Αμέσως μετά τον αγώνα της ΕΟΚΑ, όταν η εξουσία έφυγε από τα χέρια των Εγγλέζων και πέρασε στα χέρια των αμούστακων αγωνιστών, η Κύπρος ήταν μια χώρα με μικρή οικονομία. Ο πληθυσμός ήταν ως επί το πλείστον αγροτικός. Η οικονομία ελεγχόταν από την ολιγάριθμη αστική τάξη που ζούσε στις μικρές πόλεις των 30.000 κατοίκων.
Το ιδιαίτερο στίγμα στη σημερινή φάση του Κυπριακού το καθορίζει κυρίως η σαφής και διακηρυγμένη επισήμως θέση της Γαλλίας, ότι στο πλαίσιο επέκτασης του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ενωσης και με τα 10 νέα κράτη-μέλη της Ενωσης , που υπέγραψε στις 29 Ιουλίου, η Τουρκία έχει υποχρέωση ν’ αναγνωρίσει επίσημα την Κύπρο χώρα-μέλος της Ε.Ε.
Ο ΣΥΝ μέσα από ιδιαίτερα έντονη συζήτηση στην ΚΠΕ του κατέληξε, κατά πλειοψηφία με 56 ψήφους υπέρ και 29, σε μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή σε ότι αφορά την καταρχήν διάταξη των δυνάμεών του στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006.
Το φυσικό αέριο (ΦA) είναι καλύτερο καύσιμο από το πετρέλαιο: πιο φθηνό, πιο καθαρό και πιο ασφαλές στην προμήθειά του.
H Ελλάδα προχώρησε σε μια σοβαρή επένδυση για την εισαγωγή ΦA και τον εμπλουτισμό του ενεργειακού συστήματος της χώρας, αλλά όπως πάντα με τις συνήθεις καθυστερήσεις και αδυναμίες.
«Η περεστρόικα και η «νέα σκέψη» «άνοιξαν το δρόμο στην παγκοσμιοποίηση», τονίζει ο εμπνευστής τους Μιχαήλ Γκορμπατσόφ σε συνέντευξή του στον Νέιθαν Γκάρντελ του «Γκλόμπαλ Βιουπόιντ» με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 20 χρόνων από το πείραμα Γκορμπατσόφ που άλλαξε άρδην τον κόσμο.
Εικόνες θλιβερές, αισθητικά αποκρουστικές δείχνουν τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ για τη συμπεριφορά των νεοελλήνων στις ελεύθερες παραλίες, όσες έχουν απομείνει ακόμα. Ικανός αριθμός συμπολιτών μας και μεταναστών ασχημονούν εις βάρος του περιβάλλοντος, φυτεύοντας τ’ αποτσίγαρα στην άμμο, αφήνοντας ή πετώντας τα σκουπίδια, πάσης φύσεως, στους θάμνους, στα δέντρα ή όπου φανταστεί κανείς!
Άμος Οζ, ΤΑ ΝΕΑ, The Times, Δημοσιευμένο: 2005-08-25
Οι Εβραίοι έποικοι της Γάζας και της Δυτικής Όχθης έχουν ένα όνειρο για το μέλλον του Ισραήλ. Έχω και εγώ ένα όνειρο για το μέλλον του Ισραήλ. Ωστόσο, το δικό τους γλυκό όνειρο είναι ο δικός μου εφιάλτης, ενώ τα όνειρά μου μοιάζουν σε αυτούς με δηλητήριο.
Η διαμάχη για το αν η ισλαμική τρομοκρατία θα πρέπει να χρεωθεί σε εγγενή αίτια ή στην πολιτική που ακολουθεί η Δύση άρχισε και σίγουρα θα συνεχιστεί. Τα εκατέρωθεν επιχειρήματα τα ξέρουμε. Εκείνο όμως που πέρασε απαρατήρητο είναι ότι και οι μεν και οι δε συμφωνούν σε κάτι βασικό: ότι οφείλουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στις δύο εκδοχές.
Πριν από λίγο καιρό, η σκέψη ότι παρακολουθούνται όλοι οι κάτοικοι μιας χώρας -ή του πλανήτη- αποτελούσε επιστημονική φαντασία. Τα χρόνια πέρασαν, ο εφιάλτης του Τζ. Οργουελ και ο Μεγάλος Αδελφός γίνονται σιγά σιγά πραγματικότητα.
Όταν πέσεις σε κινούμενη άμμο, δεν πρέπει, λένε, να χτυπάς τα πόδια ελπίζοντας μάταια ότι θα βρεις στέρεο έδαφος για να βγεις. Kαλύτερα να περιμένεις να σε τραβήξουν. Tα τελευταία τρομοκρατικά χτυπήματα στο Λονδίνο μάς θύμισαν ότι από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και μετά ο κόσμος έγινε κινούμενη άμμο.
ΠΟΛΥΣ ΛΟΓΟΣ γίνεται για την εισβολή των κινέζικων προϊόντων και την «απειλή» που αντιπροσωπεύουν για την εγχώρια παραγωγή. Λίγη σχετικά σοβαρή συζήτηση γίνεται, ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα, για την ανάδυση της Κίνας ως μείζονος σημασίας οικονομική δύναμη.
Η ουσιαστική προώθηση της αποκέντρωσης προϋποθέτει βαθιές τομές και ρήξεις με κατεστημένα συμφέροντα, ιδεολογίες και πρακτικές, ώστε να προκύψει μια ριζοσπαστική στη λειτουργία και αποτελεσματική στη δράση της πολιτεία .
