«Ο ΣΥΡΙΖΑ περνά στη λογική της αναζήτησης συμπτώσεων με άλλους χώρους»

• Παρά τις διαβεβαιώσεις σας για ένα ενωτικό συνέδριο, η μειοψηφία της ΔΗΜΑΡ επιμένει στην πλήρη αποχή, καταγγέλλοντας διαδικασίες διευθέτησης μηχανισμών. Αντέχει το κόμμα τέτοιου είδους διχασμό μετά το πολύ κακό αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές;

Μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός μας, έδωσα όλες τις προσωπικές και πολιτικές διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να πάμε σε ένα συνέδριο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, αλλά σε ένα συνέδριο συνθέσεων. Κι αυτή τη διαδικασία την έχει ανάγκη η Δημοκρατική Αριστερά. Ορισμένοι επιμένουν να μην το αντιλαμβάνονται και να αντιμετωπίζουν την προσφυγή στη συλλογικότητα του κόμματός μας με καχυποψία. Είναι επιλογή τους. Θέλω απλώς να τους υπενθυμίσω ότι στις σημαντικές πολιτικές καμπές -και τέτοια είναι για τη Δημοκρατική Αριστερά η στιγμή που διανύουμε- δεν υπάρχει άλλος δρόμος, άλλη δημοκρατική λύση, από τον βαθύ, ειλικρινή και δημοκρατικά οργανωμένο διάλογο.

• Αν επέλθει ρήξη και αποχωρήσεις ποιος θα ευθύνεται; Μήπως θα βοηθήσει να αποκτήσετε ξεκάθαρο στίγμα και μία φωνή έκφρασης;

Κανείς δεν κέρδισε ποτέ ούτε από την αφαίρεση ούτε από τη διαίρεση. Τα κόμματα πρέπει να λειτουργούν προσθετικά χάριν των κοινωνικών ομάδων που εκφράζουν. Επαναλαμβάνω ότι η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να βαδίσει ενωμένη, χωρίς φατριασμούς και ομαδοποιήσεις. Οποιος επενδύει στις τυφλές ρήξεις θα έχει και την ευθύνη των επιλογών του…

• Η θέση σας για ένα προοδευτικό μπλοκ εξουσίας μεταξύ Κεντροαριστεράς – Αριστεράς, ονοματίζοντας και τον ΣΥΡΙΖΑ, ερμηνεύτηκε ως προμήνυμα συνεργασίας με την Κουμουνδούρου. Είναι αυτό το σχέδιό σας;

Προσωπικά, θεωρώ ότι η χώρα πρέπει να βγει από το συντηρητικό τούνελ, στο οποίο την κρατούν εγκλωβισμένη οι επιλογές της σημερινής κυβέρνησης, και να αναζητήσει άλλες διεξόδους, στη βάση επιλογών που θα μετακινήσουν τον άξονα των πολιτικών εξελίξεων σε προοδευτική κατεύθυνση. Οπως αναφέρεται και στην πρόσφατη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς, η κοινωνία έχει ανάγκη από μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση, στην οποία έχουν θέση όλα τα κόμματα που αντιπαρατίθενται στον νεοφιλελευθερισμό και συγκλίνουν στη θέση ότι η Ελλάδα θα πρέπει να βγει από το τούνελ της κρίσης, παραμένοντας εντός του ευρώ. Σ’ αυτή την προοδευτική διακυβέρνηση χωρούν όλοι, εκτός από τις συντηρητικές πολιτικές. Και η Κεντροαριστερά και η Αριστερά. Μια Αριστερά απαλλαγμένη από τον λαϊκισμό και μια Κεντροαριστερά απεξαρτημένη από τη στρατηγική σύμπλευση με τη Ν.Δ.

• Υπάρχει κάποια προϋπόθεση γι’ αυτή τη σύγκλιση;

Η βασική είναι μία: να υπάρξουν προγραμματικές συμπτώσεις για ένα εναλλακτικό κυβερνητικό σχέδιο, που θα δώσει ανάσα στους πολίτες και προοπτικές στην οικονομία.

Σημειώνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από την αντίληψη της μονοκομματικής αυτάρκειας μοιάζει να περνά στη λογική της αναζήτησης κοινών τόπων και συμπτώσεων με άλλους χώρους. Σπεύδω ωστόσο να υπογραμμίσω, όπως άλλωστε ήδη σημείωσα, ότι το μοναδικό εργαλείο για τις όποιες συμπτώσεις είναι οι προγραμματικές συμφωνίες επί συγκεκριμένων θεμάτων και συγκεκριμένων πολιτικών. Και η αλήθεια είναι ότι εδώ μας χωρίζουν ακόμα πολλά.

