Κλίνατε επ’ αριστερά
Σταύρος Τσακυράκης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-04-16
Ο κ. Αλ. Αλαβάνος, βουλευτής του Συνασπισμού, ξιφούλκησε εναντίον του σχεδίου Ανάν. Θεώρησε σωστό να αρθρογραφήσει όχι τόσο για να διατυπώσει τις προσωπικές του απόψεις, αλλά κυρίως για να εξηγήσει γιατί η Αριστερά δεν μπορεί να συναινέσει στο σχέδιο Ανάν.
Ιδού μερικά αποσπάσματα από το άρθρο του: Το σχέδιο Ανάν διαπνέεται από ρατσιστική νοοτροπία και φυσικά «η Αριστερά είναι αδιανόητο να συναινέσει σε αυτή τη ρατσιστική πολιτική φιλοσοφία». Ακυρώνει τα ατομικά δικαιώματα και φυσικά «κανένας "συμβιβασμός" από την Αριστερά δεν μπορεί να εμπεριέχει την ακύρωση βασικών ατομικών δικαιωμάτων». «Το σχέδιο Ανάν, αντί να στηριχθεί στο διεθνές δίκαιο, το εγκαταλείπει, το περιφρονεί και το πλήττει». «Μια Αριστερά που δεν θέλει να γίνει η Ευρώπη πολιτική κουρελού, οφείλει να αρνηθεί την ανάπηρη Κύπρο του Ανάν». Ο Ανάν δεν ήταν «απλώς επιδιαιτητής αλλά δικαστής διορισμένος από τους Αμερικανούς». Στη Λουκέρνη «το πεδίο του ΟΗΕ, που ήταν παραδοσιακά ευνοϊκό για μια δίκαιη λύση, μετατρέπεται μέσα από τη δράση της τυχοδιωκτικής και αδιαφανούς ομάδας Ντε Σότο σε ναρκοπέδιο».
Ο κ. Αλ. Αλαβάνος μιλά εξ ονόματος όλης της Αριστεράς με την ίδια αυθεντία άλλωστε που μιλούσε εξ ονόματός της και ως στέλεχος του ΚΚΕ. Τότε που με παρρησία καταδίκαζε τις σοβιετικές εισβολές ανά τον κόσμο και υπερασπιζόταν τα ατομικά δικαιώματα των Σοβιετικών πολιτών. Ή και πιο πρόσφατα, τότε που ως ευρωβουλευτής κατακεραύνωνε τον Κάστρο, όταν εξόντωσε για πλάκα μερικούς νεαρούς ή φυλάκισε κάποιους δημοσιογράφους. Από τον συνεπή, επομένως, αγωνιστή των ατομικών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου δεν θα μπορούσε να αναμένει κανείς διαφορετική στάση. Μόνο που, ως γνωστόν, κάποιες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται οι αφελείς ως αριστερές, αποδέχονται το επάρατο σχέδιο Ανάν. Και δεν εννοώ το ΠΑΣΟΚ (αυτό φαντάζομαι είναι η δεξιά της δεξιάς για τον αριστερό βουλευτή), αλλά το ίδιο το κόμμα του, ο ΣΥΝ, που αποφάσισε να πει «ναι» στο σχέδιο Ανάν.
Επειδή, όπως απέδειξε η ιστορία, είναι πιο εύκολο να χάσουν ολόκληρα κόμματα την αριστερή τους φυσιογνωμία παρά ο κ. Αλ. Αλαβάνος την αριστεροσύνη του, το συμπέρασμα είναι απλό: ο ΣΥΝ δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά, είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την Αριστερά ένα κόμμα που αποδέχεται το ρατσισμό και την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και των ατομικών δικαιωμάτων.
Υποθέτω ότι ο κ. Αλ. Αλαβάνος δεν θα περιοριστεί στα λόγια, δεν θα περιοριστεί σε ένα βροντερό «όχι» που ζήτησε ο πιο αριστερός από τους αριστερούς στην Κύπρο, ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Το ζήτημα δεν είναι δευτερεύον, αφορά την Αριστερά αυτού του τόπου. Αρα, δεν μπορεί, κάποιες πρωτοβουλίες θα πάρει. Υπάρχουν επιφανείς πολιτικοί στην Ελλάδα, όπως η Λ. Κανέλλη ή ο Στ. Παπαθεμελής, με τους οποίους μπορεί να θέσει τις βάσεις για να δημιουργηθεί επιτέλους ένα πραγματικά αριστερό κόμμα.
