κίνητρα ή με κατάργηση των υπαρχόντων κ.λπ κ.λπ.

Φυσικά η κριτική που ασκεί ή πρέπει να ασκεί η ανανεωτική και οικολογική αριστερά δεν είναι και δεν μπορεί να είναι γενικόλογη και απλώς καταγγελτική. Ούτε βέβαια υπάρχουν μαγικές και ανέξοδες συνταγές τις οποίες προτείνει ως πρακτικές και εναλλακτικές λύσεις σε όντως πολύπλοκα προβλήματα. Όμως αυτές τις επισημάνσεις που οφείλουμε εμείς να έχουμε μονίμως στο μυαλό μας, γιατί δεν πρέπει να τις έχει και η (οποιαδήποτε, εξάλλου) κυβέρνηση ; Παραδείγματα: Πράγματι υπήρχε και υπάρχει πρόβλημα με την τιμή των αυτοκινήτων εξαιτίας των φορολογικών και άλλων επιβαρύνσεών τους: άνισες συνθήκες εμπορίας καινούργιων και μεταχειρισμένων, παραοικονομία ή και σκέτη παρανομία στην αγορά τους, ένα πραγματικό μυθιστόρημα με αγωνία και μυστήριο. Και γιατί η "απλή" λύση είναι η μόνη μείωση των επιβαρύνσεων (που και αυτή δεν έγινε με ακριβοδίκαιη αναλογικότητα), η πτώση των τιμών και η ενθάρρυνση νέου κύματος αγορών και επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, του κυκλοφοριακού και της στάθμευσης;

Για να υπάρχει ίση μεταχείριση των επιθυμιών για καλύτερο αυτοκίνητο των πολιτών, όπως ειπώθηκε για να κατακεραυνωθούν ως ελιτιστές όσοι αντέδρασαν; Μα οι ίδιοι αυτοί πολίτες δεν θα επιβαρυνθούν με τις συνέπειες, τις οποίες κανείς δεν αρνείται; Η απαραίτητη ισότητα όλων και ο αναγκαίος σεβασμός στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής θα μπορούσαν να υπηρετηθούν συνολικά και συνεκτικά: Επιβάρυνση, και μάλιστα ισχυρή, της χρήσης των ΙΧ, ιδιαίτερα στις πόλεις, διακριση ανάμεσα στην ιδιοκτησία ενός και περισσότερων αυτοκινήτων, αποφασιστικά άνιση μεταχείριση της μετακίνησης εις όφελος των δημόσιων συγκοινωνιών, ισχυρότεροι και κυρίως αποτελεσματικότεροι έλεγχοι της εφαρμογής της έτσι κι αλλιώς ανεπαρκούς νομοθεσίας ως προς τους καταλύτες, την εκπομπή αερίων κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.

Όλα αυτά και άλλα που έχουν κατά καιρούς προταθεί από ΜΚΟ και ειδικούς ή που ήδη ισχύουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. είναι άραγε τόσο δύσκολα να δέσουν σε ένα πραγματικά χρήσιμο για όλους τους πολίτες πακέτο; Πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τα αυθαίρετα, με την έννοια ότι δύσκολα μπορεί κανείς να ζητήσει να κατεδαφιστούν εκατομμύρια κτίσματα ή ακόμη και μόνο αυτά που δεν νομιμοποιήθηκαν στην τελευταία ευκαιρία. Αυτή όμως η αδυναμία δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει τίποτε, εκτός από μιαν ακόμη νομιμοποίηση! Καταρχήν στο επίπεδο του ιδεολογικού και πολιτικού λόγου, γιατί επιμένουν ακόμη και μας προβάλλουν το "κοινωνικό" πρόβλημα των αυθαιρέτων, τη στιγμή που βασικά πρόκειται για μιαν ανοιχτή κλοπή δημόσιου χώρου και μιαν ιταμή παράνομη απαίτηση να πληρώσουμε όλοι οι υπόλοιποι το κόστος των υποδομών και των δικτύων που ...χρειάζονται για να λειτουργήσουν; Ως απάντηση σε αυτό η κυβέρνηση ανακοίνωσε και μείωση των προστίμων μέχρι και 80%! Αντίθετα δεν επιβάλλει την πλήρη κάλυψη του οικονομικού και περιβαλλοντικού κόστους από την αυθαίρετη επιλογή. Και μην προβάλλει συνεχώς τις ακραίες περιπτώσεις κάποιων πράγματι δυστυχών συμπολιτών μας, τους οποίους εξάλλου η ίδια η κυβέρνηση συχνά ενθάρρυνε να αυθαιρετήσουν, όπως στην περίπτωση κάποιων παλιννοστούντων. Ας υπάρξουν ειδικές ρυθμίσεις γι’ αυτούς, οι ίδιες όμως με τους κατόχους των οικιών εκατοντάδων τετραγωνικών σε όλα τα δάση και ακτές της χώρας; Και φυσικά με αυτά δεν απαντούν στο βασικό ερώτημα; πώς επεκτείνονται ή δημιουργούνται προγραμματισμένα και πριν από την καταπάτηση τα σχέδια πόλης, οι περιοχές για εξοχικά κ.λπ., ούτε και σε εκείνον που απεγνωσμένα προσπαθεί να καταλάβει πώς δεν μπορεί το κράτος έστω και εν μέρει να προλάβει στην αρχή της την κλοπή και την παράνομη οικοδόμηση...

Ανάλογους συλλογισμούς θα μπορούσε κανείς να αναπτύξει και σχετικά με την επαπειλούμενη πολιτική για τα δάση, που θα τεμνόταν και με τα πιο πάνω, μια και βασική πληγή για τα δάση μας είναι η αυθαίρετη ιδιοποίησή τους. Θα επανέλθουμε όταν θα έχουμε τις συγκεκριμένες τελικές επιλογές της Κυβέρνησης. Η ίδια πάντως τι επιδιώκει συνολικά; "Τακτοποιεί" χρονίζοντα προβλήματα, φυσικά ενόψει και εκλογών; Νομίζει ότι έτσι κερδίζει κανέναν νέο ψηφοφόρο; Μα οι "ευεργετούμενοι" ήδη κάνουν ταμείο και ετοιμάζουν τις προσεχείς διεκδικήσεις τους. Και τα μισόλογα της Ν.Δ. δείχνουν ότι διεκδικεί την εναλλαγή στην εξυπηρέτησή τους. Τόσο λίγο πια γνωρίζει τη βάση "του" το ΠΑΣΟΚ; Ή μήπως επιδιώκει την τόνωση της "ανάπτυξης" παραμερίζοντας εμπόδια στις επενδύσεις και μειώνοντας το υπαρκτό κόστος που επιβάλλει η παράνομη εξυπηρέτησή τους; Δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο, και τα δύο είναι πολύ κακά από περιβαλλοντική και από κοινωνική άποψη, μακροχρόνια δε και από οικονομική. Αλλά τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, που λένε...

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι