Ο,τι βολεύει το καθεστώς

Oι συγγενείς των θυμάτων της «17 Νοέμβρη» έχουν κάθε λόγο να είναι θυμωμένοι με την αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Εχασαν δικούς τους ανθρώπους, το πλήγμα είναι βαρύ και το τραύμα μεγάλο. Δικαιούνται να δηλώνουν ό,τι τους υπαγορεύει η καρδιά τους και να απαιτούν τα μέλη της οργάνωσης να σαπίσουν στη φυλακή, να μη βγουν από αυτήν ούτε στα βαθιά γεράματά τους. Οι πολιτικοί, όμως, τα κόμματα, το οργανωμένο κράτος, η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη έχουν το δικαίωμα να ζητούν να παραβιαστούν οι νόμοι, να εξαντληθεί η αυστηρότητα του κράτους και να εφαρμόσουν οι μηχανισμοί του πρακτικές εκδίκησης; Οχι.

Είναι επικίνδυνος ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος; Μπορεί δηλαδή να επηρεάσει ανθρώπους και να τους σπρώξει στην παρανομία; Δεν προκύπτει από πουθενά αυτή η εκδοχή. Εχει μετανοήσει; Για ποιο πράγμα; Ουδέποτε παραδέχτηκε ότι ήταν ο αρχηγός της οργάνωσης και συνεπώς ο ηθικός αυτουργός για τις δολοφονίες που διέπραξε. Δεν έχει επίσης παραδεχτεί ότι ήταν στη «17 Νοέμβρη». Για ποιο πράγμα λοιπόν να δηλώσει ότι έχει μετανοήσει; Ναι, αλλά η απόφαση του δικαστηρίου είναι σαφής για το αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται ο Α. Γιωτόπουλος. Αλλη άποψη είχε ο Α. Γιωτόπουλος και δεν την έχει αλλάξει ύστερα από 25 χρόνια εγκλεισμού. Επιμένει.

Η στάση του στη φυλακή ήταν προκλητική; Παραβίασε τον κανονισμό; Συμμετείχε σε δράσεις εναντίον των διευθύνσεων; Στις ολιγοήμερες άδειες που πήρε έκανε κάτι παράνομο, παράτυπο, επιλήψιμο; Δεν έχει κατηγορηθεί. Τήρησε τους όρους. Αν δεν το είχε κάνει, θα το είχαμε μάθει γιατί θα φρόντιζαν κάποιοι να μας ενημερώσουν. Πήρε διδακτορικό μέσα στη φυλακή και τους τελευταίους μήνες αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Το κράτος οφείλει να είναι δίκαιο. Δεν μπορεί να αλλάζει τους νόμους κατά πώς το βολεύει και κατά πώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων κύκλων εξουσίας. Στέλνει το μήνυμα ότι είναι χειραγωγήσιμο. Το ίδιο ισχύει και για τη Δικαιοσύνη. Υποτίθεται ότι είναι ανεξάρτητη. Υποτίθεται ότι δεν επηρεάζεται από την εκτελεστική εξουσία. Υποτίθεται ότι δεν διστάζει να συγκρουστεί με τους ισχυρούς της οικονομίας και της πολιτικής. Υποτίθεται ότι είναι το καταφύγιο των αδύναμων.

Οταν όμως μιλάμε για τη δικαστική εξουσία και όχι γενικώς και αορίστως για τη Δικαιοσύνη, όλα τα «υποτίθεται» αποκτούν την πραγματική διάστασή τους, την ακριβή σημασία τους. Σε πολλές περιπτώσεις έχουμε ωμή παραβίαση. Η δικαστική εξουσία στην υπόθεση του Γιωτόπουλου αντέδρασε ακαριαία. Ουδείς θα εκπλαγεί αν επιστρέψει στη φυλακή σε λίγες μέρες. Η κυβέρνηση δεν έκρυψε την ενόχλησή της και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έσπευσε να ζητήσει επανεξέταση. Αντιθέτως, στο σκάνδαλο των υποκλοπών η δικαστική εξουσία καταχώνιασε τον φάκελο στο αρχείο και συμπεριφέρεται σαν μην έχει γίνει κάτι σοβαρό. Ας μην αναρωτιούνται λοιπόν γιατί οι πολίτες βάζουν βαθμό κάτω από τη βάση στη Δικαιοσύνη. Οι λαμπρές εξαιρέσεις δεν σώζουν την κατάσταση.