Κερδισμένοι και χαμένοι

Μπορεί όλα σχεδόν τα κόμματα να εμφανίζονται ικανοποιημένα, με βάση τους στόχους που είχαν θέσει για τις ευρωεκλογές, αλλά προφανώς άλλο οι εσωκομματικές ισορροπίες και άλλο η πραγματικότητα. Κατ’ αρχήν υπάρχει μια συνολική ήττα όλων των πολιτικών δυνάμεων, που δεν κατάφεραν ή και δεν θέλησαν να πείσουν τους πολίτες ότι η υπόθεση της Ευρώπης τους αφορά άμεσα και δεν είναι ένα θέμα ήσσονος σημασίας. Φυσιολογική συνέπεια, ένα κλίμα αδιαφορίας και εν τελεί αποχής από την εκλογική διαδικασία.

*** Από κει και πέρα υπάρχουν, κατά τη γνώμη μας, τρία σημαντικά συμπεράσματα από αυτές τις εκλογές: Το πρώτο είναι ότι, παρά την υπάρξη της απλής αναλογικής, είχαμε για μία ακόμα φορά την πλήρη σχεδόν επικράτηση του δικομματισμού με τα δύο κόμματα εξουσίας να συγκεντρώνουν και σ’ αυτές τις εκλογές το 80% σχεδόν του εκλογικού σώματος. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι έχουμε μια ουσιαστική ενίσχυση των δύο άκρων του πολιτικού φάσματος, που συγκεντρώνουν ένα σημαντικό τμήμα πολιτών που πλήττονται ή αντιδρούν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Ιδιαίτερα, η μεγάλη άνοδος του ΛΑΟΣ οδηγεί -για πρώτη φορά μετά το ’77- στην καταγραφή και νομιμοποίηση ενός ακροδεξιού πόλου, που δεν μπορεί παρά να έχει παρενέργειες στο πολιτικό σκηνικό.

*** Το τρίτο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό συμπέρασμα, είναι ότι έχουμε μια σαφέστατη επιβεβαίωση της συντηρητικής στροφής στην πολιτική ζωή. Μπορεί στο ΠΑΣΟΚ να εμφανίζονται ανακουφισμένοι, γιατί ξεπέρασαν το ποσοστό του ’99, αλλά από την άλλη μεριά έχουμε μια σημαντικότατη διαφορά με τη Ν.Δ., που της παρατείνει την περίοδο χάριτος και επιπλέον της δίνει το περιθώριο να έχει αυτή την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ετσι, μπορεί ο κ. Παπανδρέου να κέρδισε λίγο χρόνο για να οργανώσει τις πολιτικές του πρωτοβουλίες μέχρι το συνέδριο, αλλά τα περιθώριά του αρχίζουν να στενεύουν... Μένει να δούμε πώς θα διαχειριστούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση το χρόνο που κέρδισαν...