Ιδού μερικά αποσπάσματα από το άρθρο του: Το σχέδιο Ανάν διαπνέεται από ρατσιστική νοοτροπία και φυσικά «η Αριστερά είναι αδιανόητο να συναινέσει σε αυτή τη ρατσιστική πολιτική φιλοσοφία». Ακυρώνει τα ατομικά δικαιώματα και φυσικά «κανένας "συμβιβασμός" από την Αριστερά δεν μπορεί να εμπεριέχει την ακύρωση βασικών ατομικών δικαιωμάτων». «Το σχέδιο Ανάν, αντί να στηριχθεί στο διεθνές δίκαιο, το εγκαταλείπει, το περιφρονεί και το πλήττει». «Μια Αριστερά που δεν θέλει να γίνει η Ευρώπη πολιτική κουρελού, οφείλει να αρνηθεί την ανάπηρη Κύπρο του Ανάν». Ο Ανάν δεν ήταν «απλώς επιδιαιτητής αλλά δικαστής διορισμένος από τους Αμερικανούς». Στη Λουκέρνη «το πεδίο του ΟΗΕ, που ήταν παραδοσιακά ευνοϊκό για μια δίκαιη λύση, μετατρέπεται μέσα από τη δράση της τυχοδιωκτικής και αδιαφανούς ομάδας Ντε Σότο σε ναρκοπέδιο».
Ο κ. Αλ. Αλαβάνος μιλά εξ ονόματος όλης της Αριστεράς με την ίδια αυθεντία άλλωστε που μιλούσε εξ ονόματός της και ως στέλεχος του ΚΚΕ. Τότε που με παρρησία καταδίκαζε τις σοβιετικές εισβολές ανά τον κόσμο και υπερασπιζόταν τα ατομικά δικαιώματα των Σοβιετικών πολιτών. Ή και πιο πρόσφατα, τότε που ως ευρωβουλευτής κατακεραύνωνε τον Κάστρο, όταν εξόντωσε για πλάκα μερικούς νεαρούς ή φυλάκισε κάποιους δημοσιογράφους. Από τον συνεπή, επομένως, αγωνιστή των ατομικών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου δεν θα μπορούσε να αναμένει κανείς διαφορετική στάση. Μόνο που, ως γνωστόν, κάποιες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται οι αφελείς ως αριστερές, αποδέχονται το επάρατο σχέδιο Ανάν. Και δεν εννοώ το ΠΑΣΟΚ (αυτό φαντάζομαι είναι η δεξιά της δεξιάς για τον αριστερό βουλευτή), αλλά το ίδιο το κόμμα του, ο ΣΥΝ, που αποφάσισε να πει «ναι» στο σχέδιο Ανάν.
Επειδή, όπως απέδειξε η ιστορία, είναι πιο εύκολο να χάσουν ολόκληρα κόμματα την αριστερή τους φυσιογνωμία παρά ο κ. Αλ. Αλαβάνος την αριστεροσύνη του, το συμπέρασμα είναι απλό: ο ΣΥΝ δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά, είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με την Αριστερά ένα κόμμα που αποδέχεται το ρατσισμό και την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και των ατομικών δικαιωμάτων.
Υποθέτω ότι ο κ. Αλ. Αλαβάνος δεν θα περιοριστεί στα λόγια, δεν θα περιοριστεί σε ένα βροντερό «όχι» που ζήτησε ο πιο αριστερός από τους αριστερούς στην Κύπρο, ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Το ζήτημα δεν είναι δευτερεύον, αφορά την Αριστερά αυτού του τόπου. Αρα, δεν μπορεί, κάποιες πρωτοβουλίες θα πάρει. Υπάρχουν επιφανείς πολιτικοί στην Ελλάδα, όπως η Λ. Κανέλλη ή ο Στ. Παπαθεμελής, με τους οποίους μπορεί να θέσει τις βάσεις για να δημιουργηθεί επιτέλους ένα πραγματικά αριστερό κόμμα.
