Υδρογόνο, γεγονότα και σχόλια

Το μικρό σχόλιο που ακολουθεί είναι συνέπεια της σημασίας που αποκτά το πρώτο και πιό διαδεδομένο στοιχείο του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων, δηλ. του Υδρογόνου (που είναι συσσωρευτής και μεταφορέας ενέργειας): στα πλαίσια του Next Generation Eu και Green Deal, της μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 55% μέχρι το 2030 και του ελληνικού κυβερνητικού ενεργειακού νεφελώματος. Αφορμή δε είναι η έγκριση του ιταλικού Next Generation Eu από τη μεριά της σε κρίση Κυβέρνησης. ΄Εγκριση που πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία με τους κοινωνικούς φορείς και το Κοινοβούλιο, ώστε να αποσταλεί το γρηγορότερο δυνατό στις Βρυξέλλες, δαφορετικά... δεν γίνονται ορατά τα 209 δις, Ευρώ.

H Eυρωπαϊκή Επιτροπή, από τον περασμένο Ιούλη, επισημοποίησε τους στόχους της για την παραγωγή υδρογόνου (ηλεκτρόλυση του νερού) με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), δηλ. «Πράσινο Υδρογόνο». Σύμφωνα με αυτούς τους στόχους, η Ε.Ε. πρέπει να έχει, μέχρι το 2030, εγκαταστάσεις για ηλεκτρόλυση ισχύος 40.000 ΜW. Ενώ ο ενδιάμεσος στόχος για το 2024 είναι 6.000 ΜW, που να είναι σε θέση να παράγουν 1 εκατ. τόννους «πράσινου υδρογόνου»: ήδη είναι υπό εγκατάσταση 2.300 MW. ΄Ετσι για το 2050 το εν τέταρτο της ηλεκτρικής ενέργειας θα χρησιμοπιείται για την παραγωγή υδρογόνου. Η πρόταση αυτή του Next Generation Eu - που πολύ δύσκολα θα αλλάξει oυσιαστικά (μόνο προσς το καλύτερο), λόγω της θέσης του Προέδρου Ματαρέλλα - κινείται στα πλαίσια των τριών πυλώνων της ενεργειακής στρατηγικής της Ε.Ε., που είναι καταρχήν ένα «κυκλικό» ενερεγειακό σύστημα με την ενεργειακή αποδοτικότητα στο κέντρο. Δεύτερον, στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κάλυψη των τελικών καταναλώσεων με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από ΑΠΕ. Τρίτον, σε τομείς όπου η ηλεκτροποίηση είναι δύσκολη, προωθούνται καθαρά καύσιμα όπως βιοκαύσιμα, βιοαέριο και βασικά «πράσινο υδρογόνο». H ιταλική επιλογή που ακολουθεί, για το υδρογόνο, δρόμο που χάραξαν ήδη η Γερμανία και η Γαλλία, είναι ενδιαφέρουσα, όχι τόσο για τα 2 Δις. για υδρογόνο και την κάλυψη του 2% της τελικής κατανάλωσης και τις θέσεις εργασίας, όσο για τους στόχους της. Οι στόχοι αυτοί είναι επτά και σημαντικοί, και αναφέρω όσους στον ίδιο βαθμό αφορούν αναλογικά και την Ελληνική ενεργειακή πραγματικότητα.

-α. Παραγωγή υδρογόνου σε εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές περιοχές, με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από τοπικές ΑΠΕ και που θα χρησιμοποιείται στην τοπική βιομηχανία, βιοτεχνία, μεταφορές, κλπ. Θα μπορούσε έτσι να δημιουργηθούν 4-5 «Κοιλάδες Υδρογόνου» και σημαντικές θέσεις εργασίας.

-β. Η διαδικασία τροφοδότησης των νέων θερμοηλεκτρικών σταθμών Φ.Α. (φυσικού αερίου) που θα κατασκευασθούν δίπλα στους ανθρακικούς, για να μην έχει επιπτώσεις το κλείσιμό τους τοπικά, καθώς και στην ισορροπία του ηλεκτρικού συστήματος. Ο βασικός όμως λόγος είναι ότι η μελέτη, ο σχεδιασμός και η κατασκευή των καυστήρων, που θα επιτρέπουν σταδιακά τη χρήση Υδρογόνου μέχρι το 70% (σήμερα είναι γύρω στο 15%) - χωρίς τη διακοπή της λειτουργίας - που θα είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 40%. Η συνέπεια θα είναι οι ατμοστρόβιλοι να ενσωματοθούν σταδιακά στο νέο ενεργειακό μείγμα.

-γ. Χρησιμοποίηση του Υδρογόνου σε βιομηχανίες που δύσκολα μπορεί να εγκαταληφθούν όπως π.χ. η βιομηχανία του σιδήρου και χάλυβα, στις διάφορες φάσεις της. Ήδη προβλέπεται η χρησιμοποιησή του στο Xαλυβουργείο (ΙLVA) του Ταράντου, που είναι το μεγαλύτερο της Ε.Ε., για την μετάβαση προς την παραγωγή του «πράσινου χάλυβα». Ακόμα δε προοπτικά σε δυιλιστήρια, τσιμεντοβιομηχανία, χημική βιομηχανία, χαρτοβιομηχανία κλπ .

-δ.Η χρησιμοποίηση του Υδρογόνου στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Η επένδυση αυτή αποσκοπεί να εισάγει στο σύστημα τρένα που θα τροφοδοτούνται με υδρογόνο. Τα τρενα αυτά - έχει αρχίσει ήδη η διαδικασία – μπορεί να αντικαταστήσουν τα κινούμενα με ντήζελ, εκεί που η επέκταση της ηλεκτροκίνησης είναι ασύμφορος. Από τα ολίγα παραπάνω και παρατηρούμε ότι η δεύτερη μεταποιητική βιομηχανία της Ε.Ε. προσπαθεί να απαντήσει στους φιλόδοξους στόχους που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το υδρογόνο για το 2030, με ενδιάμεσο σταθμό το 2024. Πρόκειται για ένα «Ευρωπαϊκό Οικοσύστημα του υδρογόνου» στο οποίο η προσφορά και η ζήτηση του πράσινου υδρογόνου θα αλληλοεπιδράσουν σε παραγωγικούς τομείς όπως η χημική βιομηχανία, η σιδηροχαλυβουργία, οι μεταφορές κλπ., και όπου προβλέπονται επενδύσεις πάνω από 400 δις. ώς το 2.030. Πρόκειται, κατά κάποιον τρόπο, για μια πραγματική οικονομική επανάσταση.

Y.Γ.G.B.Zorzoli Πρόεδροs FREE (Συντονιστικό ΑΠΕ και ενεργειακής αποδοτικότητας) « ..Θα μπορούσε να γίνει παρέμβαση στην Ε.Ε να χρηματοδοτήσει την εγκαστάσταση τεχνολογικών λύσεων στους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς Φ.Α ,ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν υδρογόνο μόλις αυτό θα είναι διαθέσιμο στην αγορά και να απελευθερωθούμε έτσι το γρηγορότερο από το Φ.Α».