Γενναίες αποφάσεις

Εν όψει της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, το προσεχές Σαββατοκύριακο, για την έγκριση των Θέσεων προς το Έκτακτο Συνέδριό του Φεβρουαρίου, πέντε μήνες πριν τις ευρωεκλογές του Ιουνίου, κατατέθηκε η Πρόταση των Κ.Ζαχαριάδη, Θ.Θεοχαρόπουλου και Γ.Ραγκούση, μελών της Πολιτικής Γραμματείας.

Αυτή συνοψίζεται στην υλοποίηση, στην πράξη, του πνεύματος της Ιδρυτικής Διακήρυξης για να «αποτελέσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το κόμμα της μεγάλης Κεντροαριστεράς, τον κύριο εκφραστή της μεγάλης Προοδευτικής Παράταξης στη χώρα μας, που εκφράζει και - κυρίως - ενώνει τους πολίτες από την Αριστερά μέχρι το Κέντρο που δεν ενσωματώνεται στη στρατηγική της συντηρητικής παράταξης».

Και επειδή αυτό εκφράζεται με διάφορες παραλλαγές, αλλά στην πράξη δεν γίνεται τίποτα, ή ελάχιστα πράγματα, εν πολλοίς και αντιφατικά, επαναφέρεται, ΟΡΘΩΣ, η πρόταση για ΕΝΤΑΞΗ, πλέον, του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ στην Πολιτική Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωκοινοβουλίου, στην οποία όλα τα τελευταία χρόνια προσκαλείται και αποδέχεται να συμμετέχει ως παρατηρητής.

Η θεμελιώδης αυτή επιλογή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενόψει μάλιστα των επερχόμενων ευρωεκλογών, έχει μια εντονότατη ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ. Θα αποτελεί, αν γίνει αποδεκτή, την πιο πειστική απόδειξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όχι απλώς εννοεί αλλά ότι εργάζεται και στην Ελλάδα και στη Ευρωπαϊκή Ένωση, ως δύναμη της Αριστεράς, για μια ισχυρή πληθυντική Κεντροαριστερά. Πρωταγωνιστική δύναμη και ικανή να συμβάλλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των μεγάλων επίδικων των καιρών, στην κλιματική κρίση, την υγειονομική κρίση, την οικονομική κρίση, τους εθνικισμούς, την άνοδο της ακροδεξιάς, την αντιπροσφυγική περιχαράκωση. Πολιτικό αντίπαλο και αντίβαρο στη Δεξιά και στην επελαύνουσα Ακροδεξιά. Αποτρεπτική δύναμη της διαιώνισης της συντηρητικής κυριαρχίας στη χώρα μας, με απτό προγραμματικό πλαίσιο και άμεση προοπτική διακυβέρνησης.

Η Πρόταση αυτή στον πολιτικό μας χώρο, δεν είναι νέα. Έχει κατά καιρούς διατυπωθεί. Είχε όμως στοιχεία ανεπικαιρότητας. Είναι αυτό που λέμε… δεν είχαν ωριμάσει οι συνθήκες! Ενθυμούμαι, πριν από 32 χρόνια(!) στα τέλη του 1991, όταν οι σύντροφοι/ισσες που είχαν παραμείνει στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ, πραγματοποίησαν τη μεγάλη σύσκεψή τους στο ΣΕΦ για την δημιουργία ενός ιδεολογικού ρεύματος, μιας κίνησης, «Νέα Αριστερά», που μετεξελίχθηκε αργότερα σε «Αριστερό Ρεύμα». Τους κατέθεσα τότε την πρόταση: να συμβάλουμε, πλέον, όλοι/ες στην ένταξη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στην Πολιτική Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο. Η παγωμάρα ήταν εκκωφαντική! Συνειδητοποίησα το άκαιρον. Τότε όμως… Δεν το επανέφερα έκτοτε.

Σήμερα, μετά από τόσα συνταρακτικά γεγονότα και ανακατατάξεις, στον κόσμο, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα, η επανατοποθέτηση του ζητήματος, μπορεί να γίνεται με τους ίδιους όρους ή/και να …εξορκίζεται με τον απήγανο!

Προσοχή. Προτάσεις που έχουν και στο παρελθόν κατατεθεί και δεν έχουν γίνει αποδεκτές δεν σημαίνει κατ΄ουδένα τρόπο ότι τις έχει απορρίψει η ζωή και είναι παρελθόν! Τουλάχιστον για τον απλούστατο λόγο ότι δεν τις είδαμε υλοποιούμενες. Συνεχώς διεκδικούν να έχουν θέση στο μέλλον! Σήμερα αυτό είναι μπροστά μας.