Μερικά φαινόμενα στον ΣΥΝ γεμίζουν σκεπτικισμό αφοσιωμένους φίλους και οπαδούς. Το αποτέλεσμα είναι πως χάθηκε ο ενθουσιασμός, η φλόγα πως επιχειρούσαμε κάτι καινούργιο, κάτι φρέσκο, κάτι που ενέπνεε στο να ενταχθείς στην προσπάθεια αδιαφορώντας για τις προσπάθειες και τις θυσίες που συνεπάγονταν. Πολλοί αναρωτιούνται: αξίζει τον κόπο να αναλωνόμαστε σε μια προσπάθεια χωρίς καμία προοπτική, εκτός του να συντηρήσουμε ένα μίζερο μικρό ποσοστό που κι αυτό είναι έξω από το "παιχνίδι" και νάχουμε μια ελάχιστη βάση να στηλιτεύσουμε τον δικομματισμό, τη φτώχεια, την ανεργία, την εξάρτηση και όλα τα κακά του σύγχρονου καπιταλισμού;

Πρέπει να μιλήσουμε με σοβαρότητα και ειλικρίνεια για τα ζητήματα που έχουν τεθεί ανοιχτά και καθαρά στο κόμμα μας με αφορμή την υποψηφιότητα για το Δήμο της Αθήνας. Χωρίς φανατισμούς, αλλά και χωρίς φόβους και υπεκφυγές.