• Θα συνομιλήσετε με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι που μέχρι πρότινος απορρίπτατε; Αναθεωρήσατε λόγω εκλογικού αποτελέσματος;

Ασχετα με την εικόνα που δόθηκε -και με δική μας ευθύνη- εμείς υπήρξαμε πάντοτε μέρος του διαλόγου. Η απόφασή μας είναι να συμμετάσχουμε στον διάλογο για την Κεντροαριστερά – με όσους φυσικά αυτοπροσδιορίζονται ως Κεντροαριστερά. Η κατεύθυνση αυτή, ωστόσο, δεν συνεπάγεται ότι προσερχόμαστε στην όποια συζήτηση έχοντας προεξοφλημένο το αποτέλεσμα ή την κατάληξή της. Είμαστε ανοιχτοί να συζητήσουμε με όλα τα κόμματα και τις κινήσεις αυτού του χώρου. Σπεύδω ωστόσο να σημειώσω ότι ο διάλογος αυτός δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει σε κενό πολιτικής. Κάθε συζήτηση για το αύριο δεν μπορεί παρά να συμπεριλαμβάνει και τη συζήτηση για το σήμερα. Δεν μπορεί παρά να αφορά την πορεία της χώρας και τη ζωή των πολιτών. Τα μέτρα που λαμβάνονται. Την αυτονομία της Κεντροαριστεράς από τη συντηρητική παράταξη και τις συντηρητικές επιλογές.

• Οταν μιλήσατε στην Κεντρική Επιτροπή του περασμένου Σαββάτου για «χωροτάκτες» στο πολιτικό σκηνικό, ποιους φωτογραφίζατε και τι ακριβώς εννοούσατε;

Αναφερόμουν στους κύκλους εκείνους που κάποτε εκθείαζαν τον ρόλο της Δημοκρατικής Αριστεράς στην πολιτική σκηνή και τώρα, επειδή διαφωνούν με τις επιλογές της, επιδιώκουν να της υποδείξουν δρομολόγιο. Τους διαμήνυσα ότι αυτός ο χώρος, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του, δεν υποτάχθηκε, όσο ισχυροί κι αν ήταν οι εκάστοτε παραγγέλλοντες…

• Κάποιοι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν Πρόεδρο Δημοκρατίας πριν από τις εκλογές. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι η παρούσα Βουλή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο. Τι πιστεύετε;

Αν και δεν διαπιστώνω τέτοιο κλίμα, θα επαναλάβω αυτό που υποστηρίζω από καιρό: η εκλογή του Προέδρου δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτοτελώς παρά σε συνάρτηση με το γενικότερο πολιτικό κλίμα εκείνης της περιόδου και το περιεχόμενο των ασκούμενων πολιτικών. Χωρίς ορατή αλλαγή αυτών των πολιτικών, ο σχηματισμός προεδρικής πλειοψηφίας θα είναι εξαιρετικά δυσχερής.

• Πριν από τις ευρωεκλογές, μιλώντας στην «Εφημερίδα των Συντακτών», είχατε προβλέψει ότι έρχονται νέα μέτρα και ενδεχομένως πρόωρες κάλπες το 2014. Ισχύει και σήμερα αυτή η εκτίμηση;

Λέγαμε τότε και θεωρώ, υπό το φως όσων μεσολάβησαν, πως επιβεβαιωνόμαστε ότι η κυβέρνηση έχει αναλάβει δεσμεύσεις, την εφαρμογή των οποίων μετέθεσε απλώς ο εκλογικός χρόνος. Και αναφέρομαι σε νέα μέτρα, τα οποία κινούνται σαφέστατα σε μνημονιακή κατεύθυνση. Θέλετε παράδειγμα; Η «μικρή ΔΕΗ», την πώληση της οποίας προωθεί η κυβέρνηση. Αλλά έρχονται κι άλλα. Τα προαναγγέλλει η ίδια η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου: εισαγωγή του λοκ άουτ, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, νέο Ασφαλιστικό, απολύσεις στο Δημόσιο…

Οσον αφορά το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, θα έλεγα ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το υπογραμμίζει άλλωστε, εκτός των άλλων, η σπουδή διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων, που διανθίζουν την παρουσία τους με φιλολαϊκές κορόνες και αντιμνημονιακές ρητορικές, λες και η επικοινωνία μπορεί να αποκρύψει την ουσία και το περιεχόμενο των βαθύτατα συντηρητικών πολιτικών που έχουν επιλεγεί.