Σε δημοσιονομική κρίση βυθίζεται η Ελλάδα χωρίς να διαφαίνεται αυτήν την ώρα καμμία προοπτική διεξόδου. Οι φετεινοί στόχοι για τη συγκράτηση του ελλείμματος έχει πλέον αποκλεισθεί να προσεγγισθούν, ενώ πολύ δυσχερέστερη διαγράφεται η διαχείριση το 2006. Σχέδιο για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης δεν υφίσταται, ούτε καν στο στάδιο της προεργασίας, καθώς η κυβέρνηση εμμένει στην τακτική του "βλέποντας και κάνοντας".

Η θαυμαστή ικανότητά μας να ελαχιστοποιούμε τα πλεονεκτήματα και να μεγιστοποιούμε τις αδυναμίες μας, δοξάστηκε για άλλη μια φορά στη συζήτηση για την αυτοδιοίκηση. Η χαρακτηριστική στρεψοδικία μας σ’ όλο της το μεγαλείο.

Αναφερόμενος στο βιβλίο «Η πολιτική ως επάγγελμα» (Ρolitik als Βeruf) του Μαξ Βέμπερ, ο Τριεστανός φιλόλογος και φιλόσοφος Κλάουντιο Μάγκρις διακρίνει δυο ηθικές. Την ηθική της πεποίθησης και την ηθική της ευθύνης.

Ο απόηχος των εκδηλώσεων και των αναφορών στην Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών δεν έχει σβήσει. Ακούστηκε αρκετές φορές ένας στερεότυπος αφορισμός, που σε πολλές περιπτώσεις παρεισέφρεε στις αναλύσεις και στις ομιλίες, χωρίς απαραίτητα να κινεί την προσοχή:

Πολλά ειπώθηκαν πριν από το λόγο του Βρετανού πρωθυπουργού στο Στρασβούργο. Ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι έχει αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι, επρόκειτο να ανακοινώσει τα σχέδιά του για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ ο γαλλο-γερμανικός άξονας έπνεε τα λοίσθια μετά το όχι των Γάλλων και των Ολλανδών. Τελικά, ο λόγος του αιφνιδίασε.

Οταν η συνδικαλιστική Αριστερά αντιδρούσε εντονότατα, τότε, με την ψήφιση του ν. 3029/02 προέβλεπε ταυτοχρόνως και τις σημερινές εξελίξεις, όπως όλοι τις βιώνουμε. Η ίδια αντίδραση υπήρξε και στη σειρά των νομοθετημάτων που εισήγαγε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία 7 χρόνια της διακυβέρνησής της.