Η Παράγκα, οι μπαχαλάκηδες και η προσπάθεια της Αριστεράς να γίνει κυβερνώσα

(Αντί προλόγου: Με την μικρή κάποτε κόρη μου είχαμε εξαντλήσει όλα τα γνωστά παραμύθια. Συνήθιζα τότε να της διηγούμαι νέους φανταστικούς μύθους. Τους έδινα περίεργους μακροσκελείς τίτλους. Ανακάτευα πρόσωπα και γεγονότα, για να καταστούν «τα παραμύθια μου» εξωτικά και περισσότερο ελκυστικά. Εξάπτονταν η φαντασία της. Πολλαπλασιάζονταν οι απορίες της. Την τακτική αυτή ακολουθώ συχνά και τώρα στην αρθρογραφία μου, προσπαθώντας να εξηγήσω όσα περίεργα συμβαίνουν γύρω μας)

___________

Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν προχθές στη Δράμα. Στη διάρκεια της παράστασής του τραγούδησε μεταξύ των άλλων και τη γνωστή σε όλους και πάντα επίκαιρη «παράγκα». Παραφράζοντας το στίχο του τραγουδιού του αντί για τον χαφιέ που μας ακολουθεί, αναφέρθηκε στους μπαχαλάκηδες που μας ακολουθούν.

Τι το σημαντικό όμως έχουν οι μπαχαλάκηδες; Γιατί να ασχοληθεί κανείς μαζί τους, ιδιαίτερα σήμερα που η χώρα βιώνει μια από τις πλέον κρίσιμες περιόδους της ιστορίας της;

Περνάμε μέσα από τις συμπληγάδες των δανειστών, της οικονομικής ασφυξίας, μιας διαφαινόμενης άτακτης χρεοκοπίας, τεράστιων κοινωνικών προβλημάτων.

Η νέα Κυβέρνηση διακηρύττει σε όλους τους τόνους, ότι ακολουθεί μια πολιτική σκληρής διαπραγμάτευσης με τους εταίρους και δανειστές. Επιχειρεί να πετύχει μια έντιμη συμφωνία, κατά την σαφή εντολή που έλαβε στις πρόσφατες εκλογές.

Αυτό βεβαίως είναι το μείζον και ουσιαστικό πρόβλημα της χώρας. Από την έκβασή του εξαρτάται η μελλοντική πορεία μας ως έθνος και ως πολιτεία. Από τη θετική ή μη εξέλιξή του εξαρτάται και η προσωπική και οικογενειακή ζωή του καθενός μας.

Η ζωή όμως συνεχίζεται. Η Κυβέρνηση οφείλει να επιλαμβάνεται και να επιλύει και κάθε άλλο πρόβλημα που υφίσταται ή δημιουργείται στην πορεία.

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε να ξεδιπλώνεται ένα κύμα καταλήψεων και διαμαρτυριών του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου. Ξεκίνησαν από καταλήψεις σε γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, για να προχωρήσουν σε καταλήψεις στα Πανεπιστήμια και τη γνωστή διαμαρτυρία στη Βουλή.

Η κατάσταση τείνει να εξελιχθεί σε τσουνάμι καταλήψεων κυρίως στα Πανεπιστήμια. Σε συνδυασμό μάλιστα και με καταστροφές και βανδαλισμούς, που έλαβαν χώρα σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την κοινωνία.

Η αντιμετώπισή του από κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με δηλώσεις περί επιτρεπτής και ανεκτής δημοκρατικής διαμαρτυρίας και η πρακτική των αρμόδιων αρχών της ανοχής απέναντι σε παρόμοιες συμπεριφορές ήταν θέμα χρόνου ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα να ανακηρυχθεί σε μείζον κυβερνητικό πρόβλημα.

