Ώρα ευθύνης για την κεντροαριστερά

Η χώρα έχει ανάγκη σήμερα, περισσότερο από χθες, από μια ισχυρή δημοκρατική προοδευτική παράταξη, παράγοντα πολιτικής σταθερότητας και καταλύτη εθνικής συνεννόησης. Την έξοδο από την κρίση δεν μπορεί να την εξασφαλίσει ούτε ο συντηρητισμός της ΝΔ, ούτε ο λαϊκισμός και κρατισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο κοινωνικής και οικονομικής ανόρθωσης και μια ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία φιλοευρωπαϊκών-μεταρρυθμιστικών δυνάμεων στη Βουλή και στην κοινωνία για να το υλοποιήσει.

Το αίτημα της ανασυγκρότησης της προοδευτικής παράταξης συντελείται με τη συνεχή διεύρυνση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης σε όλα τα επίπεδα, με την προσχώρηση στελεχών και με την αυξανόμενη συμμετοχή προοδευτικών πολιτών (γεγονός που καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις), καθώς και με τη συστηματική επεξεργασία σύγχρονων προγραμματικών θέσεων και προτάσεων για προοδευτικές διαρθρωτικές αλλαγές, έστω και εάν μερικές φορές επισκιάζονται από παρωχημένη πολιτική ρητορική.

Η προσπάθεια ενότητας χωρίς ηγεμονισμούς και αποκλεισμούς και ανανέωσης σε θέσεις, δομές και πρόσωπα, θα συνεχιστεί προκειμένου να καταστεί ξανά η Κεντροαριστερά πρωταγωνιστής των εξελίξεων και εγγυητής ενός καλύτερου μέλλοντος. Σε αυτή την προσπάθεια δεν περισσεύει κανείς. Γι΄ αυτό και η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει απευθύνει κάλεσμα σε όλες τις δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου να συμμετάσχουν στη συνδιαμόρφωση του νέου ενιαίου φορέα της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας.

Το κάλεσμα είναι συγκεκριμένο και περιλαμβάνει τρία βασικά σημεία: Aνοιχτό, μαζικό, δημοκρατικό συνέδριο το α΄ εξάμηνο του 2017, συνδιαμόρφωση με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση του οδικού χάρτη που θα οδηγεί, μέσα από τη συνεργασία και την ώσμωση, στην υπέρβαση των σημερινών κομμάτων του χώρου και στη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού οργανισμού και στη συνέχεια νέα εκλογή ηγεσίας από την κοινωνία, όπως εξάλλου είχαν συμφωνήσει πέρσι η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης. Εάν μάλιστα το Ποτάμι τροποποιήσει τη σημερινή αρνητική στάση και αποφασίσει να συμμετάσχει, τότε το Συνέδριο θα μπορούσε να αποτελέσει συνέδριο της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης και η εκλογή ηγεσίας από τη βάση θα μπορούσε να επισπευστεί. Για τις υπόλοιπες πολιτικές κινήσεις του ευρύτερου χώρου, η συμμετοχή στο εγχείρημα μπορεί κάλλιστα να πραγματοποιηθεί με τους ίδιους όρους και τις ίδιες διαδικασίες που ίσχυαν και για τους πολιτικούς φορείς που ήδη συμμετέχουν στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Οι θέσεις αυτές διαμορφώνουν ένα βιώσιμο πολιτικό πλαίσιο ενότητας και ανανέωσης με ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς αυτές να προϋποθέτουν την ένταξη ενός κόμματος σε άλλο, αλλά και χωρίς να οδηγούν σε νέα αδιέξοδα, όπως συνέβη πέρσι το καλοκαίρι με την υπαναχώρηση της ηγεσίας του Ποταμιού από τις δρομολογημένες διαδικασίες. Είναι όμως γεγονός πως επιπρόσθετα θα απαιτηθεί η αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού ανάμεσα σε όλες τις εμπλεκόμενες δυνάμεις, καθώς και η διαμόρφωση δημοκρατικών μορφών οργάνωσης και λειτουργίας, προκειμένου να μπορούν να συνυπάρχουν γόνιμα και χωρίς περιττές τριβές πλειοψηφικές και μειοψηφικές απόψεις, όπως αυτές που αφορούν τις κυβερνητικής συνεργασίες.

Στην ενίσχυση αυτής της προσπάθειας αποσκοπούν όλες οι πρωτοβουλίες των Κινήσεων Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία, οι οποίες αναγνωρίζουν ότι έχει έρθει η ώρα απόφασης χωρίς άλλες καθυστερήσεις, άλλα και η ώρα αυτογνωσίας και ευθύνης απέναντι στην προοδευτική παράταξη και κυρίως απέναντι στον ελληνικό λαό.