Τα αποτελέσματα, οι αιτίες και οι ευθύνες

Μετά την άτακτη (;) υποχώρηση της Αμερικής και των συμμάχων της, έχουμε εκ νέου την παλινόρθωση των Ταλιμπάν και την εκ νέου δημιουργία χαλιφάτου στο Αφγανιστάν. Αυτό είναι επομένως το κύριο ζήτημα με το οποίο η ΕΕ και η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να ασχοληθεί. Σαράντα εκατομμύρια Αφγανοί θα βιώσουν τη φρικώδη βία των Ταλιμπάν, οι αποτρόπαιες εικόνες που ο ISIS μετέδιδε για «παραδειγματισμό» από το Χαλιφάτο Ιράκ - Συρίας θα είναι η ζωή τους. Αντρες υποταγμένοι κι αναλώσιμοι θύτες και θύματα. Αόρατες γυναίκες, σκλάβες. Κορίτσια βιασμένες νύφες, εκτός εκπαίδευσης. Καταστροφή πολιτιστικών αγαθών αιώνων. Απαγόρευση της μουσικής, του κινηματογράφου, του θεάτρου, των Τεχνών. Ακόμη και το εθνικό παιχνίδι των Αφγανών, το πέταγμα χαρταετών, απαγορεύεται. Ζόφος.

Επίσης, εξ ορισμού το Αφγανιστάν θα συνδεθεί με την τζιχάντ παγκόσμια, θα την ενισχύσει και θα ενισχυθεί από αυτήν. Οι τρομακτικές ενέργειες της Τζιχάντ θα προσπαθήσουν να επανέλθουν. Ωστόσο, αντί η διεθνής κοινότητα και η ΕΕ να επικεντρωθεί σε αυτό σιγά-σιγά αλλά σκόπιμα και μεθοδευμένα, ασχολούμεθα με το επικείμενο προσφυγικό κύμα, αποκλειστικά. Ασχολούμενοι με ένα από τα αποτελέσματα (προσφυγικό), αποκρύπτουμε την αιτία (χαλιφάτο) και τις ευθύνες (Αμερική, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Συμμαχία).

Βεβαίως θα υπάρξει προσφυγικό κύμα και η έντασή του θα εξαρτηθεί από την ασκούμενη βαρβαρότητα και βία από το Αφγανιστάν - Χαλιφάτο.

Το πρώτο και κύριο λοιπόν είναι η άσκηση θεσμικής πίεσης στο χαλιφάτο από τα κράτη μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ, την Αμερική, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Δεν αναφέρομαι σε διπλωματική απομόνωση του Αφγανιστάν αλλά αντίθετα, σε διπλωματική περικύκλωση υπό την απειλή μέτρων, όπως εμπάργκο, κατάσχεσης προσωπικών και εταιρικών λογαριασμών, τη μέθοδο «λίγα για λίγα, πολλά για πολλά» στις οικονομικές σχέσεις. Μεθόδους που έτσι κι αλλιώς έχουν χρησιμοποιηθεί σε άλλες περιπτώσεις, δίκαια ή άδικα. Η τεχνογνωσία υπάρχει (Ιράν, Κούβα, Ν. Αφρική, Λευκορωσία κ.ά.).

Φοβάμαι βέβαια, πως ο «ελεύθερος κόσμος» θα συνεχίσει τα γεωπολιτικά του παιχνίδια, γοητευμένος περισσότερο από τον πλούτο των σπάνιων γαιών, των άλλων ορυκτών και των ναρκωτικών απʼ ό,τι φοβισμένος από την κατάρρευση των διακηρυγμένων αρχών και αξιών του.

Το προσφυγικό κύμα τώρα θα είναι μεγάλο αλλά σαφώς μικρότερο σε όγκο και πυκνότητα χρόνου, απʼ ό,τι οι σύροι πρόσφυγες το 2015 (1.300.000 σε 10 μήνες).

Να πάρουμε υπόψη ότι στην πορεία προς την ΕΕ, μεσολαβούν χώρες όπως το Πακιστάν, το Ιράν, η Τουρκία με μεγάλες κοινότητες Αφγανών, όπως και στη συνόρευση με πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, με έντονο το ισλαμικό αποτύπωμα.

Παράλληλα παραμένει δεδομένο ότι, η αντιμετώπιση των προσφύγων υπόκειται στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Δεν επαφίεται δηλαδή στην πολιτική βούληση της κάθε χώρας και της κάθε κυβέρνησης. Τήρηση των κανόνων του Κράτους Δικαίου λοιπόν. Υπαρξιακό ζήτημα για την ΕΕ και τη χώρα μας.

Υπό αυτή την έννοια, αποτελεί προσβολή για τη χώρα μας, η ταύτιση του κ. Μηταράκη αλλά δυστυχώς και του ίδιου του κ. Μητσοτάκη, με απόψεις κατάργησης των κανόνων του Κράτους Δικαίου, σε βαθμό μάλιστα «σύγκρουσης» με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Σασόλι.

Τελειώνοντας, το τι πρέπει να γίνει περιέχεται στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία από 9/15 για την ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του Προσφυγικού, προσαρμοσμένες στις νέες συνθήκες:

1. Σύγκληση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την αντιμετώπιση του κυρίως προβλήματος που είναι η ίδρυση του χαλιφάτου στο Αφγανιστάν.

2. Επαναφορά της υποχρεωτικής μετεγκατάστασης σε όλη την EΕ.

3. Επαναδημιουργία του αλγόριθμου υποχρεωτικής κατανομής σε όλα τα κράτη μέλη (πρόταση Συμβουλίου Υπουργών Εσωτερικών, Μάλτα 12/12).

4. Στην υποχρεωτική μετεγκατάσταση αφγανών προσφύγων να εμπλακούν όλες οι χώρες της συμμαχίας που έδρασε στο Αφγανιστάν και στο ΝΑΤΟ.

5. Δημιουργία camp ασφαλών χωρών σε όλες τις χώρες του δρόμου από το Αφγανιστάν προς την Ευρώπη. Υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με χρηματοδότηση από όλες τις χώρες της Συμμαχίας, το ΝΑΤΟ, την EΕ.

6. Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Επιστροφών.

7. Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου.