Πριν από λίγες εβδομάδες αναρτήθηκε στον χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου μια αφίσα της ΠΑΣΚΕ, της φοιτητικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., στην οποία ένα ανθρωπάκι κρατούσε μια βαριοπούλα και έσπαγε με αυτήν τις «50 αποχρώσεις του κομμουνισμού στη σχολή». Η αφίσα αποσύρθηκε πάραυτα, τα αποκαλυπτήρια όμως είχαν γίνει. Αποκαλυπτήρια ενός ψυχροπολεμικού αντικομμουνισμού που θύμιζε την αισθητική της Χούντας.

Οι «ακροκεντρώοι» έσπευσαν να την εγκρίνουν, αν και μάλλον θα ήθελαν να την έχει βγάλει η ΟΝΝΕΔ. Μα δεν ήταν ολοκληρωτισμός ο κομμουνισμός που κατέρρευσε, κάτι που έσπασαν οι λαοί του ανατολικού συνασπισμού; ρωτούσαν δήθεν με αφέλεια, αλλά με υψηλές δόσεις υστεροβουλίας. Λες και αυτό ήταν το θέμα, το αν ήταν ή όχι ολοκληρωτισμός ο κομμουνισμός.

Ανάγκη της κοινωνίας είναι να υπάρξει ένα κοινό προοδευτικό ψηφοδέλτιο. Αυτός είναι ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για τις επόμενες εκλογές και όπως τονίζει ο βουλευτής Ηλείας και γραμματέας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Δ. Καλαματιανός «είναι μια ειλικρινής πολιτική επιλογή που δείχνει ότι βάζουμε πάνω από όλα το συμφέρον της κοινωνίας και όχι το ποιος θα είναι δεύτερος, τρίτος ή τέταρτος». Πόσο μάλλον όταν διακυβεύονται βασικά κεκτημένα, όταν είναι σαφής η επιδίωξη του Κ. Μητσοτάκη για αναθεώρηση του άρθρου 16, ενώ μεθοδεύεται η συγκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών.

Η προσέλκυση ταλέντων από κάθε γωνιά της Γης γίνεται αντικείμενο έντονου διεθνούς ανταγωνισμού, καθώς ο άνθρωπος (το «ανθρώπινο κεφάλαιο») αναδεικνύεται στον κρίσιμο παράγοντα για την παραγωγικότητα, την καινοτομία, την ευημερία μιας κοινωνίας. Το αποτέλεσμα αυτού του ανταγωνισμού κρίνεται και από την μεταναστευτική πολιτική που ασκείται σε κάθε χώρα αλλ’ όχι μόνο από αυτήν. Κρίνεται κυρίως από το περιβάλλον που ισχύει για τους δικούς της πολίτες, από τις υποχρεώσεις, τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που αυτοί έχουν στη δική τους χώρα. Η ελκυστικότητα μιας χώρας για τους ταλαντούχους αλλοδαπούς, εξαρτάται απ’ το αν/πόσο φιλική είναι ή δεν είναι στους δικούς της πολίτες.

Υπάρχουν θέματα που δεν συζητιούνται ποτέ ήρεμα στην Ελλάδα. Το πρώτο εξάμηνο του 2015 είναι ένα από αυτά. Κάθε φορά που η πολιτική συγκυρία το απαιτεί, το αφήγημα εκείνης της περιόδου ανασύρεται από τα συρτάρια με χειρουργική ακρίβεια. Δεν πρόκειται για ιστορική μνήμη· πρόκειται για πολιτικό εργαλείο.

Η χρήση του 2015 ως ρητορικού όπλου έχει αποκτήσει συγκεκριμένη δομή. Σε κάθε ευκαιρία – προεκλογική περίοδος, δημοσκοπική πτώση της κυβέρνησης, άνοδος της Αριστεράς – επιστρατεύεται το ίδιο αφήγημα: το δραματικό εξάμηνο που φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, τα 100-200-300 δισ. που στοίχισε στην ελληνική οικονομία και, φυσικά, το «αχρείαστο» μνημόνιο που ακολούθησε. Η λογική είναι απλή: αν μπορέσεις να φορτώσεις έναν πολιτικό σχηματισμό με το ηθικό βάρος όλων αυτών των δεινών, δεν χρειάζεσαι επιχειρήματα για το παρόν.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει αλλάξει έξι πρωθυπουργούς τα τελευταία δέκα χρόνια. Είναι ένας ρυθμός αλλαγών που δεν έχει προηγούμενο σε όλη τη μακρά κοινοβουλευτική ιστορία αυτής της χώρας.

Ο Κάμερον παραιτήθηκε το 2016, επειδή έχασε το δημοψήφισμα για το Brexit, που ο ίδιος είχε αυτοκτονικά προκηρύξει. Η διάδοχός του, η κομψή Τερέζα Μέι, παραιτήθηκε μέσα σε τρία χρόνια, όταν αποδείχθηκε αδύναμη να πετύχει το ακατόρθωτο: να φέρει μια συμφωνία εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που να είναι πιστή στην ετυμηγορία του δημοψηφίσματος χωρίς να είναι εντελώς ανεφάρμοστη ή απολύτως καταστροφική για τη χώρα. Την διαδέχθηκε η επιτομή του κυνισμού, ο Μπόρις Τζόνσον. Παραιτήθηκε ντροπιασμένος σε δυόμισι χρόνια. Η επόμενη, η Λιζ Τρας, έμεινε μόνον 49 μέρες. Και ο μεθεπόμενος, ο Ρίσι Σούνακ, άντεξε 20 μήνες.

Μετά την ανακοίνωση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα προτείνω να συγκληθεί το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Θεωρώ ότι η πρόταση που θα πρέπει να κατατεθεί για απόφαση του Συνεδρίου θα πρέπει να είναι η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ του στο νέο κόμμα! Αυτό σημαίνει ότι το όνομα και σήμα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κατατίθεται στον Άρειο Πάγο, και η περιουσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και η κρατική επιχορήγησή του μεταβιβάζεται εξ ολοκλήρου στο νέο κόμμα.

Αιφνιδιαστική κατάληψη της Ταϊβάν από την Κίνα ή αιφνιδιαστική διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας, μια κίνηση που θα έκλεινε οριστικά και σε βάρος του Πεκίνου την επανένωση της Κίνας; Η καρδιά του προβλήματος είναι ότι και οι δύο επιλογές κινούνται στη λογική της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, όπου η προσπάθεια επιβράδυνσης και, πολύ περισσότερο ματαίωσης, μιας δυσμενούς εξέλιξης τελικά την επισπεύδει. 

Το θαλάσσιο στρατιωτικό drone «ουκρανικής κατασκευής και κυριότητας» στη Λευκάδα, θέτει ευθέως ένα τεράστιο ζήτημα: αυτό της οικολογικής καταστροφής και περιβαλλοντικής ασφάλειας στη χώρα μας και στις χώρες της ευρύτερης Μεσογείου. Πέραν των καταστροφικών επιπτώσεων για την οικονομία, τουρισμό κλπ. Πέραν των τεράστιων κινδύνων για την ασφάλεια των πολιτών και της της ναυσιπλοΐας. Πέραν των διαστάσεων εθνικής ασφαλείας για τη χώρα μας και για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Πέραν των τεχνικού ενδιαφέροντος διαπιστώσεων για τη λειτουργία και την καταστροφική αποτελεσματικότητά του.