Περισσότερη δημοκρατία, λιγότερα αδιέξοδα

Εξαιτίας της παρακμής και της σύγχυσης που μας περιβάλλει, επιβάλλεται συχνά να υπενθυμίζουμε τα αυτονόητα. Η δημοκρατία λοιπόν είναι το καλύτερο πολίτευμα για μια κοινωνία και ο καλύτερος τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας ενός πολιτικού φορέα.

Όχι γιατί έτσι λαμβάνονται οπωσδήποτε οι σωστές αποφάσεις – αυτό κρίνεται πάντα εκ των υστέρων - αλλά γιατί τις παίρνουμε όλοι μαζί και κατά πλειοψηφία και είμαστε συνδρώντες, συμμετέχοντες και συνυπεύθυνοι. Γι` αυτό η δημοκρατία μπορεί να είναι πιο αργή αλλά στο τέλος αποδεικνύεται πάντοτε πιο αποτελεσματική. Είναι έτσι κι αλλιώς λάθος να ταυτίζουμε πάντοτε την ταχύτητα με την αποτελεσματικότητα. Έχει γράψει θαυμάσια πράγματα επ` αυτού ο Καστοριάδης, για να τον θυμηθούμε κι αυτόν.

Αυτά τα αυτονόητα τείνουμε να τα ξεχνάμε στο Κίνημα Αλλαγής. Και επειδή η μέχρι στιγμής συγκρότησή του έχει προχωρήσει κάπως «αντικανονικά», με διορισμούς και ποσοστώσεις αντί για εκλογές, χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσοχή και ευαισθησία στη συμμετοχή στις αποφάσεις και στη συλλογικότητα έως ότου επέλθει η εσωκομματική κανονικότητα. Σημαντικές αποφάσεις, όπως π.χ το αίτημα για εκλογές ή η απόρριψη της Μακεδονίας του Ίλιντεν, δεν μπορεί να λαμβάνονται χωρίς διαβούλευση, γιατί ακόμα και αν είναι ορθές απομειώνεται η δυναμική της στήριξής τους. Και μετά αρχίζουν τα όργανα στα ΜΜΕ περί δυσαρεσκειών, συγκρούσεων και αποκλίσεων και το Κίνημα Αλλαγής όχι μόνο δίνει την καθόλου ελκυστική εντύπωση μιας συνομοσπονδίας από βαρόνους και φεουδάρχες, αλλά γίνεται και πιο ευάλωτο στις εκ δεξιών και εξ ευωνύμων πιέσεις.

Μία είναι η απάντηση σ` αυτά τα φαινόμενα. Περισσότερη δημοκρατία. Που σημαίνει να προχωρήσουμε αποφασιστικά και ταχύτερα από το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα, σε ένα πλήρως ενιαίο κόμμα με ενιαία Κ.Ο και εκλεγμένα δημοκρατικά νομιμοποιημένα όργανα. Εδώ και τώρα. Όπως είχαν ζητήσει εξ αρχής ο Θεοχαρόπουλος, ο Καμίνης και ο Ανδρουλάκης. Χρειαζόμαστε εμβάθυνση, αν θέλουμε να έχουμε και διεύρυνση με τη συμμετοχή περισσότερων πολιτών. Στα μεσαία στελέχη και στη βάση, αλλά όχι απ` ό,τι φαίνεται στην κορυφή, τα πράγματα μοιάζουν ήδη ώριμα. Τα οφέλη θα ήταν πολλαπλά. Το εγχείρημα θα αποκτούσε εκ νέου δυναμική με σταθεροποίηση των ποσοστών του σε διψήφιο νούμερο. Η δημοκρατία και η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων θα μείωνε την γκρίνια και τις τριβές και δεν θα επέτρεπε την εύκολη αμφισβήτησή τους. Οι ένθεν και ένθεν εξωγενείς πιέσεις δεν θα έπιαναν εύκολα τόπο. Επιπλέον, η κα Γεννηματά θα ήταν ακόμα πιο ισχυροποιημένη ως επικεφαλής. Και το κυριότερο, θα εκπέμπαμε προς την κοινωνία αυτό που από την αρχή ευαγγελιστήκαμε, ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κόμμα πραγματικά νέο με πλήρη συμμετοχή, δημοκρατία και διαφάνεια οριζοντίως και καθέτως.

Και την έχουμε βαθύτατα ανάγκη την επιτυχία του Κινήματος Αλλαγής. Και η χώρα συνολικά, για να ξεφύγει από τις συμπληγάδες του εθνικολαϊκισμού και του συντηρητισμού, και ο καθένας μας προσωπικά για να έχει ένα τόπο να αναπνέει πολιτικά. Περισσότερη λοιπόν δημοκρατία για λιγότερα αδιέξοδα. Και μην ξεχνάμε ότι το κόμμα είναι, τηρουμένων των αναλογιών, η μικρογραφία της κοινωνίας που θέλεις να εγκαθιδρύσεις, όπως θα έλεγε και ο Γκράμσι, για να τον θυμηθούμε κι αυτόν.