Στον απόηχο της Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα στο Μπέλεμ (COP30), φαίνεται πως έννοιες όπως η οικολογική δικαιοσύνη, η μείωση των ανισοτήτων και ο αγώνας ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη περνούν σε δεύτερο πλάνο. Τη διαπίστωση αυτή καταδεικνύει η έκθεση των Τάσεων Βιωσιμότητας (Sustainability Trends Report 2025). Το 2025 αποτέλεσε έτος μετάβασης από την εποχή των διακηρύξεων σε οικονομίες που θα αναπτύσσονται χωρίς την πολιτική ηγεμονία των ΗΠΑ, καθώς η απόσυρσή τους από τη Συμφωνία του Παρισιού μειώνει τα κίνητρα για ΑΠΕ και ηλεκτροκίνηση και μεταβάλλει τον προσανατολισμό των επενδύσεων.

Το κορυφαίο επίτευγμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι η δημιουργία της ενιαίας εσωτερικής αγοράς. Ομως, η ενιαία αγορά είναι το μεγάλο θύμα σε κάθε δύσκολη καμπή.

Αυτό συνέβη στη δοκιμασία της πανδημίας COVID-19. Με την ευκαιρία της χαλάρωσης των δημοσιονομικών κανόνων στην πανδημία, τα πιο ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη –με πρώτη τη Γερμανία– ενίσχυσαν τις εθνικές επιχειρήσεις τους πολλαπλάσια από τις πιο αδύναμες χώρες, παραβιάζοντας τις αρχές της ενιαίας αγοράς, και στρέβλωσαν τους κανόνες ανταγωνισμού. Επιδοτούσαν τις επιχειρήσεις τους ώστε να διευρύνουν τα μερίδιά τους στις αγορές και να εκτοπίσουν τους ανταγωνιστές τους από τις φτωχότερες χώρες – στη συνέχεια, μάλιστα, κάποιους εξ αυτών τους εξαγόρασαν.

Xωρίς την καταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στη μετά Τσίπρα εποχή, χωρίς την αδυναμία της Νέας Αριστεράς να καθιερωθεί ως υπολογίσιμο εκλογικό ή, τουλάχιστον, ιδεολογικό, μέγεθος, χωρίς την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να αναδειχθεί σε ισχυρό δεύτερο πόλο, χωρίς όλα τα προηγούμενα, συζήτηση για κόμμα Τσίπρα δεν θα υπήρχε. Η επιτυχία τού υπό διαμόρφωση σχήματος θα ωθήσει στην ανασύνθεση του τοπίου της ευρείας Κεντροαριστεράς-Αριστεράς. Η ενδεχόμενη αποτυχία του θα επιτρέψει στο ΠΑΣΟΚ να επιβληθεί ως η μόνη ηγετική δύναμη –τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές και αμέσως μετά– στον εξασθενημένο κεντροαριστερό-αριστερό χώρο. Το νέο κόμμα Τσίπρα θα λειτουργήσει ως καταλύτης. Είτε επιτύχει είτε αποτύχει.

Στεγαστικό και δημογραφικό έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της προβληματικής, καθώς το κόστος της στέγασης για πολλά νοικοκυριά παίρνει όλο και πιο δυσβάστακτο χαρακτήρα. Άμεσα δεμένο με το στεγαστικό είναι και το δημογραφικό. Πώς να αυξηθεί η γεννητικότητα όταν σημαντικό τμήμα των νέων ηλικιών αντιμετωπίζουν χαμηλές αμοιβές εργασίας, ανεργία ή υποαπασχόληση και αυξημένα επίπεδα ενοικίων σε ένα περιβάλλον, όπου μεταφορές, υπηρεσίες υγείας, διατροφή, διαφθορά, εκπαίδευση, δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες επιβαρύνουν από παντού το περιορισμένο εισόδημά τους.