Οι δικαστές και ο αραμπάς...

Για πολλοστή φορά οι ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων κατήγγειλαν την κυβέρνηση για «προσπάθεια απαξίωσης και υποβάθμισης της Δικαιοσύνης» επειδή με πρόσχημα τις δημοσιονομικές συνέπειες καθυστερεί να τους αποδώσει τα αναδρομικά που και οι ίδιοι, μέσω του Μισθοδικείου, αποφάσισαν για τον εαυτό τους. Υπενθυμίζουμε ότι με άλλες δικαστικές αποφάσεις θεωρήθηκαν νόμιμες οι περικοπές μισθών και συντάξεων για τους πολίτες β’ κατηγορίας...

Κατά σύμπτωση την ίδια ημέρα δημοσιεύθηκε η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας στην οποία καταγράφεται ως μεγάλη πληγή της Ελλάδας, ιδιαίτερα στον τομέα των επενδύσεων και της ανάπτυξης, η Δικαιοσύνη. Για να διευθετηθεί μια συμβατική διαφορά χρειάζονται στη χώρα μας 1.580 ημέρες, κάτι παραπάνω από τέσσερα χρόνια. Γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα στην κορυφή των πιο καθυστερημένων χωρών. Ακόμη και η Ρουάντα μας ξεπερνάει. Δεν ξέρω αν συνυπολόγισαν οι συντάκτες της έκθεσης πόσο χρειάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας για να τελεσιδικήσει μια απόφαση, γιατί εκεί ως γνωστόν χρειάζεται ιώβεια υπομονή... Για να μη μιλήσουμε βέβαια για τις εκατοντάδες χιλιάδες υποθέσεις που περιμένουν στην ουρά να δικαστούν.

Προφανώς υπάρχουν και στη Δικαιοσύνη ελλείψεις προσωπικού, κυρίως υπαλληλικού, γιατί σε αριθμό δικαστών δεν υστερούμε. Οπως υπάρχουν και προβλήματα που συνδέονται με την πολυνομία και τις συνεχείς τροποποιήσεις νόμων. Αλλά εξίσου προφανές είναι ότι ένα μέρος των δικαστών δεν κάνει με επάρκεια και συνέπεια τη δουλειά του. Είναι γνωστό σε όλους τους πολίτες που τυχαίνει να έχουν εμπλοκές με τη Δικαιοσύνη ότι η βραδύτητα αποτελεί κλασικό γνώρισμά της.

Για το χάος αυτό, που παραπέμπει σε τριτοκοσμική χώρα, δεν ευθύνονται μόνο οι δικαστές. Χρειάζονται γενναίες νομοθετικές παρεμβάσεις, ενδεχομένως και συνταγματικές αλλαγές που είναι ευθύνη της κυβέρνησης. Αλλά και οι δικαστές, που μονίμως διαμαρτύρονται για τις αποδοχές τους, έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Σε τελευταία ανάλυση, αν θέλουν να έχουν τη συμπαράσταση των πολιτών, ας φροντίσουν να αποδείξουν ότι σέβονται και τον χρόνο και τις αγωνίες και τα χρήματα των πολιτών που σπεύδουν σε αυτούς για να βρουν το δίκιο τους...