Η σχετική αρθρογραφία του αρμόδιου αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση έπεσε σαν βόμβα στο πολιτικό σκηνικό και άναψε φωτιές στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλο το ζήτημα αν ένας Υπουργός δικαιούται να αναδεικνύει τις διαφωνίες του με αυτό τον τρόπο. Ουδείς όμως λογικός και σκεπτόμενος δημοκράτης και αριστερός πολίτης θα διαφωνήσει, ότι δεν μπορεί απέναντι σε τέτοια φαινόμενα ανομίας η πολιτεία να παραμένει απαθής και ανοχύρωτη.

Η εποχή που ως αντιπολίτευση στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δήλωναν πως η βίλα «ΑΜΑΛΙΑ» είναι πολιτιστικό στέκι (!!!) και έκλειναν το μάτι σε αναρχικές ομάδες, αριστερίστικες απόψεις και παραβατικές συμπεριφορές, που δικαιολογούνταν ως κοινωνική αντίδραση, παρήλθε ανεπιστρεπτί. Και όσο πιο γρήγορα κάποιοι το κατανοήσουν τόσο το καλύτερο για τους ίδιους και τον τόπο.

Από το Δεκέμβριο του 2008 κυρίως, πολλοί από όσους ήμασταν τότε στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, τονίζαμε ότι η σύγχρονη ανανεωτική αριστερά δεν μπορεί παρά να έχει μέτωπο με αριστερίστικες λογικές και αντιεξουσιαστικές πρακτικές.

Οι επονομαζόμενοι “μπαχαλάκηδες”, μπορεί να εκφράζουν φοιτητικές και νεολαιίστικες ανησυχίες, δεν έχουν όμως καμία σχέση με το λαϊκό κίνημα. Οι πρακτικές τους συνειδητά ή ασυνείδητα συχνά είναι προβοκατόρικες.

Η Κυβέρνηση οφείλει να καταστήσει σαφή τη θέση της το συντομότερο και με τον ποιο εμφατικό τρόπο.

Ουδείς αμφισβητεί τις δημοκρατικές ευαισθησίες του Υπουργού Εσωτερικών Νίκου Βούτση. Δεν είναι όμως πλέον απλός Βουλευτής για να εκφέρει απόψεις περί αυτών, αλλά αρμόδιος για την τήρηση της νομιμότητας.

Είναι γνωστή η ουμανιστική αντίληψη για την απονομή της δικαιοσύνης του αρμόδιου Υπουργού Νίκου Παρασκευόπουλου. Ο ίδιος του όμως στο παρελθόν έχει γίνει αυτόπτης μάρτυρας βανδαλισμών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης από μπαχαλάκηδες – εξωπανεπιστημιακούς. Δίχως τη δική του τότε παρέμβαση δεν θα είχε διασωθεί η βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.

Είναι γνωστές οι πανεπιστημιακές περγαμηνές του καθηγητή Γιάννη Πανούση. Πλην όμως ως αρμόδιος Υπουργός οφείλει αντί να αρθρογραφεί, να προστατεύει τη ζωή και ασφάλεια των πολιτών, καθώς και τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια υπερβολική και αδικαιολόγητη αστυνομική βία. Δεν μπορεί όμως να σημαίνει ούτε απαλλοτρίωση και παραίτηση της πολιτείας και των συντεταγμένων της οργάνων από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους.

Η μεταφορά των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι μια επιβεβλημένη και αναγκαία μεταρρύθμιση προς θετική κατεύθυνση.

Η αποσαφήνιση της κυβερνητικής πολιτικής στο ζήτημα αυτό είναι επιτακτική και αναγκαία.

Οι μπαχαλάκηδες «δεν μπορεί να μας ακολουθούν» και να εκβιάζουν την κοινωνική και πολιτική ζωή με ακραίες και παραβατικές συμπεριφορές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να καταλάβει ότι είναι πλέον ΚΥΒΕΡΝΩΣΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, συνθήκες και ανάγκες της χώρας και της κοινωνίας.

----

-Ο Παναγιώτης Χατζηγεωργίου είναι δικηγόρος και Γραμματέας της ΝΕ Δράμας της ΔΗΜΑΡ