Επιμηθείς και ολίγιστοι

Οι τοίχοι υπάρχουν
αλλά μέσα στο κεφάλι μας
Μαργκερίτ Ντυράς, Ένας καταραμένος κόσμος

Είναι πολύ άχαρο να μιλάς για σένα ή μάλλον για τις προτάσεις/πράξεις σου.

Φτάνει όμως κάποια στιγμή που η «συμπλεγματική αχ-αριστεία τους» ξεπερνάει τα όρια.

• Τους έλεγα: «θα μπουν 1.000.000 μετανάστες και δεν αντέχει η χώρα»

Με έλεγαν: Καλοπερασάκια χωρίς ευαισθησίες.

Τώρα τρέχουν για hotspots στρατόπεδα συγκέντρωσης και δεν βγάζουν άχνα.

• Τους έλεγα: «Πρέπει να κάνουμε ειδική συμφωνία με το Σένγκεν ή να τους προλάβουμε».

Με έλεγαν: Άσχετο.

Τώρα τρέχουν να καταλάβουν πως θα παίζουν οι Ευρωπαίοι εναντίον μας με τη Συνθήκη.

• Τους έλεγα: «Προσέξτε θα γίνουμε black box. Θα εγκλωβιστούν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες/μετανάστες στη χώρα».

Με έλεγαν: Απαισιόδοξο.

Τώρα τρέχουν για να πείσουν δημάρχους και κατοίκους.

• Τους έλεγα: «Χρειάζεται αποτροπή».

Με έλεγαν: Μη-αριστερό αφού τα σύνορα είναι ανοιχτά για όλους.

Τώρα τρέχουν να πείσουν ότι φυλάνε τα σύνορα.

• Τους έλεγα: «Δεν πρέπει να πέσει ο φράχτης του Έβρου».

Με έλεγαν: Εθνικιστή (μάλλον λόγω παραμονής 19 χρόνων στη Θράκη).

Τώρα τρέχουν πίσω από τους υψωμένους τοίχους /φρούρια σε όλη την Ευρώπη.

Δεν είναι κακό να κάνεις λάθος εκτίμηση. Κακό είναι να μην τολμάς να πεις ποιος και πότε σε προειδοποίησε, ποιος και γιατί έλεγε τότε τα αντίθετα.

Εθνική Πολιτική με στενόμυαλα και ιδεοληπτικά ανθρωπάκια δεν γίνεται.