Μυστικό… κοινής λήψης

Πώς γίνεται μια δήλωση με αυτονόητες παραδοχές να ανάβει φωτιές στο ΠΑΣΟΚ και να αντιμετωπίζεται ως ομολογία ενοχής από τη Νέα Δημοκρατία

Ορισμένες φορές στη δημόσια ζωή παραβιάζεται η κοινή λογική. Παράδειγμα: ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Απόστολος Πάνας, δηλώνει ότι, κατά τη γνώμη του, η ΕΛΑΣ κινείται στον άξονα της σοσιαλδημοκρατίας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής σύγκλισης των δύο κομμάτων. Η δήλωση προκαλεί πανικό στη Χαριλάου Τρικούπη, που σπεύδει να αποδοκιμάσει ως «άστοχες» τις απόψεις του βουλευτή, ενώ η κυβέρνηση θεωρεί ότι υπάρχει «ομολογία ενοχής» και χαρακτηρίζει το ΠΑΣΟΚ «δορυφόρο του Αλέξη Τσίπρα».

Δηλαδή, για να μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε, χρειαζόταν η δήλωση του κ. Πάνα για να καταλάβουμε ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ κινούνται και απευθύνονται στον ίδιο χώρο; Και ήταν όλα όσα είπε τόσο άγνωστα, ώστε να κινητοποιηθεί ολόκληρος ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης για αναδείξει το σενάριο συνεργασίας των δύο κομμάτων;

Στην πραγματικότητα, ο Απόστολος Πάνας δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να πει «φωναχτά» αυτό που συζητείται χαμηλόφωνα στους διαδρόμους όλων των κομμάτων. Κοινολόγησε ένα μυστικό… κοινής λήψης, ανοίγοντας και πάλι τη συζήτηση για τις πιθανότητες ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ να κληθούν στο μέλλον να καθίσουν στο ίδιο το τραπέζι…

Είχε προηγηθεί ο Χάρης Δούκας, που άνοιξε πρώτος το παράθυρο μιας μελλοντικής συνεργασίας, για να ακολουθήσουν κι άλλοι σύντροφοί του, που κρατούν συστηματικά χαμηλούς τους τόνους έναντι της ΕΛΑΣ και παραδέχονται δημόσια ότι η σύγκλιση του προοδευτικού χώρου μπορεί να αποτελέσει προϋπόθεση πολιτικής αλλαγής.

Προφανώς, δεν είναι οι μόνοι. Υπάρχουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ριγούν σε αυτή την προοπτική, υπενθυμίζοντας με κάθε ευκαιρία πώς διαχειρίστηκε ο Τσίπρας ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το ΠΑΣΟΚ, και θεωρούν την ΕΛΑΣ όχι συγκυριακό εκλογικό αντίπαλο, αλλά στρατηγικό ανταγωνιστή.

Το κρίσιμο σε όλη αυτή την ιστορία - και υπό αυτή την έννοια ο Πάνας δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να παραβιάσει ανοιχτές θύρες - είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αποκλείσει με απόφαση του συνεδρίου του κάθε πιθανότητα συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, γεγονός που υπενθυμίζει διαρκώς ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Αν, όμως, το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία και ταυτοχρόνως δεν καταφέρει να είναι αυτό το πρώτο κόμμα, όπως επιδιώκει, δεν ανοίγει αντικειμενικά η συζήτηση για τις συνεργασίες; Ακόμα κι αν το κλίμα με την ΕΛΑΣ παραμείνει πολεμικό εν όψει μιας δεύτερης εκλογικής Κυριακής, τι θα κάνουν τα δύο κόμματα, αν η ΝΔ δεν περάσει και τότε το κατώφλι της αυτοδυναμίας; Θα συνεχίσουν να συγκρούονται μέχρι το ένα να εξοντώσει το άλλο;

Στον δρόμο προς την κάλπη, ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ θα εξακολουθήσουν να αντιπαρατίθενται, διεκδικώντας τη δεύτερη θέση. Και η αναμέτρηση αυτή δεν μπορεί ούτε να ανασταλεί εν όψει μελλοντικών εξελίξεων ούτε να διεξαχθεί με… καλούς τρόπους. Η αντιπαράθεση είναι μέρος του εκλογικού παιχνιδιού. Ακόμα και η σκληρότερη. Όχι, όμως, ο πόλεμος. Γιατί στον πόλεμο μπορεί να σκοτωθούν και οι δύο!