Γεύση Καμμένου

Το ότι η κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι μια συμμαχία που θα δοκιμάσει για τα καλά από μέσα, αλλά και απ’ έξω, τις αντοχές της, το γνωρίζουν και οι πέτρες. Η άποψη πως ο Αλέξης Τσίπρας, για να μην κάνει σίριαλ την ιστορική ευκαιρία να βρεθεί κόμμα της Αριστεράς στην εξουσία, προτίμησε να βάλει στο σχήμα τον Καμμένο, χωρίς να το σκεφτεί δυο φορές, δεν είναι και τόσο μακριά από την πραγματικότητα. Ωστόσο, στην πρώτη κιόλας εβδομάδα συγκυβέρνησης, επέτρεψε σε όλους μας να πάρουμε μια «γεύση» Καμμένου, για να μην υπάρχουν αμφιβολίες.

Θα αφήσω ασχολίαστο το γεγονός πως με την ανάληψη των καθηκόντων ως υπουργός Εθνικής Άμυνας, υποσχέθηκε νέα εξοπλιστικά προγράμματα, την ώρα που η χώρα διέρχεται ανθρωπιστική κρίση. Θα κάνω το ίδιο και για την κίνησή του να πετάξει μέχρι τα Ίμια με στρατιωτικό ελικόπτερο, για να ρίξει στεφάνι στο νερό, και παραλίγο να προκληθεί σοβαρό επεισόδιο με την Τουρκία. Για αυτά, εξάλλου, πήρε «μπράβο» μέχρι και από ακροδεξιούς. Λογικό. Δεν μπορώ, όμως, να μη σχολιάσω τα λεγόμενά του, που αφορούν τα παιδιά «δεύτερης γενιάς» μεταναστών, θέμα στο οποίο αναφέρθηκε, με άλλη αφορμή, και ο συνάδελφος Γιάννης Παντελάκης εδώ στο protagon.

Αυτό που αξίζει να υπογραμμιστεί ωστόσο -πέραν της γνωστής ρατσιστικής και εθνικιστικής του θέσης, να μη συναινέσει στο να δοθεί ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών, τη λεγόμενη «δεύτερη γενιά», που γεννήθηκαν ή (και) ήρθαν σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα, πήγαν σχολείο, μεγάλωσαν και δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα- της γνωστής του ρητορικής, της «φόρεσε» και την άγνοια και έδειξε, (και) σε αυτό το θέμα, παντελώς αδιάβαστος και ανίκανος να ξεχωρίσει τα πιο ουσιώδη πράγματα. Μιλώντας στον Αντένα για το θέμα, είπε συγκεκριμένα: «Όχι, δεν δέχομαι τα παιδιά των μεταναστών, δηλαδή της δεύτερης γενιάς μεταναστών, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια. Αντιθέτως για αυτά της 3ης γενιάς που μεγαλώνουν εδώ, πηγαίνουν στο στρατό, έχουν ενταχθεί στην πατρίδα και σέβονται τους νόμους και το Σύνταγμα, δεν νομίζω πως υπάρχει κανείς που θα έχει πρόβλημα».

Το να μη δέχεται, ακόμα και τα αυτονόητα, το καταλαβαίνω. Το να μη γνωρίζει τα βασικά, να μπερδεύει έννοιες και όρους και να σπεκουλάρει, όμως, είναι αρκούντως προβληματικό. Τα παιδιά των μεταναστών, η «δεύτερη γενιά» δηλαδή, είναι ακριβώς αυτά που ο Καμμένος περιγράφει ως… τρίτη γενιά. Δηλαδή και στην Ελλάδα μεγαλώνουν, και τους νόμους και το Σύνταγμα σέβονται, και έχουν ενταχθεί στην πατρίδα. Ωστόσο, πώς θα πάνε πρώτα στο στρατό, ενώ δεν έχουν πάρει την ελληνική ιθαγένεια, βασική προϋπόθεση για να υπηρετήσει κανείς, μόνο ένας Καμμένος θα μπορούσε να μας το εξηγήσει και να το «πετάει» στον αέρα χωρίς μάλιστα να λάβει απάντηση. Αν μια τέτοια «κοτσάνα» την ξεστόμιζε οποιοσδήποτε (άλλος) εθνικιστής κουφιοκέφαλος, δεν θα είχε καμία σημασία. Όταν, όμως, το διατυπώνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, που με αυτό δείχνει ότι δεν γνωρίζει την πιο βασική προϋπόθεση, που πρέπει να πληροί κανείς για να υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό, νομίζω πως δεν είμαι ο μόνος που το βρίσκει προβληματικό.

Στο συγκεκριμένο θέμα, ευελπιστώ πως η κυβέρνηση θα βρει τους συμμάχους που χρειάζεται στη Βουλή και θα προχωρήσει, όπως υποσχέθηκε η αρμόδια υφυπουργός. Εξάλλου, απ’ όσο γνωρίζω, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι δεν έχουν αντίρρηση. Το αίσχος αυτό, διότι περί τέτοιου πρόκειται, κάπου εδώ πρέπει να λάβει ένα τέλος. Με ή χωρίς τη συγκατάθεση Καμμένου.