Σε πνεύμα εθνικής συνεννόησης

Ισως, απλά, επιβεβαιώνεται ότι αφού περπατηθούν όλοι οι άλλοι δρόμοι, τότε το πολιτικό σύστημα της χώρας δοκιμάζει να ακολουθήσει τον δρόμο της λογικής. Οπως και να ’χει, φαίνεται μια διάθεση για ανακωχή στις κομματικές συγκρούσεις για το θέμα του εμβολιασμού. Η εβδομάδα που άρχισε στον απόηχο της σύγκρουσης για το bonus των 150 ευρώ, της ακραίας δήλωσης ότι η αντιπολίτευση κάνει υγειονομικό σαμποτάζ και της ανταπάντησης ότι η κυβέρνηση ευθύνεται για την εμβολιαστική αποτυχία, έκλεισε με την Φ. Γεννηματά να τονίζει ότι ο εμβολιασμός είναι εθνικός στόχος κι ότι απαιτείται συνεννόηση για να επιτευχθεί και τον Αλ. Τσίπρα να κάνει έκκληση στους πολίτες να εμβολιαστούν και να φέρουν προστατευτική μάσκα.

Η αντιπολίτευση απομονώνει τους πολακοβελόπουλους. Κάνει ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση, που θα ήταν ευκταίο να βρει ανάλογη ανταπόκριση από την κυβερνητική πλευρά. Είναι κυρίως ευθύνη της κυβέρνησης να προχωρήσει στις αναγκαίες κινήσεις για να αποκατασταθεί μια συνεννόηση, να απαλλαγεί ο στόχος του μαζικού εμβολιασμού από την κατάρα της κομματικής πόλωσης, ώστε να τον πετύχουμε. Δεν υπάρχει αμφιβολία: η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική σήμερα αν κάποιος είχε σηκώσει το τηλέφωνο να μιλήσει με τους άλλους, πράγμα που (εύκολα…) θα είχε οδηγήσει σε κοινή στάση απέναντι στον σκοταδισμό και τις δεισιδαιμονίες. Τέτοιες κινήσεις εμπνέουν εμπιστοσύνη στη δημοκρατία, ενισχύουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στην επιστήμη, αλλά και στον εαυτό της.

Τέτοιες χρειαζόμαστε. Κινήσεις υπέρ της συνεννόησης, για να επιταχυνθεί ο εμβολιασμός και για να διαμορφωθεί ασφαλέστερο έδαφος για τον όλο σχεδιασμό του πολέμου κατά της πανδημίας. Στα τρία προβλήματα που ταλανίζουν όλο τον κόσμο, τη διάδοση της παραλλαγής «Δέλτα», τη χαλάρωση των μέτρων προστασίας και την απροθυμία για εμβολιασμό που θα χτίσει τείχος ανοσίας, δεν είναι ανάγκη στα καθ’ ημάς να προσθέτουμε και ένα τέταρτο, την κομματική πόλωση και τον εξ αυτής άνευ ουσίας διχασμό στα αυτονόητα. Αντιθέτως, μια ευρύτερη συνεννόηση θα προσέφερε ασφαλές έδαφος (και για την ταλαντευόμενη εκτελεστική εξουσία και για τους διστακτικούς επιστήμονες…) ώστε να αναληφθούν δράσεις έγκαιρα, προληπτικά, χωρίς αναβολές – όχι εκ των υστέρων. Είναι αυτό που έχουμε ανάγκη, καθώς το 4ο κύμα της πανδημίας εξαπλώνεται στην επικράτεια. Αν δεν εμπεδωθεί ένα πνεύμα εθνικής συνεννόησης για τα αυτονόητα, το κόστος θα είναι βαρύ σε ανθρώπινες ζωές –λένε οι δυσοίωνες προβλέψεις ειδικών. Ισως είναι βαρύ και για την οικονομία. Ας μην αγνοούμε ότι τα τουριστικά έσοδα θα κυμανθούν γύρω στα 6 δισ. – έναντι προβλέψεων 8-9 δισ. Η οικονομική μεγέθυνση θα είναι συγκρατημένη – ορισμένες (όψιμες) υπεραισιόδοξες προβλέψεις θα διαψευστούν. Η αγορά είναι δαγκωμένη, γιατί ο φόβος για το αύριο ψαλιδίζει την κατανάλωση. Κάποια επιχειρηματικά σχέδια «κάνουν κράτει». Και το Χρηματιστήριο γλιστρά. Λοιπόν: ορισμένες απώλειες ήταν/είναι αναμενόμενες. Το ζήτημα είναι να μην αντιστραφεί η τάση και να μη θολώσει η καλή εικόνα που έχει αρχίσει να δημιουργείται για τη χώρα διεθνώς. Προς τούτο, χρήσιμο θα ήταν οι πολιτικοί αρχηγοί να θέσουν σε καραντίνα τους οπλαρχηγούς της πόλωσης. Και, με κάποιον τρόπο, να επιδιώξουν μια συνεννόηση.