Συναίσθημα ή κεκτημένα;

Με τη διακριτική, για να χρησιμοποιήσουμε μια ήπια έκφραση, τοποθέτηση του Κ. Καραμανλή στο σχέδιο Ανάν, η συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων τοποθετείται με σαφήνεια υπέρ του «ναι». Το ίδιο λίγο-πολύ συμβαίνει και στην Κύπρο, όπου με την εξαίρεση του κ. Παπαδόπουλου, του κόμματός του και κάποιων εντελώς περιφερειακών δυνάμεων, τα κόμματα που εκπροσωπούν τη μεγάλη πλειοψηφία δέχονται, έστω με επιφυλάξεις, το σχέδιο. Ετσι, έχουμε το παράδοξο φαινόμενο οι πολιτικοί να λένε «ναι» στη λύση και οι πολίτες να λένε «όχι»...

*** Δύο εξηγήσεις μπορεί να υπάρχουν γι’ αυτό το φαινόμενο. Είτε οι Ελληνοκύπριοι αποφασίζουν με βασικό κριτήριο τη συναισθηματική φόρτιση, που τους εμποδίζει να εκτιμήσουν πολιτικά τις επιπτώσεις της επιλογής τους. Είτε, η άλλη εκδοχή, δεν θέλουν επί της ουσίας να συμβιώσουν με τους Τουρκοκυπρίους, γιατί φοβούνται τι τους επιφυλάσσει η επόμενη μέρα και προτιμούν να μείνουν σ’ αυτό που ξέρουν, σ’ αυτό που θεωρούν ότι έχουν κατακτήσει και το οποίο δεν θέλουν να μοιραστούν με κανέναν...

*** Για μεν την πρώτη εκδοχή είναι δεδομένες οι ευθύνες των πολιτικών που, όπως επεσήμανε ο κ. Παπανδρέου, άφησαν να χαθεί πολύτιμος χρόνος, με συνέπεια να δημιουργηθεί ένα κλίμα σύγχυσης, φόβου, ηττοπάθειας. Καταστάσεις που δεν βοηθούν σε νηφάλιες αποφάσεις, που έπρεπε, πρέπει να παρθούν. Αν ισχύει η δεύτερη εκδοχή, είναι φανερό ότι όλη η στρατηγική των τελευταίων δεκαετιών πάει περίπατο. Γιατί, όπως επεσήμανε ο Ν. Κωνσταντόπουλος, οποιαδήποτε λύση δεν μπορεί να είναι διαφορετική από αυτή που κατοχύρωναν οι αποφάσεις του ΟΗΕ και των διασκέψεων κορυφής του ’77 και του ’79. Γιατί καμιά διπλωματική λύση δεν μπορεί να επαναφέρει τα πράγματα στο ’74 και καμιά λύση δεν μπορεί να υποτιμήσει ή να υποβαθμίσει τις καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί... Το σίγουρο είναι ότι, ούτως ή άλλως, οι Κύπριοι θα αποφασίσουν πηγαίνοντας κατά πάσα πιθανότητα κόντρα στις πολιτικές επιλογές των ηγετών Ελλάδας και Κύπρου. Και η Ελλάδα θα συνεχίσει μεν να συμπαρίσταται, αλλά δεν ξέρω αν θα αρκεί πλέον η όποια συμπαράσταση για να σταματήσει εξελίξεις που φαίνονται αναπόφευκτες...