Ακούγοντας ομιλίες του ΚΚΕ νοσταλγώ τις παλιές βεβαιότητες που τώρα μόνο το χιλιαστικό του ιερατείο εκφράζει: μία εργατική τάξη, ένα το κόμμα της, μία η παντοδύναμη θεωρία που εξηγεί και τις κοινωνικές διεργασίες και την ιστορική κίνηση. Αλλά τα πράγματα άλλαξαν. Έχει χαθεί η στέρεη σύνθεση της εργατικής τάξης σε μεγάλα παραγωγικά κέντρα, σε εργοστάσια, εργοτάξια, αγροτικές μονάδες. Αν, κατά τον Καστοριάδη, ο καπιταλισμός δημιούργησε τους ρόλους του επιχειρηματία του ρίσκου, του έντιμου δημόσιου λειτουργού και του αυστηρού δικαστή, θα λέγαμε ότι το συμβολικό επάγγελμα του νεοφιλελευθερισμού είναι ο ντελιβεράς. 

«Να παρέμβει ο στρατός εάν χρειαστεί για να σταματήσει τους μετανάστες στην Κρήτη». Αφροδίτη Λατινοπούλου

«Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε;» Μάκης Βορίδης

«Μόνη λύση η φύλαξη χερσαίων και θαλασσίων συνόρων από τις Ένοπλες Δυνάμεις και η σκληρή καταστολή της παράνομης εισβολής». Ηλίας Κασιδιάρης.

«Η φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες και για να γίνω κατανοητός εάν δεν υπάρχουν νεκροί. Η κόλαση πρέπει να φαντάζει παράδεισος σε αυτό που θα ζουν εδώ πέρα». Θάνος Πλεύρης